Küster konsekvente kaj senerare formis pure daktilajn heksametrojn

–́ ⏑ ⏑ –́ ⏑ ⏑ –́ ⏑ ⏑ –́ ⏑ ⏑ –́ ⏑ ⏑ –́ ⏑

-- procedo des pli admirinda, ĉar la manko de unusilabaj vortoj

(krom la personaj pronomoj, kelkaj konjunkcioj, prepozicioj,

interjekcioj kaj adverboj) treege malfaciligas la Esperantigon de la

heksametra formo. Nenie mi, korektante la verkon, estas devigita,

korekti la verson pro iu ajn metrika eraro. Do, restis nur: 1e)

la korektado de evidentaj preseraroj, kaj 2e) de tiaj partoj kaj

esprimoj, kiujn laŭ mia opinio samideano Küster tradukis tro

laŭvorte kaj pro tio ne sufiĉe kompreneble por anoj de aliaj

popoloj. -- Precipe admirinda estas ankaŭ la fakto, ke Küster

nenie, eĉ ne unufoje, apostrofis la „o“-n de la substantivo. Mi ne

volas mallaÅ­di la kutimon de tia apostrofado en aliaj versritmoj;

persone mi ne tre ŝatas ĝin, kaj laŭ mia opinio ĝi estu nepre

evitata en la heksametra verso. Küster nur apostrofas la artikolon

-- kaj plej ofte, farante tion, li estas prava. Sed kelkfoje li

eraras; tamen la eraro ne estas tiom grava, ke mi pro ĝi aliformigis

la tutan verson.

D-ro Dietterle.