Sa’s de weagen om Esonstêd hinne, gyngen ek de jierren foarby. Hja
kruiden op nei de hichten fen maitiid en simmer en sakken wer del yn ’e
lichten fen hjerst en winter, al bleauwne se fen wezen allyk, boartlik
en gol ef ynfieren en stoef.
Tynge fen ’e krúsridder bleau wei. Ienkear kaem der in mûnts, dy wiste
in bulte to fortellen. Ho de Saraceen forslein wie en Damiate fallen,
ho-t se, in leger fen tûzenen nei Jeruzalem ta trieken en ho-t mar
inkelen dy sted fen bigearte bigroet hiene as oerwinners. Mar o mieri!
fen hjar man wiste ’r neat!
Hy bleau dy winters to hjarres en do-t hy gyng, bloeiden de wite wyfkes
al yn ’e smoute fen ’e sleatswâl en hy naem in great brief mei, saunris
segele mei seine ouwels.
Eltse ouwel bilei de hege frou mei in swiere goudene munte en hy krige
in pongfol der op ta for de reis, hwent hy reisge lang en hy reisge
fier, hy reisge nei Romen, om der dit brief to jaen oan ’e paus sels,
om fierder foart to skikken nei it leger fen ’e krúsfarders.
En nei tiden en tiden krige de hear him. Op ’e weromreis wie hy en hy
lies fol blydskip, det it hjar goed gyng, Doekele al nei ’t kleaster
gyng to learen en Marijke al in hiele faem waerde. En ho strang as de
winter west hie, saun wike oan ien stik alles ticht en de wolven jouns
fen honger op ’e strún om ’t hûs. Mar de risping goed en hunich en hea
yn oerfloed. En ho-t Doekeman in wolfke hie ta boarter, dy hiene se to
hjerst yn ’e bosk foun, it poatsje stikken en earmtlik kritende. En yn
syn earmen hie hy him nei ’t kleaster ta droegen, der hiene se it
poatsje set en nou wie ’t syn lytse kammeraet en hja neamden him
Biterke.
En ho ’t de langst nei him as in felle mûs syn toskjes aloan wei
gnibbele oan hjar hert....
Hy bispoede nou syn weromreis, naem faker nije hynsders en hâldde him
yn ’e sted fen Romen net langer op, as needsaek wie. De stoarm lette
him net, likemin as de hjitte sinne, hy naem rom en eare mei en de
seine fen it goed diene wirk en hwet kin ’t den skille, as de wyn ek
beart en de sinne skroeit.
En op fjouwer grouwe hynsders, heech oploege, kamen de presinten mei
for wiif en bern, wûnderbaerlikheden út fiere frjemde lânnen, hwer
frjemde heimnissen yn libje en frjemde wizen yn sjonge...