22 Juli.

Lieve Judy,

Luister eens naar wat ik je nu vertellen moet!

Om vier uur ging ik met Sadie Kate naar het huis van den dokter om er

de katjes te zien, maar daar Freddy Howland juist 20 minuten te voren

van een trap was gevallen, was de dokter in het huis van de Howlands

bezig de ribbekast van dien jongen man na te zien. Hij had voor ons

een briefje achtergelaten met het verzoek op hem te wachten.

Mrs. MacGurk stuurde ons naar de werkkamer en om ons daar niet alleen

te laten, kwam zij zelf ook mee, onder voorwendsel, dat zij er het

koper moest poetsen. Ik weet heusch niet wat zij van ons dacht,

misschien ging het door haar hoofd dat ik wel eens met den

opgestopten pelikaan er van door kon gaan!

Ik amuseerde mij met een artikel over het Gele Gevaar, in de Century

beschreven, terwijl Sadie Kate als een kleine nieuwsgierige aap

rondsnuffelde om alles eens goed op te nemen.

Zij begon met den pelikaan en wenschte te weten waarom dat dier zulke

glibberige, koude glasoogen had. Toen kwam de ooievaar aan de beurt.

At die altijd kikkers en deed zijn eene poot hem pijn? Zij ratelde

haar vragen af met de stadige volharding van een wekker, die slechts

om de acht dagen opgewonden behoeft te worden.

Ik begroef mijzelf in mijn artikel en liet het aan Juffrouw McGurk

over, zich met Sadie Kate bezig te houden. Ten slotte kwam die kleine

lastpost, nadat zij al de halve kamer had afgewerkt, bij het portret

van een klein meisje in een leeren lijst, dat in een hoekje van het

bureau van den dokter prijkte. Het was een kind van sprookjesachtige

schoonheid, dat opvallend veel op onze kleine Allegra leek, het had

zelfs het portret van Allegra kunnen zijn als die vijf jaar ouder zou

wezen. Ik had dit portret al bij den dokter opgemerkt, toen we dien

bewusten avond bij hem aten en had hem ook bijna gevraagd, welke

kleine patiënte dit was. Gelukkig dat ik dat toen niet deed!

"Wie is dat?" vroeg Sadie Kate, er naar wijzend.

"Dat is het dochtertje van den dokter".

"Waar is ze?"

"Ik denk, dat ze nu ver weg is.... Bij haar grootmoeder".

"Hoe kreeg hij dat meisje?"

"Wel.... Natuurlijk van zijn vrouw!"

Ik liet het boek plotseling vallen.

"Van zijn vrouw???" riep ik uit.

Het volgend oogenblik was ik woedend op mezelf, dat ik me niet beter

had beheerscht, maar ik was geheel van streek. Juffrouw McGurk werd

plotseling zeer minzaam en welbespraakt.

"Heeft hij u nog nooit over zijn vrouw gesproken? Wel, die werd zes

jaar geleden krankzinnig. Op het laatst was het niet meer veilig,

haar nog langer in huis te houden en hij moest haar weg brengen. Dat

is bijna zijn dood geweest. Ik heb nog nooit zoo'n mooie dame gezien!

Ik geloof dat hij toen dat heele jaar niet meer gelachen heeft. Wat

gek, dat hij er u nooit over gesproken heeft, en de juffrouw is nog

wel zoo bevriend met den dokter!"

"Natuurlijk is dit een onderwerp waarover de dokter liever niet

spreekt", antwoordde ik droogjes en vroeg haar welk poetsmiddel zij

voor het koper gebruikte.

Sadie Kate en ik gingen naar de garage en zochten de katjes zelf op

en gelukkig waren wij weg, voordat de dokter terug was.

Maar kun jij me misschien vertellen, wat dat beteekent? Weet Jervis,

dat hij getrouwd is? Het is de vreemdste historie die ik ooit heb

gehoord. Ik ben het met die McGurk volkomen eens dat hij weleens zoo

terloops had mogen zeggen, dat zijn vrouw in een

krankzinnigengesticht was. Maar natuurlijk is het iets vreeselijks en

zal hij er niet over kunnen spreken. Nu begrijp ik eindelijk waarom

hij zulke grondige studies van erfelijke belasting maakt. Hij is

natuurlijk bang voor zijn kindje! Als ik nu terugdenk aan al die

grapjes, die ik daarover heb gemaakt, doet het mij pijn dat ik hem

zoo dikwijls gewond moet hebben zonder het te weten en ik ben woedend

op mezelf maar ook woedend op hem.

Ik heb het gevoel alsof ik dien man nooit weer zou willen zien. Heb

je ooit zoo'n samenloop van vreemde omstandigheden meegemaakt!

Sallie.

P.S. Tom McCoomb heeft Mamie Prout in de tobbe kalk geduwd, die de

metselaars noodig hebben bij den aanbouw van het nieuwe gedeelte van

de tuinierswoning. Zij is heel en al bepleisterd. Ik heb al om den

dokter getelefoneerd.

Het "John Grier Home" · 第 30 / 48 题