Lieve Judy!
Krentebroodjes, niets dan krentebroodjes! We hebben als Goede
Vrijdag-geschenk daarvan tien dozijn gekregen van Mrs. De Peyster
Lambert, een koude stijve, vormelijke ziel, die ik een paar dagen
geleden bij een tea ontmoette. (Wie durft er nu nog beweren, dat
teaen nuttelooze tijdverspilling is?) Ze vroeg hoe het mijn lieve
kleine pleegkinderen ging en zeide, dat ik een nobel werk deed en
beslist mijn belooning hiervoor ontvangen zou. Ik zag krentebroodjes
in haar oogen en stond wel een half uur met haar te praten.
Nu zal ik haar opzoeken om haar persoonlijk te bedanken en haar in
allerlei kleine bijzonderheden laten voelen, hoe zeer deze
krentebroodjes door mijn lieve kleine pleegkinderen werden
gewaardeerd, waarbij ik natuurlijk wijselijk wel zal nalaten haar te
vertellen, welk aandeel onze lieve kleine Punch in de
krentebroodjes-historie had, die met zijn broodje op Miss Snaith
mikte, net tegen haar oog aan. Ik denk, dat we met veel tact en
aanmoediging Mevrouw De Peyster Lambert in een zeer goede weldoenster
kunnen veranderen.
O, je weet niet welke vreeselijke bedelaarseigenschappen ik in me
draag. Deze komen nu alle tot uiting. Mijn familie durft me niet te
bezoeken omdat ik op zulke kort aangebonden wijze om bakshish vraag.
Ik dreigde vader hem van mijn bezoeklijst te schrappen, als hij me
niet dadelijk 65 leeren bovenbroeken voor mijn jongens stuurt. Een
aankondiging van het postbureau deelt mij hedenmorgen mede, dat twee
pakken door J. L. McBride uit Worcester aan mijn adres zijn
verzonden. Dus neem ik aan dat Vader onze kennismaking wenscht voort
te zetten. Jimmie heeft ons nog niets gestuurd en hij verdient toch
heel veel geld. Ik stuur hem geregeld een lijst van giften, die zeer
welkom zouden zijn.
Maar Gordon Hallock weet den weg naar het hart van de moeder te
vinden. Ik was zoo blij met de apenootjes en de menagerie, dat hij me
nu om de paar dagen een cadeau stuurt. Ik heb al mijn tijd en
verstand noodig om telkens nieuwe bedankbriefjes te schrijven, die
niet op de voorgaande lijken. De vorige week kregen wij een dozijn
groote, ronde ballen. De heele speelkamer is er vol van en als je er
door loopt, moet je er telkens een wegschoppen. Gisteren is er weer
een groot pak celluloid kikkers en zwaantjes en eendjes en vischjes
gekomen om in het bad te drijven.
Zend, allerbeste van alle regenten, nu de badkuipjes waarin we ze
kunnen laten drijven!
Als steeds,
S. McBride.
Lieve Judy,
Het voorjaar schijnt op til te zijn! De vogels komen uit het Zuiden.
Zou het niet raadzaam zijn het gegeven voorbeeld te volgen?
* * * * *
Kennisgeving in het Vogel-Nieuws van den Dag.
"De Heer en Mevrouw Eerste Roodvink zijn van hun uitstapje naar
Florida terruggekeerd. Het ware te wenschen, dat de Heer en Mevrouw
Jervis Pendleton spoedig nakwamen".
De wind ruikt naar versch groen. Het wekt in je de lust om er van
door te gaan, de heuvels af te rennen of ergens op je knieën in de
aarde te wroeten. En is het niet ontroerend, welk een verlangen naar
leven en naar onze goddelijke aarde het voorjaar zelfs in de
droogste, oudbakkenste ziel wekt?
Ik heb vanmorgen het plan overdacht om elk kind, dat ouder dan negen
jaar is, een eigen tuintje te geven. Het groote aardappelveld is er
het slachtoffer van geworden, dat is de eenige plaats voor 62 eigen
tuintjes. Het is dichtbij genoeg om van uit de kamers op het Noorden
overzien te worden en juist ver genoeg om het gezicht op ons steeds
weer bewonderd grasveld niet te bederven. De aarde is ook vruchtbaar,
dus hebben zij er zeker kans op succes. Ik zou het naar vinden als
die arme kleine schapen den heelen zomer hun best zouden doen en dan
toch niet voor hun moeite beloond werden. Om hen nog wat meer aan te
porren, zal ik verkondigen, dat het gesticht al hun producten met
echt geld zal knopen, hoewel ik voorzie, dat we dan onder een berg
van radijsjes bedolven zullen worden.
[Illustratie]
Ik zou graag zelfvertrouwen en initiatief in deze kinderen wekken,
twee prachtige eigenschappen die ze hier absoluut missen. Met
uitzondering van Sadie Kate en een paar andere ondeugende exemplaren.
Kinderen die genoeg spirit bezitten om ondeugend te zijn, hebben,
volgens mij, goede vooruitzichten. Zij, die zoet zijn door gebrek aan
initiatief, zijn altijd wanhopige gevallen.
De laatste dagen heb ik me hoofdzakelijk met de taak bezig gehouden
om den duivel uit Punch te verdrijven, een interessant werkje als je
daaraan je heelen tijd zou kunnen besteden, maar met nog 107 andere
duiveltjes, die verdreven moeten worden, is, logisch gesproken, mijn
aandacht naar alle kanten verspreid.
Het vervelende van dit leven is, dat, wat ik ook doe, er toch altijd
dingen blijven die ik niet heb gedaan, maar toch moet doen. Daar is
geen twijfel aan, of voor Punch's duivel is de aandacht van een
persoon of liefst twee personen geheel noodig, zoodat op deze wijze
de een den ander kan verslaan en het kind tot rust kan komen.
Sadie Kate loopt juist de babykamer binnen met het bericht, dat een
van de goudvischjes (Gordon's geschenk) door een van onze babies was
ingeslikt. Ik geloof werkelijk, dat het aantal ongelukken dat hier
gebeurt, van dag tot dag stijgt.
9 n.m. Mijn kinderen liggen in bed en ik had juist een prachtig idee.
Zou het niet heerlijk zijn als die heel-kleintjes een winterslaap
konden houden, dan zouden we hen 1 October in bed leggen en pas 22
April zouden ze ontwaken!
Als steeds,
Je Sallie.
[Illustratie]