Beste Judith,
Het gestichtsleven gaat weer zijn gewone gangetje, nadat op de groote
levertraan-oorlog, waarin onze dokter de overwinning behaalde, weer
vrede gevolgd is. De eerste aanval had op Donderdag plaats, maar ik
miste ongelukkigerwijze dat begin, omdat ik juist met een paar van de
kinderen in het dorp boodschappen deed. Bij mijn terugkomst stond het
heele huis van groot tot klein op stelten: onze vurige dokter had een
visite afgelegd!
Sandy heeft twee groote hartstochten: een voor levertraan en een voor
spinazie, en ongelukkig genoeg valt geen dezer beide stokpaardjes in
den smaak van onze kinderen.
[Illustratie]
Een tijdje geleden (nog voordat ik hier was) heeft hij aan alle
bloedarme schapen levertraan voorgeschreven en aan Miss Snaith
opgedragen voor de uitvoering van zijn orders te zorgen. Gisteren
heeft hij op zijn achterdochtige, Schotsche manier nagespoord, waarom
die arme kleine schapen niet zoo vlug als hij dacht dat mogelijk was,
dik en rond en blozend werden en bij dien speurtocht heeft hij een
schrikwekkend schandaal ontdekt: Zij hebben al drie weken lang geen
lepel levertraan geproefd! Toen brak de bom los en alles was in rep
en roer! Betsy zei dat ze Sadie Kate voor de een of andere boodschap
er uit moest sturen, omdat zijn taaltje niet bepaald voor kinderooren
geschikt was. Toen ik thuis kwam, was hij al vertrokken. Miss Snaith
had zich in haar vertrek teruggetrokken, smeltend in tranen, en 't
raadsel van de niet verorberde 14 flesschen levertraan was nog altijd
niet opgelost. Hij had die arme Miss Snaith er lieflijk van
beschuldigd, dat zij die flesschen levertraan stiekum had leeg
gedronken. Stel je voor! Dat onbeduidende menschje, dat er zoo
onschuldig uitziet, zou me daar dien goddelijken drank van die arme,
hulpelooze vondelingetjes hebben gestolen om er stilletjes zelf van
te genieten!
Haar verdediging bestond uit hysterische beweringen, dat ze van de
kinderen hield en volgens haar geweten haar plicht had gedaan. Ze
vond het niet goed de babies medicijnen in te geven, dat leek haar
slecht voor die kleine maagjes! Je kunt je voorstellen wat Sandy
daarop heeft geantwoord! O lieve deugd, wat is het toch jammer dat ik
die heerlijke scène juist moest missen!
De onweersbui woedde nog drie dagen lang en Sadie Kate liep haar
voetjes open bij het heen en weer draven met gepeperde boodschappen
van den dokter naar ons en vice versa! Alleen maar in de hoogst
dringende gevallen doe ik zulke zaken telefonisch af, want hij bezit
een oude draak van een huishoudster, die aan het toestel beneden in
het huis alle gesprekken afluistert, en de schandalen van het John
Grier Home mogen niet verbreid worden. De dokter eischte Miss
Snaith's onmiddellijk ontslag en ik weigerde. Natuurlijk is het waar,
dat zij een absoluut onzelfstandig onbeduidend oud menschje is, maar
het is ook een feit, dat ze van de kinderen houdt en, met goed
toezicht, wel bruikbaar is.
En bovendien kan ik, met het oog op haar verheven familierelaties,
haar niet als een dronken keukenmeid het huis uitzetten. Ik hoop haar
mettertijd op een nette wijze eruit te krijgen. Ik hoop haar aan het
verstand te brengen, dat een winter in Canada heel goed op haar
gestel zal inwerken. En dan komt er nog bij, dat alles door den
dokter zoo bruut en gebiedend wordt voorgeschreven, dat het een lust
is juist het tegenovergestelde te doen. Als hij zegt dat de wereld
rond is, zal ik stokstijf blijven volhouden, dat het beslist een
driehoek moet zijn.
Maar ten slotte is toch ook deze zaak geregeld na drie vermakelijke
dagen. Een heel kort excuusje heb ik er bij hem nog weten uit te
krijgen, omdat hij zoo vreeselijk onaardig tegenover die arme oude
dame is geweest, terwijl zij een volledige bekentenis heeft afgelegd
met veel beloften voor de toekomst. Het schijnt dat zij het niet over
zich kon verkrijgen om die arme schapen dat ellendige goed in te
geven, en daar zij aan den anderen kant zich ook niet tegen Dr.
MacRae dorst te verzetten, heeft zij de laatste veertien flesschen in
een donker hoekje van den kelder verborgen. Hoe ze over dien voorraad
op den duur wilde beschikken, is mij nog onbekend. Kun je levertraan
misschien beleenen?
* * * * *
Later:
De vredesonderhandelingen eindigden heden namiddag en Sandy had zich
net waardig teruggetrokken, toen de WelEd. Gestr. Heer Cyrus Wykoff
aangemeld werd. Twee vijanden binnen het uur is toch werkelijk te
veel!! De WelEd. Gestr. was verschrikkelijk onder den indruk van de
nieuwe eetzaal, vooral toen hij hoorde, dat Betsy die konijntjes met
haar leliewitte handjes eigenhandig geschilderd had. Konijntjes op
den muur te schilderen is volgens hem het aangewezen werk voor een
vrouw, maar een positie als de mijne te bekleeden lijkt hem zeer
buitengemeen! Ook vindt hij, dat Mr. Pendleton veel verstandiger had
gedaan, door mij niet zoo de vrije hand te laten bij het uitgeven van
zijn geld.
Terwijl wij nog steeds Betsy's konijntjes bewonderden, drong een
vreeselijk geraas van de keuken tot ons door. Wij snelden toe en
vonden Gladiola Murphy schreiend bij de ruïne van vijf gele borden.
Het is zeer schadelijk voor mijn zenuwen om het geruisch van brekende
borden te moeten verdragen wanneer ik alleen ben, maar het wordt
gevaarlijk als zulks in tegenwoordigheid van een WelEd. Gestr.
geschiedt.
Ik zal trachten die borden zoo goed mogelijk in hun oorspronkelijken
staat terug te brengen maar, als je het John Grier Home nog in zijn
ongeschonden schoonheid wilt bewonderen, zou ik je aanraden vlug naar
het Noorden te vertrekken.
Steeds
Je Sallie.