Tom is drie maal getrouwd geweest, hij heeft tenminste drie vrouwen
gehad. Een paar maanden geleden had hij er twee tegelijk en droeg de
gevolgen daarvan met berusting. Van de bruid zijner jeugd verhaalt
de historie niets, want Tom zelf is de eenige levende tijdgenoot en
hij draagt zijn verdriet altijd in stilte.
Toen hij weer vrijgezel was had hij een avontuur met Dolly, de
bekoorlijke jonge vrouw van Charley. Tom had juist voor zes maanden
geteekend voor een tocht met een bêche-de-mer-schoener. Dolly lonkte
hem zoo verleidelijk toe, dat Charley raasde van woede, maar Tom,
altijd koel en gesloten, liet niets merken. Hij vroeg een voorschot
van zijn kapitein, kocht, met wat andere prullen, een buitengewoon
opzichtige japon, spreidde al dit fraais behoorlijk ten toon en bracht
het daarop aan boord van den schoener, die den volgenden morgen zou
afzeilen. 's Avonds ontvluchtte Dolly het kamp en het gezelschap van
den rookenden Charley en klom, naakt, druipend, maar met begeerige
oogen, tegen het schip op, waar Tom haar met het schitterende uitzet
verwachtte. Den volgenden dag zocht Charley haar tevergeefs langs
het strand. Een oude, versleten jurk--zijn bruidsgeschenk--was het
eenige dat hij, op een klip ongeveer een mijl van de ankerplaats van
den schoener, van haar vond.
Deze schaking heeft jaren geleden plaats gegrepen, maar Charley haat
Tom tot op dezen dag.
Nelly, zijn tegenwoordige vrouw, wier geboortegrond grenst aan
de tegenover liggende kust, kon, toen Tom haar in een eerlijk en
mannelijk tweegevecht van haar eersten echtgenoot veroverde, zijn
taal niet spreken. Hun stammen, ofschoon nauwelijks twee mijlen van
elkaar verwijderd, hadden geheel verschillende woorden voor dezelfde
voorwerpen en eerst in hun huwelijksleven leerden Tom en Nelly elkaar
verstaan. Een paar voorbeelden van deze spraakverwarring: