Daar onder in my tuintjie,
daar staat ’n boompie teer;
daaraan sit net één knoppie--
één roseknop, nie meer.
Elke aand en elke môre
gaan ek die knoppie kyk;
die hoop straal uit sy ogies--
hy sal as rosie pryk!
Die stormwind is gekome,
die takkie afgeskeur,
die blaartjies is verlep al--
die knoppie geel gekleur!
Ek sien so menige knoppie
in die wêreldgaarde groei;
die hoop straal uit die ogies--
maar ag,--geen rosie bloei!