Idem denique colligitur ex luce capitum crescente in recessu Cometarum à

Terra Solem versus, ac decrescente in eorum recessu à Sole versus Terram.

Sic enim Cometa posterior Anni 1665 (observante _Hevelio_,) ex quo conspici

cæpit, remittebat semper de motu suo, adeoque præterierat Perigæum;

Splendor verò capitis nihilominus indies crescebat, usque dum Cometa radiis

Solaribus obtectus desiit apparere. Cometa Anni 1683, observante eodem

_Hevelio_, in fine Mensis _Julii_ ubi primum conspectus est, tardissimè

movebatur, minuta prima 40 vel 45 circiter singulis diebus in orbe suo

conficiens. Ex eo tempore motus ejus diurnus perpetuo augebatur usque ad

_Sept. 4._ quando evasit graduum quasi quinque. Igitur toto hoc tempore

Cometa ad Terram appropinquabat. Id quod etiam ex diametro capitis

micrometro mensurata colligitur: quippe quam _Hevelius_ reperit _Aug. 6._

esse tantum 6'. 5" inclusâ comâ, at _Sept. 2._ esse 9'. 7". Caput igitur

initio longe minus apparuit quàm in fine motus, at initio tamen in vicinia

Solis longe lucidius extitit quàm circa finem, ut refert idem _Hevelius_.

Proinde toto hoc tempore, ob recessum ipsius à Sole, quoad lumen decrevit,

non obstante accessu ad Terram. Cometa Anni 1618 circa medium Mensis

_Decembris_, & iste Anni 1680 circa finem ejusdem Mensis, celerrimè

movebantur, adeoque tunc erant in Perigæis. Verum splendor maximus capitum

contigit ante duas fere septimanas, ubi modò exierant de radiis Solaribus;

& splendor maximus caudarum paulo ante, in majore vicinitate Solis. Caput

Cometæ prioris, juxta observationes _Cysati_, _Decem. 1._ majus videbatur

stellis primæ magnitudinis, & _Decem. 16._ (jam in Perigæo existens)

magnitudine parùm, splendore seu claritate luminis plurimum defecerat.

_Jan. 7._ _Keplerus_ de capite incertus finem fecit observandi. Die 12

mensis _Decemb._ conspectum & à _Flamstedio_ observatum est caput Cometæ

posterioris, in distantia novem graduum à Sole; id quod stellæ tertiæ

magnitudinis vix concessum fuisset. _Decem. 15 & 17_ apparuit idem ut

stella tertiæ magnitudinis, diminutum utique splendore Nubium juxta Solem

occidentum. _Decem. 26._ velocissimè motus, inque Perigæo propemodum

existens, cedebat ori Pegasi, Stellæ tertiæ magnitudinis. _Jan. 3._

apparebat ut Stella quartæ, _Jan. 9._ ut Stella quintæ, _Jan. 13._ ob

splendorem Lunæ crescentis disparuit. _Jan. 25._ vix æquabat Stellas

magnitudinis septimæ. Si sumantur æqualia à Perigæo hinc inde tempora,

capita quæ temporibus illis in longinquis regionibus posita, ob æquales à

Terra distantias, æqualiter lucere debuissent, in plaga Solis maximè

splenduere, ex altera Perigæi parte evanuere. Igitur ex magna lucis in

utroque situ differentia concluditur magna Solis & Cometæ vicinitas in situ

priore. Nam lux Cometarum regularis esse solet, & maxima apparere ubi

capita velocissimè moventur, atque adeo sunt in Perigæis; nisi quatenus ea

major est in vicinia Solis.

_Corol. 1._ Splendent igitur Cometæ luce Solis à se reflexa.

_Corol. 2._ Ex dictis etiam intelligitur cur Cometæ tantopere frequentant

regionem Solis. Si cernerentur in regionibus longè ultra Saturnum deberent

sæpius apparere in partibus Soli oppositis. Forent enim Terræ vicinioris

qui in his partibus versarentur, & Sol interpositus obscuraret cæteros.

Verum percurrendo historias Cometarum reperi quod quadruplo vel quintuplo

plures detecti sunt in Hemisphærio Solem versus, quàm in Hemisphærio

opposito, præter alios procul dubio non paucos quos lux Solaris obtexit.

Nimirum in descensu ad regiones nostras neque caudas emittunt, neque adeo

illustrantur à Sole, ut nudis oculis se prius detegendos exhibeant, quàm

sint ipso Jove propiores. Spatii autem tantillo intervallo circa Solem

descripti pars longè major sita est à latere Terræ quod Solem respicit;

inque parte illa majore Cometæ Soli ut plurimum viciniores magis illuminari

solent.

_Corol. 3._ Hinc etiam manifestum est, quod coeli resistentia destituuntur.

Nam Cometæ vias obliquas & nonnunquam cursui Planetarum contrarias secuti,

moventur omnifariam liberrimè, & motus suos etiam contra cursum Planetarum

diutissimè conservant. Fallor ni genus Planetarum sint, & motu perpetuo in

orbem redeant. Nam quod Scriptores aliqui Meteora esse volunt, argumentum à

capitum perpetuis mutationibus ducentes, fundamento carere videtur. Capita

Cometarum Atmosphæris ingentibus cinguntur; & Atmosphæræ infernè densiores

esse debent. Unde nubes sunt non ipsa Cometarum corpora, in quibus

mutationes illæ visuntur. Sic Terra si è Planetis spectaretur, luce nubium

suarum proculdubio splenderet, & corpus firmum sub nubibus prope

delitesceret. Sic cingula Jovis in nubibus Planetæ illius formata, situm

mutant inter se, & firmum Jovis corpus per nubes illas difficilius

cernitur. Et multo magis corpora Cometarum sub Atmosphæris & profundioribus

& crassioribus abscondi debent.

Prop. XL. Theor. XXI.

_Cometas in Sectionibus conicis umbilicos in centro Solis habentibus

moveri, & radiis ad solem ductis areas temporibus proportionales

describere._

Patet per Corol. 1. Prop. XIII. Libri primi, collatum cum Prop. VIII, XII &

XIII. Libri tertii.

_Corol. 1._ Hinc si Cometæ in orbem redeunt, orbes erunt Ellipses, &

tempora periodica erunt ad tempora periodica Planetarum in ratione

sesquialtera transversorum axium. Ideoque Cometæ maxima ex parte supra

Planetas versantes, & eo nomine orbes axibus majoribus describentes,

tardius revolventur. Ut si axis orbis Cometæ sit quadruplo major axe orbis

Saturni, tempus revolutionis Cometæ erit ad tempus revolutionis Saturni, id

est ad annos 30, ut 4[sqrt]4 (seu 8) ad 1, ideoque erit annorum 240.

_Corol. 2._ Orbes autem erunt Parabolis adeo finitimi, ut eorum vice

Parabolæ absque erroribus sensibilibus adhiberi possunt.

_Corol. 3._ Et propterea, per Corol. 7. Prop. XVI. Lib. I. velocitas Cometæ

omnis erit semper ad velocitatem Planetæ cujusvis circa Solem in circulo

revolventis, in dimidiata ratione duplicatæ distantiæ Cometæ à centro Solis

ad distantiam Planetæ à centro Solis quamproximè. Ponamus radium orbis

magni, seu Ellipseos in qua Terra revolvitur semidiametrum transversam,

esse partium 100000000, & Terra motu suo diurno mediocri describet partes

1720212, & motu horario partes 71675½. Ideoque Cometa in eadem Telluris à

Sole distantia mediocri, ea cum velocitate quæ sit ad velocitatem Telluris

ut [sqrt]2 ad 1, describet motu suo diurno partes 2432747, & motu horario

partes 101364½. In majoribus autem vel minoribus distantiis, motus tum

diurnus tum horarius erit ad hunc motum diurnum & horarium in dimidiata

ratione distantiarum respectivè, ideoque datur.

Lemma V.

_Invenire lineam curvam generis Parabolici, quæ per data quotcunque

puncta transibit._

Sunto puncta illa A, B, C, D, E, F, &c. & ab iisdem ad rectam quamvis

positione datam HN demitte perpendicula quotcunque AH, BI, CK, DL, EM, FN.

[Illustration]

_Cas. 1._ Si punctorum H, I, K, L, M, N æqualia sunt intervalla HI, IK, KL,

&c. collige perpendiculorum AH, BI, CK &c. differentias primas b, 2b, 3b,

4b, 5b, &c. secundas c, 2c, 3c, 4c, &c. tertias d, 2d, 3d, &c. id est, ita

ut sit HA - BI = b, BI- CK = 2b, CK - DL = 3b, DL + EM = 4b, - EM + FN =

5b, &c. dein b - 2b = c &c. & sic pergatur ad differentiam ultimam, quæ hic

est f. Deinde erecta quacunque perpendiculari RS, quæ fuerit ordinatim

applicata ad curvam quæsitam: ut inveniatur hujus longitudo, pone

intervalla HI, IK, KL, LM, &c. unitates esse, & dic AH = a, - HS = p, ½p in

- IS = q, 1/3q in + SK = r, ¼r in + SL = s, 1/5s in + SM = t; pergendo

videlicet ad usque penultimum perpendiculum ME, & præponendo signa negativa

terminis HS, IS, &c. qui jacent ad partes puncti S versus A, & signa

affirmativa terminis SK, SL, &c. qui jacent ad alteras partes puncti S. Et

signis probe observatis erit RS = a + bp + cq + dr + es + ft &c.

_Cas. 2._ Quod si punctorum H, I, K, L, &c. inæqualia sint intervalla HI,

IK, &c. collige perpendiculorum AH, BI, CK, &c. differentias primas per

intervalla perpendiculorum divisas b, 2b, 3b, 4b, 5b; secundas per

intervalla bina divisas c, 2c, 3c, 4c, &c. tertias per intervalla terna

divisas d, 2d, 3d, &c. quartas per intervalla quaterna divisas e, 2e, &c. &

sic deinceps; id est ita ut sit b = {AH - BI} ÷ HI, 2b = {BI - CK} ÷ IK, 3b

= {CK - DL} ÷ KL &c. dein c = {b - 2b} ÷ HK, 2c = {2b - 3b} ÷ IL, 3c = {3b

- 4b} ÷ KM &c. Postea d = {c - 2c} ÷ HL, 2d = {2c - 3c} ÷ IM &c. Inventis

differentiis, dic AH = a, - HS = p, p in - IS = q, q in + SK = r, r in + SL

= s, s in + SM = t; pergendo scilicet ad usque perpendiculum penultimum ME,

& erit ordinatim applicata RS = a + bp + cq + dr + es + ft, &c.

_Corol._ Hinc areæ curvarum omnium inveniri possunt quamproximè. Nam si

curvæ cujusvis quadrandæ inveniantur puncta aliquot, & Parabola per eadem

duci intelligatur: erit area Parabolæ hujus eadem quam proximè cum area

curvæ illius quadrandæ. Potest autem Parabola per Methodos notissimas

semper quadrari Geometricè.

Lemma VI.

_Ex observatis aliquot locis Cometæ invenire locum ejus ad tempus

quodvis intermedium datum._

Designent HI, IK, KL, LM tempora inter observationes, (_in Fig. præced._)

HA, IB, KC, LD, ME, observatas quinque longitudines Cometæ, HS tempus datum

inter observationem primam & longitudinem quæsitam. Et si per puncta A, B,

C, D, E duci intelligatur curva regularis ABCDE; & per Lemma superius

inveniatur ejus ordinatim applicata RS, erit RS longitudo quæsita.

Eadem methodo ex observatis quinque latitudinibus invenitur latitudo ad

tempus datum.

Si longitudinum observatarum parvæ sint differentiæ, puta graduum tantum 4

vel 5; suffecerint observationes tres vel quatuor ad inveniendam

longitudinem & latitudinem novam. Sin majores sint differentiæ, puta

graduum 10 vel 20, debebunt observationes quinque adhiberi.

Lemma VII.

[Illustration]

_Per datum punctum P ducere rectam lineam BC, cujus partes PB, PC,

rectis duabus positione datis AB, AC abscissæ, datam habeant rationem

ad invicem._

A puncto illo P ad rectarum alterutram AB ducatur recta quævis PD, &

producatur eadem versus rectam alteram AC usque ad E, ut sit PE ad PD in

data illa ratione. Ipsi AD parallela sit EC; & si agatur CPB, erit PC ad PB

ut PE ad PD. _Q. E. F._

Lemma VIII.

_Sit ABC Parabola umbilicum habens S. Chordâ AC bisectâ in I

abscindatur segmentum ABCI, cujus diameter sit I[mu] & vertex [mu]. In

I[mu] productâ capiatur [mu]O æqualis dimidio ipsius I[mu]. Jungatur

OS, & producatur ea ad [xi], ut sit S[xi] æqualis 2SO. Et si Cometa B

moveatur in arcu CBA, & agatur [xi]B secans AC in E: dico quod punctum

E abscindet de chorda AC segmentum AE tempori proportionale

quamproximè._

[Illustration]

Jungatur enim EO secans arcum Parabolicum ABC in Y, & erit area curvilinea

AEY ad aream curvilineam ACY ut AE ad AC quamproximè. Ideoque cum

triangulum ASE sit ad triangulum ASC in eadem ratione, erit area tota ASEY

ad aream totam ASCY ut AE ad AC quamproximè. Cum autem [xi]O sit ad SO ut 3

ad 1 & EO ad YO prope in eadem ratione, erit SY ipsi EB parallela

quamproximè, & propterea triangulum SEB, triangulo YEB quamproximè æquale.

Unde si ad aream ASEY addatur triangulum EYB, & de summa auferatur

triangulum SEB, manebit area ASBY areæ ASEY æqualis quamproximè, atque adeo

ad aream ASCY ut AE ad AC. Sed area ASBY est ad aream ASCY ut tempus

descripti arcus AB ad tempus descripti arcus totius. Ideoque AE est ad AC

in ratione temporum quamproximè. _Q. E. D._

Lemma IX.

_Rectæ I[mu] & [mu]M & longitudo AIC ÷ 4S[mu] æquantur inter se. Nam

4S[mu] est latus rectum Parabolæ pertinens ad verticem B._

Lemma X.

_Si producatur S[mu] ad N & P, ut [mu]N sit pars tertia ipsius [mu]I, &

SP sit ad SN ut SN ad S[mu]. Cometa quo tempore describit arcum A[mu]C,

si progrederetur ea semper cum velocitate quam habet in altitudine ipsi

SP æquali, describeret longitudinem æqualem chordæ AC._

Nam si velocitate quam habet in [mu], eodem tempore progrediatur

uniformiter in recta quæ Parabolam tangit in [mu]; area quam Radio ad

punctum S ducto describeret, æqualis esset areæ Parabolicæ ASC[mu]. Ideoque

contentum sub longitudine in Tangente descripta & longitudine S[mu], esset

ad contentum sub longitudinibus AC & SM, ut area ASC[mu] ad triangulum

ASCM, id est ut SN ad SM. Quare AC est ad longitudinem in tangente

descriptam ut S[mu] ad SN. Cum autem velocitas Cometæ in altitudine SP sit

ad velocitatem in altitudine S[mu] in dimidiata ratione SP ad S[mu]

inversè, id est in ratione S[mu] ad SN, longitudo hac velocitate eodem

tempore descripta, erit ad longitudinem in Tangente descriptam ut S[mu] ad

SN. Igitur AC & longitudo hac nova velocitate descripta, cum sint ad

longitudinem in Tangente descriptam in eadem ratione, æquantur inter se.

_Q. E. D._

_Corol._ Cometa igitur ea cum velocitate, quam habet in altitudine S[mu] +

2/3I[mu], eodem tempore describeret chordam AC quamproximè.

Lemma XI.

_Si Cometa motu omni privatus de altitudine SN seu S[mu] + 1/3I[mu]

demitteretur, ut caderet in Solem, & ea semper vi uniformiter

continuata urgeretur in Solem qua urgetur sub initio; idem tempore in

orbe suo describat arcum AC, descensu suo describeret spatium

longitudini I[mu] æquale._

Nam Cometa quo tempore describat arcum Parabolicum AC, eodem tempore ea cum

velocitate quam habet in altitudine SP (per Lemma novissimum) describet

chordam AC, adeoque eodem tempore in circulo cujus semidiameter esset SP

revolvendo, describeret arcum cujus longitudo esset ad arcus Parabolici

chordam AC in dimidiata ratione unius ad duo. Et propterea eo cum pondere

quod habet in Solem in altitudine SP, cadendo de altitudine illa in Solem,

describeret eodem tempore (per Scholium Prop. IV. Lib. I.) spatium æquale

quadrato semissis chordæ illius applicato ad quadruplum altitudinis SP, id

est spatium AIq. ÷ 4SP. Unde cum pondus Cometæ in Solem in altitudine SN

sit ad ipsius pondus in Solem in altitudine SP, ut SP ad S[mu]: Cometa

pondere quod habet in altitudine SN eodem tempore, in Solem cadendo,

describet spatium AIq. ÷ 4S[mu], id est spatium longitudini I[mu] vel M[mu]

æquale. _Q. E. D._

Prop. XLI. Prob. XX.

_Cometæ in Parabola moventis Trajectoriam ex datis tribus

observationibus determinare._

Problema hocce longe difficillimum multimodè aggressus, composui Problemata

quædam in Libro primo quæ ad ejus solutionem spectant. Postea solutionem

sequentem paulò simpliciorem excogitavi.

Seligantur tres observationes æqualibus temporum intervallis ab invicem

quamproximè distantes. Sit autem temporis intervallum illud ubi Cometa

tardius movetur paulo majus altero, ita videlicet ut temporum differentia

sit ad summam temporum ut summa temporum ad dies plus minus sexcentos. Si

tales observationes non præsto sint, inveniendus est novus Cometæ locus per

Lemma sextum.

[Illustration]

Designent S Solem, T, t, [tau] tria loca Terræ in orbe magno, TA, tB,

[tau]C observatas tres longitudines Cometæ, V tempus inter observationem

primam & secundam, W tempus inter secundam ac tertiam, X longitudinem quam

Cometa toto illo tempore ea cum velocitate quam habet in mediocri Telluris

à Sole distantia, describere posset, & tV perpendiculum in chordam T[tau].

In longitudine media tB sumatur utcunque punctum B, & inde versus Solem S

ducatur linea BE, quæ sit ad Sagittam tV, ut contentum sub SB & St quadrato

ad cubum hypotenusæ trianguli rectanguli, cujus latera sunt SB & tangens

latitudinis Cometæ in observatione secunda ad radium tB. Et per punctum E

agatur recta AEC, cujus partes AE, EC ad rectas TA & [tau]C terminatæ, sint

ad invicem ut tempora V & W: Tum per puncta A, B, C, duc circumferentiam

circuli, eamque biseca in i, ut & chordam AC in I. Age occultam Si secantem

AC in [lambda], & comple parallelogrammum iI[lambda][mu]. Cape I[sigma]

æqualem 3I[lambda], & per Solem S age occultam [sigma][xi] æqualem

3S[sigma] + 3i[lambda]. Et deletis jam literis A, E, C, I, à puncto B

versus punctum [xi] duc occultam novam BE, quæ sit ad priorem BE in

duplicata ratione distantiæ BS ad quantitatem S[mu] + 1/3i[lambda]. Et per

punctum E iterum duc rectam AEC eadem lege ac prius, id est, ita ut ejus

partes AE & EC sint ad invicem ut tempora inter observationes, V & W.

Ad AC bisectam in I erigantur perpendicula AM, CN, IO, quarum AM & CN sint

tangentes latitudinum in observatione prima ac tertia ad radios TA &

[tau][alpha]. Jungatur MN secans IO in O. Constituatur rectangulum

iI[lambda][mu] ut prius. In IA producta capiatur ID æqualis S[mu] +

2/3i[lambda], & agatur occulta OD. Deinde in MN versus N capiatur MP, quæ

sit ad longitudinem supra inventam X in dimidiata ratione mediocris

distantiæ Telluris à Sole (seu semidiametri orbis magni) ad distantiam OD.

Et in AC capiatur CG ipsi NP æqualis, ita ut puncta G & P ad easdem partes

rectæ NC jaceant.

Eadem methodo qua puncta E, A, C, G, ex assumpto puncto B inventa sunt,

inveniantur ex assumptis utcunque punctis aliis b & [beta] puncta nova e,

a, c, g, & [epsilon], [alpha], [kappa], [gamma]. Deinde si per G, g,

[gamma] ducatur circumferentia circuli Gg[gamma] secans rectam [tau]C in Z:

erit Z locus Cometæ in plano Eclipticæ. Et si in AC, ac, [alpha][kappa]

capiantur AF, af, [alpha][phi] ipsis CG, cg, [kappa][gamma] respectivè

æquales, & per puncta F, f, [phi] ducatur circumferentia circuli Ff[phi]

secans rectam AT in X; erit punctum X alius Cometæ locus in plano

Eclipticæ. Ad puncta X & Z erigantur tangentes latitudinum Cometæ ad radios

TX & [tau]Z; & habebuntur loca duo Cometæ in orbe proprio. Denique (per

Prop. XIX. Lib. I.) umbilico S, per loca illa duo describatur Parabola, &

hæc erit Trajectoria Cometæ. _Q. E. I._

Constructionis hujus demonstratio ex Lemmatibus consequitur: quippe cum

recta AC secetur in E in ratione temporum, per Lemma VIII: & BE per Lem.

XI. sit pars rectæ BS in plano Eclipticæ arcui ABC & chordæ AEG interjecta;

& MP (per Lem. VIII.) longitudo sit chordæ arcus, quem Cometa in orbe

proprio inter observationem primam ac tertiam describere debet, ideoque

ipsi MN æqualis fuerit, si modò B sit verus Cometæ locus in plano

Eclipticæ.

Cæterum puncta B, b, [beta] non quælibet, sed vero proxima eligere

convenit. Si angulus AQt in quo vestigium orbis in plano Eclipticæ

descriptum secabit rectam tB præterpropter innotescat, in angulo illo

ducenda erit recta occulta AC, quæ sit ad 4/3Tt in dimidiata ratione St ad

SQ. Et agendo rectam SEB cujus pars EB æquetur longitudini Vt,

determinabitur punctum B quod prima vice usurpare licet. Tum rectâ AC

deletâ & secundum præcedentem constructionem iterum ductâ, & inventâ

insuper longitudine MP; in tB capiatur punctum b, ea lege, ut si TA, TC se

mutuò secuerint in Y, sit distantia Yb ad distantiam YB in ratione

composita ex ratione MN ad MP & ratione dimidiata SB ad Sb. Et eadem

methodo inveniendum erit punctum tertium [beta]; si modò operationem tertiò

repetere lubet. Sed hac methodo operationes duæ ut plurimum suffecerint.

Nam si distantia Bb perexigua obvenerit, postquam inventa sunt puncta F, f

& G, g, actæ rectæ Ff & Gg, secabunt TA & [tau]C in punctis quæsitis X & Z.

_Exemplum._

Proponatur Cometa anni 1680. Hujus motum à _Flamstedio_ observatum Tabula

sequens exhibet.

| Tem. |Temp. | | | Lat. |

| appar. |ver[=u] | Long. Solis | Long. Cometæ | Cometæ |

+--------+---------+---------------+--------------+---------+

1680 12| 4.46 | 4.46.00 |[Cap.] 1.53. 2 |[Cap.] 6.33. 0| 8.26. 0|

December 21|6.32-1/2| 6.36.59 | 11. 8.10 |[Aqu.] 5. 7.38| 21.45.30|

24| 6.12 | 6.17.52 | 14.10.49 | 18.49.10| 25.23.24|

26| 5.14 | 5.20.44 | 16.10.38 | 28.24. 6| 27.00.57|

29| 7.55 | 8.03. 2 | 19.20.56 |[Psc.]13.11.45| 28.10.05|

30| 8. 2 | 8.10.26 | 20.22.20 | 17.37. 5| 28.11.12|

1681 5| 5.51 | 6. 1.38 | 26.23.19 |[Ari.] 8.49.10| 26.15.26|

January 9| 6.49 | 7. 0.53 |[Aqu.] 0.29.54 | 18.43.18| 24.12.42|

10| 5.54 | 6. 6.10 | 1.28.34 | 20.40.57| 23.44.00|

13| 6.56 | 7. 8.55 | 4.34. 6 | 25.59.34| 22.17.36|

25| 7.44 | 7.58.42 | 16.45.58 |[Tau.] 9.55.48| 17.56.54|

30| 8.07 | 8.21.53 | 21.50. 9 | 13.19.36| 16.40.57|

February 2| 6.20 | 6.34.51 | 24.47. 4 | 15.13.48| 16.02.02|

5| 6.50 | 7. 4.41 | 27.49.51 | 16.59.52| 15.27.23|

+--------+---------+---------------+--------------+---------+

In his observationibus _Flamstedius_ eâ usus est diligentiâ, ut postquam

bis observasset distantiam Cometæ à Stella aliqua fixa, deinde etiam

distantiam bis ab alia stella fixa, rediret ad stellam priorem & distantiam

Cometæ ab eadem iterum observaret, idque bis, ac deinde ex distantiæ illius

incremento vel decremento tempori proportionali colligeret distantiam

tempore intermedio, quando distantia à stella altera observabatur. Ex

hujusmodi observationibus loca Cometæ festinanter computata _Flamstedius_

primò cum amicis communicavit, & postea easdem ad examen revocatas calculo

diligentiore correxit. Nos loca correcta hic descripsimus.

His adde observationes quasdam è nostris.

| Temp. | | |

| appar. | Cometæ Longit. |Com. Lat. |

+--------+-----------------+-----------+

Febru. 25| 8h.30'|[Tau.] 26.19'. 2"| 12.46-7/8 |

27| 8 .15 | 27. 4 .28 | 12.36 |

Mart. 1| 11 . 0 | 27.53 . 8 | 12.24-3/4 |

2| 8 . 0 | 28.12 .29 | 12.19-1/2 |

5| 11 .30 | 29.20 .51 | 12. 2-2/3 |

9| 8 .30 |[Gem.] 0.43 . 2 | 11.44-3/5 |

Hæ observationes Telescopio septupedali, & Micrometro filisque in foco

Telescopii locatis paractæ sunt: quibus instrumentis & positiones fixarum

inter se & positiones Cometæ ad fixas determinavimus. Designet A stellam in

sinistro calcaneo Persei (_Bayero_ [omicron]) B stellam sequentem in

sinistro pede (_Bayero_ [zeta]) & C, D, E, F, G, H, I, K, L, M, N stellas

alias minores in eodem pede. Sintque P, Q, R, S, T loca Cometæ in

observationibus supra descriptis: & existente distantiâ AB partium 80-7/12,

erat AC partium 52¼, BC 58-5/6, AD 57-5/12, BD 82-6/11, CD 23-2/3, AE

29-4/7, CE 57½, DE 49-11/12, AK 38-2/3, BK 43, CK 31-5/9, FK 29, FB 23, FC

36¼, AH 18-6/7, DH 53-5/11, BN 46-5/12, CN 31-1/3, BL 45-5/12, NL 31-5/7.

LM erat ad LB ut 2 ad 9 & producta transibat per stellam H. His

determinabantur positiones fixarum inter se.

[Illustration]

Die Veneris _Feb. 25._ St. vet. Hor. 8½ P.M. Cometæ in p existentis

distantia à stella E erat major quàm 3/13 AE, minor quàm 1/5 AE, adeoque

æqualis 3/14 AE proximè; & angulus ApE nonnihil obtusus erat, sed fere

rectus. Nempe si demitteretur ad pE perpendiculum ab A, distantia Cometæ à

perpendiculo illo erat 1/5 pE.

Eadem nocte, horâ 9½, Cometæ in P existentis distantia à stella E erat

major quàm {1 ÷ 4½} AE, minor quàm {1 ÷ 5¼} AE, adeoque æqualis {1 ÷ 4-7/8}

AE, seu 8/39 AE quamproximè. A perpendiculo autem à Stella A ad rectam PE

demisso distantia Cometæ erat 4/5 PE.

Die [Mar]^{tis}, _Mart. 1_, hor. 11. P.M. Cometa in R existens, stellis K &

C accuratè interjacebat, & rectæ CRK pars CR paulo major erat quàm 1/3 CK,

& paulo minor quam 1/3 CK + 1/8 CR, adeoque æqualis 1/3 CK + 1/16 CR seu

16/45 CK.

[Illustration]

Die [Mercur]^{ii}, _Mart. 2._ hor. 8. P.M. Cometæ existentis in S,

distantia à stella C erat 4/9 FC quamproximè. Distantia stellæ F à recta CS

producta erat 1/24 FC; & distantia stellæ B ab eadem recta erat quintuplo

major quàm distantia stellæ F. Item recta NS producta transibat inter

stellas H & I, quintuplo vel sextuplo propior existens stellæ H quàm stellæ

I.

Die [Satur]^{ni}, _Mart. 5._ hor. 11½. P.M. Cometa existente in T, recta MT

æqualis erat ½ML, & recta LT producta transibat inter B & F, quadruplo vel

quintuplo propior F quàm B, auferens à BF quintam vel sextam ejus partem

versus F. Et MT producta transibat extra spatium BF ad partes stellæ B,

quadruplo propior existens stellæ B quam stellæ F. Erat M stella perexigua

quæ per Telescopium videri vix potuit, & L stella major quasi magnitudinis

octavæ.

Ex hujusmodi observationibus per constructiones figurarum & computationes

(posito quod stellarum A & B distantia esset 2 gr. 6-4/5, & stellæ A

longitudo [Tauri] 26 gr. 41'. 48" & latitudo borealis 12 gr. 8'½, stellæque

B longitudo [Tauri] 28 gr. 40'. 16". & latitudo borealis 11 gr. 17-1/5;

quemadmodum à _Flamstedio_ observatas accepi) derivabam longitudines &

latitudines Cometæ. Micrometro parum affabre constructâ usus sum, sed

Longitudinum tamen & Latitudinum errores (quatenus ab observationibus

nostris oriantur) dimidium minuti unius primi vix superant, præterquam in

observatione ultimâ _Mart. 9._ ubi positiones fixarum ad stellas A & B

minus accuratè determinare potui. _Cassinus_ qui Cometam eodem tempore

observavit, se declinationem ejus tanquam invariatam manentem parum

diligenter definivisse fassus est. Nam Cometa (juxta observationes nostras)

in fine motus sui notabiliter deflectere cæpit boream versus, à parallelo

quem in fine Mensis _Februarii_ tenuerat.

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica · 第 31 / 33 段