Designet jam V velocitatem maximam in oscillatione quavis, sintque A, B, C

quantitates datæ, & fingamus quod differentia arcuum sit AV + BV^{3/2} +

CV^2. Et cum velocitates maximæ in prædictis sex Casibus, sint ut arcuum

dimidiorum 1-7/8, 3¾, 7½, 15, 30, 60 chordæ, atque adeo ut arcus ipsi

quamproxime, hoc est ut numeri ½, 1, 2, 4, 8, 16: scribamus in Casu secundo

quarto & sexto numeros 1, 4, & 16 pro V; & prodibit arcuum differentia

1/242 æqualis A + B + C in Casu secundo; & 2 ÷ 35½ æqualis 4A + 8B + 16C in

casu quarto; & 8 ÷ 9-2/3 æqualis 16A + 64B + 256C in casu sexto. Unde si

per has æquationes determinemus quantitates A, B, C; habebimus Regulam

inveniendi differentiam arcuum pro velocitate quacunque data.

Cæterum cum velocitates maximæ sint in Cycloide ut arcus oscillando

descripti, in circulo vero ut semissium arcuum illorum chordæ, adeoque

paribus arcubus majores sint in Cycloide quam in circulo, in ratione

semissium arcuum ad eorundem chordas; tempora autem in circulo sint majora

quam in Cycloide in velocitatis ratione reciproca: ut ex resistentia in

circulo inveniatur resistentia in Trochoide, debebit resistentia augeri in

duplicata circiter ratione arcus ad chordam, ob velocitatem in ratione illa

simplici auctam; & diminui in ratione chordæ ad arcum, ob tempus (seu

durationem resistentiæ qua arcuum differentia prædicta generatur) diminutum

in eadem ratione: id est (si rationes conjungamus) debebit resistentia

augeri in ratione arcus ad chordam circiter. Hæc ratio in casu secundo est

6283 ad 6279, in quarto 12566 ad 12533, in sexto 25132 ad 24869. Et inde

resistentia 1 ÷ 242, 2 ÷ 35½, & 8 ÷ 9-2/3 evadunt 6283 ÷ {6279 × 242},

25132 ÷ {12533 × 35½} & 201056 ÷ {24869 × 9-2/3}, id est in numeris

decimalibus 0,004135, 0,056486 & 0,8363. Unde prodeunt æquationes A + B + C

= 0,004135: 4A + 8B + 16C = 0,05648 & 16A + 64B + 256C = 0,8363. Et ex his

per debitam terminorum collationem & reductionem Analyticam fit A =

0,0002097, B = 0,0008955 & C = 0,0030298. Est igitur differentia arcuum ut

0,0002097V + 0,0008955V^{3/2} + 0,0030298V^2: & propterea cum per Corol.

Prop. xxx. resistentia Globi in medio arcus oscillando descripti, ubi

velocitas est V, sit ad ipsius pondus ut 7/11AV + 16/23BV^{3/2} + ¾CV^2 ad

longitudinem Penduli; si pro A, B, & C scribantur numeri inventi, fiet

resistentia Globi ad ejus pondus, ut 0,0001334V + 0,000623V^{3/2} +

0,00227235V^2 ad longitudinem Penduli inter centrum suspensionis & Regulam,

id est ad 121 digitos. Unde cum V in casu secundo designet 1, in quarto 4,

in sexto 16: erit resistentia ad pondus Globi in casu secundo ut 0.003029

ad 121, in quarto ut 0.042875 ad 121, in sexto ut 0.63013 ad 121.

Arcus quem punctum in filo notatum in Casu sexto descripsit, erat 120 - {8

÷ 9-2/3} seu 119-5/29 digitorum. Et propterea cum radius esset 121

digitorum, & longitudo penduli inter punctum suspensionis & centrum Globi

esset 126 digitorum, arcus quem centrum Globi descripsit erat 124-3/31

digitorum. Quoniam corporis oscillantis velocitas maxima ob resistentiam

Aeris non incidit in punctum infimum arcus descripti, sed in medio fere

loco arcus totius versatur: hæc eadem erit circiter ac si Globus descensu

suo toto in Medio non resistente describeret arcus illius partem dimidiam

digitorum 62-3/62; idque in Cycloide, ad quam motum penduli supra

reduximus: & propterea velocitas illa æqualis erit velocitati quam Globus,

perpendiculariter cadendo & casu suo describendo altitudinem arcus illius

Sinui verso æqualem, acquirere posset. Est autem sinus ille versus in

Cycloide ad arcum istum 62-3/62 ut arcus idem ad penduli longitudinem

duplam 252, & propterea æqualis digitis 15,278. Quare velocitas ea ipsa est

quam corpus cadendo & casu suo spatium 15,278 digitorum describendo

acquirere posset. Unde cum corpus tempore minuti unius secundi cadendo (uti

per experimenta pendulorum determinavit _Hugenius_) describat pedes

_Parisienses_ 15-1/12, id est pedes _Anglicos_ 16-11/24 seu digitos 197½, &

tempora sint in dimidiata ratione spatiorum; Globus tempore minut.

16^{tert.} 38^{quart.} cadendo describet 15,278 digitos, & velocitatem suam

prædictam acquiret; & propterea cum eadem velocitate uniformiter continuata

describet eodem tempore longitudinem duplam 30,556 digitorum. Tali igitur

cum velocitate Globus resistentiam patitur, quæ sit ad ejus pondus ut

0,63013 ad 121, vel (si resistentiæ pars illa sola spectetur quæ est in

velocitatis ratione duplicata) ut 0,58172 ad 121.

Experimento autem Hydrostatico inveni quod pondus Globi hujus lignei esset

ad pondus Globi aquei magnitudinis ejusdem, ut 55 ad 97: & propterea cum

121 sit ad 213,4 in eadem ratione, erit resistentia Globi aquei præfata cum

velocitate progredientis ad ipsius pondus ut 0,58172 ad 213,4, id est ut 1

ad 366-5/6. Unde cum pondus Globi aquei, quo tempore Globus cum velocitate

uniformiter continuata describat longitudinem pedum 30,556, velocitatem

illam omnem in Globo cadente generare posset; manifestum est quod vis

resistentiæ uniformiter continuata tollere posset velocitatem minorem in

ratione 1 ad 366-5/6, hoc est velocitatis totius partem 1 ÷ 366-5/6. Et

propterea quo tempore Globus, ea cum velocitate uniformiter continuata,

longitudinem semidiametri suæ seu digitorum 3-7/16 describere posset, eodem

amitteret motus sui partem 1/3262.

Numerabam etiam oscillationes quibus pendulum quartam motus sui partem

amisit. In sequente Tabula numeri supremi denotant longitudinem arcus

descensu primo descripti, in digitis & partibus digiti expressam: numeri

medii significant longitudinem arcus ascensu ultimo descripti; & loco

infimo stant numeri oscillationum. Experimentum descripsi tanquam magis

accuratum quam cum motus pars tantum octava amitteretur. Calculum tentet

qui volet.

Descensus Primus 2 4 8 16 32 64

Ascensus ultimus 1-1/2 3 6 12 24 48

Num. Oscillat. 374 272 162-1/2 83-1/3 41-2/3 22-2/3

Postea Globum plumbeum, diametro digitorum duorum & pondere unciarum

Romanarum 26¼ suspendi filo eodem, sic ut inter centrum Globi & punctum

suspensionis intervallum esset pedum 10½, & numerabam oscillationes quibus

data motus pars amitteretur. Tabularum subsequentium prior exhibet numerum

oscillationum quibus pars octava motus totius cessavit; secunda numerum

oscillationum quibus ejusdem pars quarta amissa fuit.

Descensus primus 1 2 4 8 16 32 64

Ascensus ultimus 7/8 7/4 3-1/2 7 14 28 56

Numerus Oscillat. 226 228 193 140 90-1/2 53 30

Descensus primus 1 2 4 8 16 32 64

Ascensus ultimus 3/4 1-1/2 3 6 12 24 48

Numerus Oscillat. 510 518 420 318 204 121 70

In Tabula priore seligendo ex observationibus tertiam, quintam & septimam,

& exponendo velocitates maximas in his observationibus particulatim per

numeros 1, 4, 16 respective, & generaliter per quantitatem V ut supra:

emerget in observatione prima 2/193 = A + B + C, in secunda 2 ÷ 90½ = 4A +

8B + 16C, in tertia 8/30 æqu. 16A + 64B + 256C. Quæ æquationes per

reductiones superius expositas dant, A = 0,000145, B = 0,000247 & C =

0,0009. Et inde prodit resistentia Globi cum velocitate V moventis, in ea

ratione ad pondus suum unciarum 26¼, quam habet 0,000923V + 0,000172V^{3/2}

+ 0,000675V^2 ad Penduli longitudinem 121 digitorum. Et si spectemus eam

solummodo resistentiæ partem quæ est in duplicata ratione velocitatis, hæc

erit ad pondus Globi ut 0,000675V^2 ad 121 digitos. Erat autem hæc pars

resistentiæ in experimento primo ad pondus Globi lignei unciarum 57-7/22 ut

0,00227235V^2 ad 121: & inde fit resistentia Globi lignei ad resistentiam

Globi plumbei (paribus eorum velocitatibus) ut 57-7/22 in 0,00227235 ad 26¼

in 0,000675, id est ut 130309 ad 17719 seu 7-1/3 ad 1. Diametri Globorum

duorum erant 6-7/8 & 2 digitorum, & harum quadrata sunt ad invicem ut 47¼ &

4, seu 11-13/16 & 1 quamproxime. Ergo resistentiæ Globorum æquivelocium

erant in minore ratione quam duplicata diametrorum. At nondum

consideravimus resistentiam fili, quæ certe permagna erat, ac de pendulorum

inventa resistentia subduci debet. Hanc accurate definire non potui, sed

majorem tamen inveni quam partem tertiam resistentiæ totius minoris

penduli, & inde didici quod resistentiæ Globorum, dempta fili resistentia,

sunt quamproxime in dimidiata ratione diametrorum. Nam ratio 7-1/3 - 1/3 ad

1 - 1/3, id est 7 ad 2/3 seu 10½ ad 1, non longe abest a diametrorum

ratione duplicata 11-13/16 ad 1.

Cum resistentia fili in Globis majoribus minoris sit momenti, tentavi etiam

experimentum in Globo cujus diameter erat 18¼ digitorum. Longitudo penduli

inter punctum suspensionis & centrum oscillationis erat digitorum 122¾

inter punctum suspensionis & nodum in filo 109½ dig. Arcus primo penduli

descensu a nodo descriptus, 32 dig. arcus ascensu ultimo post oscillationes

quinque ab eodem nodo descriptus, 28 dig. Summa arcuum seu arcus totus

oscillatione mediocri descriptus, 30 dig. Differentia arcuum 4 dig. Ejus

pars decima seu differentia inter descensum & ascensum in oscillatione

mediocri 2/5 dig. Ut radius 109½ ad radium 122½, ita arcus totus 60 dig.

oscillatione mediocri a Nodo descriptus, ad arcum totum 67-1/8,

oscillatione mediocri a centro Globi descriptum: & ita differentia 2/5 ad

differentiam novam 0,4475. Si longitudo penduli, manente longitudine arcus

descripti, augeretur in ratione 126 ad 122½, velocitas ejus diminueretur in

ratione illa dimidiata; & arcuum descensu & subsequente ascensu

descriptorum differentia 0,4475 diminueretur in ratione velocitatis,

adeoque evaderet 0,4412. Deinde si arcus descriptus augeretur in ratione

67-1/8 ad 124-3/31, differentia ista 0,4412 augeretur in duplicata illa

ratione, adeoque, evaderet 1,509. Hæc ita se haberent, ex hypothesi quod

resistentia Penduli esset in duplicata ratione velocitatis. Ergo si

pendulum describeret arcum totum 124-3/31 digitorum, & longitudo ejus inter

punctum suspensionis & centrum oscillationis esset 126 digitorum,

differentia arcuum descensu & subsequente ascensu descriptorum foret 1,509

dig. Et hæc differentia ducta in pondus Globi penduli, quod erat unciarum

208, producit 313,9. Rursus ubi pendulum superius ex Globo ligneo

constructum, centro oscillationis, quod a puncto suspensionis digitos 126

distabat, describebat arcum totum 124-3/31 digitorum, differentia arcuum

descensu & ascensu descriptorum fuit 126/121 in 8 ÷ 9-2/3 seu 25/29, quæ

ducta in pondus Globi, quod erat unciarum 57-7/22, producit 48,55. Duxi

autem differentias hasce in pondera Globorum ut invenirem eorum

resistentias. Nam differentiæ oriuntur ex resistentiis, suntque ut

resistentiæ directe & pondera inverse. Sunt igitur resistentiæ ut numeri

313,9 & 48,55. Pars autem resistentiæ Globi minoris, quæ est in duplicata

ratione velocitatis, erat ad resistentiam totam ut 0,58172 ad 0,63013, id

est ut 44,4 ad 48,55; & pars resistentiæ Globi majoris propemodum æquatur

ipsius resistentiæ toti, adeoque partes illæ sunt ut 313,9 & 44,4

quamproxime, id est ut 7,07 ad 1. Sunt autem Globorum diametri 10¾ & 6-7/8;

& harum quadrata 351½ & 47-17/64 sunt ut 7,438 & 1, id est ut Globorum

resistentiæ 7,07 & 1 quamproxime. Differentia rationum haud major est quam

quæ ex fili resistentia oriri potuit. Igitur resistentiarum partes illæ quæ

sunt (paribus Globis) ut quadrata velocitatum, sunt etiam (paribus

velocitatibus) ut quadrata diametrorum Globorum; & propterea (per

Corollaria Prop. XL. Libri hujus) resistentia quam Globi majores &

velociores in aere movendo sentiunt, haud multum per infinitam aeris

divisionem & subtiliationem diminui potest, proindeque Media omnia in

quibus corpora multo minus resistuntur, sunt aere rariora.

Cæterum Globorum, quibus usus sum in his experimentis, maximus non erat

perfecte Sphæricus, & propterea in calculo hic allato minutias quasdam

brevitatis gratia neglexi; de calculo accurato in experimento non satis

accurato minime sollicitus. Optarim itaque (cum demonstratio vacui ex his

dependeat) ut experimenta cum Globis & pluribus & majoribus & magis

accuratis tentarentur. Si Globi sumantur in proportione Geometrica, puta

quorum diametri sint digitorum 4, 8, 16, 32; ex progressione experimentorum

colligetur quid in Globis adhuc majoribus evenire debeat.

Jam vero conferendo resistentias diversorum fluidorum inter se tentavi

sequentia. Arcam ligneam paravi longitudine pedum quatuor, latitudine &

altitudine pedis unius. Hanc operculo nudatam implevi aqua fontana, fecique

ut immersa pendula in medio aquæ oscillando moverentur. Globus autem

plumbeus pondere 166-1/6 unciarum, diametro 3-5/8 digitorum, movebatur ut

in Tabula sequente descripsimus, existente videlicet longitudine penduli a

puncto suspensionis ad punctum quoddam in filo notatum 126 digitorum, ad

oscillationis autem centrum 134-1/8 digitorum.

Arcus descensu primo a

puncto in filo notato 64 32 16 8 4 2 1 1/2 1/4

descriptus digitorum.

Arcus ascensu ultimo 48 24 12 6 3 1-1/2 3/4 3/8 3/16

descriptus digitorum.

Arcuum differentia motui

amisso proportionalis, 16 8 4 2 1 1/2 1/4 1/8 1/16

digitorum.

Numerus oscillationum 29/60 1-1/5 3 7 11-1/4 12-2/3 13-1/3

in aqua.

Numerus oscillationum 85-1/2 287 535

in aere.

In experimento columnæ quartæ, motus æquales oscillationibus 535 in aere, &

1-1/5 in aqua amissi sunt. Erant autem oscillationes in aere paulo

celeriores quam in aqua, nimirum in ratione 44 ad 41. Nam 14-2/3

oscillationes in aqua, & 13-2/3 in aere simul peragebantur. Et propterea si

oscillationes in aqua in ea ratione accelerarentur ut motus pendulorum in

Medio utroque fierent æquiveloces, numerus oscillationum 1-1/5 in aqua,

quibus motus idem ac prius amitteretur (ob resistentiam auctam in ratione

illa duplicata & tempus diminutum in ratione eadem simplici) diminueretur

in eadem illa ratione 44 ad 41, adeoque evaderet 1-1/5 in 41/44 seu

123/110. Paribus igitur Pendulorum velocitatibus motus æquales in aere

oscillationibus 535 & in aqua oscillationibus 123/110 amissi sunt; ideoque

resistentia penduli in aqua est ad ejus resistentiam in aere ut 535 ad

123/110. Hæc est proportio resistentiarum totarum in Casu columnæ quartæ.

Designet jam AV + CV^2 resistentiam Globi in aere cum velocitate V

moventis, & cum velocitas maxima, in Casu columnæ, quartæ sit ad

velocitatem maximam in casu columnæ primæ ut 1 ad 8, & resistentia in Casu

columnæ quartæ ad resistentiam in Casu columnæ primæ in ratione arcuum

differentiæ in his casibus, ad numeros oscillationum applicatæ, id est ut

2/535 ad 16 ÷ 85½ seu ut 85½ ad 4280: scribamus in his Casibus 1 & 8 pro

velocitatibus, atque 85½ & 4280 pro resistentiis, & fiet A + C = 85½ & 8A +

64C = 4280 seu A + 8C = 535, indeque per reductionem æquationum proveniet

7C = 449½ & C = 64-3/14 & A = 21-2/7; atque adeo resistentia ut 21-2/7V +

64-3/14V^2 quamproxime. Quare in Casu columnæ quartæ ubi velocitas erat 1,

resistentia tota est ad partem suam quadrato velocitatis proportionalem, ut

21-2/7 + 64-3/14 seu 85½, ad 64-3/14; & idcirco resistentia penduli in aqua

est ad resistentiæ partem illam in aere quæ quadrato velocitatis

proportionalis est, quæque sola in motibus velocioribus consideranda venit,

ut 85½ ad 64-3/14 & 535 ad 123/110 conjunctim, id est ut 637 ad 1. Si

penduli in aqua oscillantis filum totum fuisset immersum, resistentia ejus

fuisset adhuc major; adeo ut penduli in aere oscillantis resistentia illa

quæ velocitatis quadrato proportionalis est, quæque sola in corporibus

velocioribus consideranda venit, sit ad resistentiam ejusdem penduli

totius, eadem cum velocitate in aqua oscillantis, ut 800 vel 900 ad 1

circiter, hoc est ut densitas aquæ ad densitatem aeris quamproxime.

In hoc calculo sumi quoque deberet pars illa resistentiæ penduli in aqua,

quæ esset ut quadratum velocitatis, sed (quod mirum forte videatur)

resistentia in aqua augebatur in ratione velocitatis plusquam duplicata.

Ejus rei causam investigando, in hanc incidi, quod Arca nimis angusta esset

pro magnitudine Globi penduli, & motum aquæ cedentis præ angustia sua nimis

impediebat. Nam si Globus pendulus, cujus diameter erat digiti unius,

immergeretur, resistentia augebatur in duplicata ratione velocitatis

quamproxime. Id tentabam construendo pendulum ex Globis duobus, quorum

inferior & minor oscillaretur in aqua, superior & major proxime supra aquam

filo affixus esset, & in Aere oscillando, adjuvaret motum penduli eumque

diuturniorem redderet. Experimenta autem hoc modo instituta se habebant ut

in Tabula sequente describitur.

Arcus descensu primo descriptus 16 8 4 2 1 1/2 1/4

Arcus ascensu ultimo descriptus. 12 6 3 1-1/2 3/4 3/8 3/16

Arcuum diff. motui amisso

proportionalis 4 2 1 1/2 1/4 1/8 1/16

Numerus Oscillationum 3-3/8 6-1/2 12-1/12 21-1/5 34 53 62-1/5

Resistentia hic nunquam augetur in ratione velocitatis plusquam duplicata.

Et idem in pendulo majore evenire verisimile est, si modo Arca augeatur in

ratione penduli. Debebit tamen resistentia tam in aere quam in aqua, si

velocitas per gradus in infinitum augeatur, augeri tandem in ratione paulo

plusquam duplicata, propterea quod in experimentis hic descriptis

resistentia minor est quam pro ratione de corporibus velocissimis in Libri

hujus Prop. xxxvi & xxxviii. demonstrata. Nam corpora longe velocissima

spatium a tergo relinquent vacuum, ideoque resistentia quam sentiunt in

partibus præcedentibus, nullatenus minuetur per pressionem Medii in

partibus posticis.

Conferendo resistentias Mediorum inter se, effeci etiam ut pendula ferrea

oscillarentur in argento vivo. Longitudo fili ferrei erat pedum quasi

trium, & diameter Globi penduli quasi tertia pars digiti. Ad filum autem

proxime supra Mercurium affixus erat Globus alius plumbeus satis magnus ad

motum penduli diutius continuandum. Tum vasculum, quod capiebat quasi

libras tres argenti vivi, implebam vicibus alternis argento vivo & aqua

communi, ut pendulo in Fluido utroque successive oscillante invenirem

proportionem resistentiarum: & prodiit resistentia argenti vivi ad

resistentiam aquæ ut 13 vel 14 ad 1 circiter: id est ut densitas argenti

vivi ad densitatem aquæ. Ubi Globum pendulum paulo majorem adhibebam, puta

cujus diameter esset quasi ½ vel 2/3 partes digiti, prodibat resistentia

argenti vivi in ea ratione ad resistentiam aquæ quam habet numerus 12 vel

10 ad 1 circiter. Sed experimento priori magis fidendum est, propterea quod

in his ultimis vas nimis angustum fuit pro magnitudine Globi immersi.

Ampliato Globo, deberet etiam vas ampliari. Constitueram quidem hujusmodi

experimenta in vasis majoribus & in liquoribus tum Metallorum fusorum, tum

aliis quibusdam tam calidis quam frigidis repetere: sed omnia experiri non

vacat, & ex jam descriptis satis liquet resistentiam corporum celeriter

motorum densitati Fluidorum in quibus moventur proportionalem esse

quamproxime. Non dico accurate. Nam Fluida tenaciora pari densitate

proculdubio magis resistunt quam liquidiora, ut oleum frigidum quam

calidum, calidum quam aqua pluvialis, aqua quam Spiritus vini. Verum in

liquoribus qui ad sensum satis fluidi sunt, ut in Aere, in aqua seu dulci

seu falsa, in Spiritibus vini, Terebinthi & Salium, in Oleo a foecibus per

destillationem liberato & calefacto, Oleoque Vitrioli & Mercurio, ac

Metallis liquefactis, & siqui sint alii, qui tam Fluidi sunt ut in vasis

agitati motum impressum diutius conservent, effusique liberrime in guttas

decurrendo resolvantur, nullus dubito quin regula allata satis accurate

obtineat: præsertim si experimenta in corporibus pendulis & majoribus &

velocius motis instituantur.

Quare cum Globus aqueus in aere movendo resistentiam patiatur qua motus sui

pars 1/3261, interea dum longitudinem semidiametri suæ describat (ut jam

ante ostensum est) tollatur, sitque densitas aeris ad densitatem aquæ ut

800 vel 850 ad 1 circiter, consequens est ut hæc Regula generaliter

obtineat. Si corpus quodlibet Sphæricum in Medio quocunque satis Fluido

moveatur, & spectetur resistentiæ pars illa sola quæ est in duplicata

ratione velocitatis, hæc pars erit ad vim quæ totum corporis motum, interea

dum corpus idem longitudinem duarum ipsius semidiametrorum motu illo

uniformiter continuato describat, vel tollere posset vel eundem generare,

ut densitas Medii ad densitatem corporis quamproxime. Igitur resistentia

quasi triplo major est quam pro lege in Corollario primo Propositionis

xxxviii. allata; & propterea partes quasi duæ tertiæ motus illius omnis

quem Globi partes anticæ movendo imprimunt in Medium, restituuntur in Globi

partes posticas a Medio in orbem redeunte, inque spatium irruente quod

Globus alias vacuum post se relinqueret. Unde si velocitas Globi eousque

augeatur ut Medium non posset adeo celeriter in spatium illud irruere, quin

aliquid vacui a tergo Globi semper relinquatur, resistentia tandem evadet

quasi triplo major quam pro Regula generali novissime posita.

Hactenus experimentis usi sumus oscillantium pendulorum, eo quod eorum

motus facilius & accuratius observari & mensurari possint. Motus autem

pendulorum in gyrum actorum & in orbem redeundo circulos describentium,

propterea quod sint uniformes & eo nomine ad investigandam resistentiam

datæ velocitati competentem longe aptiores videantur, in consilium etiam

adhibui. Faciendo enim ut pendulum circulariter latum duodecies

revolveretur, notavi magnitudines circulorum duorum, quos prima & ultima

revolutione descripsit. Et inde collegi velocitates corporis sub initio &

fine. Tum dicendo quod corpus, velocitate mediocri describendo circulos

duodecim mediocres, amitteret velocitatum illarum differentiam, collegi

resistentiam qua differentia illa eo omni corporis per circulos duodecim

itinere amitti posset; & resistentia inventa, quanquam hujus generis

experimenta minus accurate tentare licuit, probe tamen cum præcedentibus

congruebat.

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica · 第 22 / 33 段