_Invenire resistentiam corporis Sphærici in Fluido raro & Elastico

velocissime progredientis._ (Vide Fig. Pag. 325.)

Designet ABKI corpus Sphæricum centro C semidiametro CA descriptum.

Producatur CA primo ad S deinde ad R, ut sit AS pars tertia ipsius CA, & CR

sit ad CS ut densitas corporis Sphærici ad densitatem Medii. Ad CR

erigantur perpendicula PC, RX, centroque R & Asymptotis CR, RX describatur

Hyperbola quævis PVY. In CR capiatur CT longitudinis cujusvis, & erigatur

perpendiculum TV abscindens aream Hyperbolicam PCTV, & sit CZ latus hujus

areæ applicatæ ad rectam PC. Dico quod motus quem globus, describendo

spatium CZ, ex resistentia Medii amittet, erit ad ejus motum totum sub

initio ut longitudo CT ad longitudinem CR quamproxime.

Nam (per motuum Legem tertiam) motus quem cylindrus GNOQ circa globum

descriptus impingendo in Medii particulas amitteret, æqualis est motui quem

imprimeret in easdem particulas. Ponamus quod particulæ singulæ

reflectantur a cylindro, & ab eodem ea cum velocitate resiliant, quacum

cylindrus ad ipsas accedebat. Nam talis erit reflexio, per Legum Corol. 3.

si modo particulæ quam minime sint, & vi Elastica quam maxima reflectantur.

Velocitas igitur quacum a cylindro resiliunt, addita velocitati cylindri

componet totam velocitatem duplo majorem quam velocitas cylindri, &

propterea motus quem cylindrus ex reflexione particulæ cujusque amittit,

erit ad motum totum cylindri, ut particula duplicata ad cylindrum. Proinde

cum densitas Medii sit ad densitatem cylindri ut CS ad CR; si Ct sit

longitudo tempore quam minimo a cylindro descripta, erit motus eo tempore

amissus ad motum totum cylindri ut 2Ct × CS ad AI × CR. Ea enim est ratio

materiæ Medii, a cylindro protrusæ & reflexæ, ad massam cylindri. Unde cum

globus sit duæ tertiæ partes cylindri, & resistentia globi (per

Propositionem superiorem) sit duplo minor quam resistentia cylindri: erit

motus, quem globus describendo longitudinem L amittit, ad motum totum

globi, ut Ct × CS ad 2/3AI × CR, sive ut Ct ad CR. Erigatur perpendiculum

tv Hyperbolæ occurrens in v, & (per Corol. 1. Prop. V. Lib. II.) si corpus

describendo longitudinem areæ CtvP proportionalem, amittit motus sui totius

CR partem quamvis Ct, idem describendo longitudinem areæ CTVP

proportionalem, amittet motus sui partem CT. Sed longitudo Ct æqualis est

CPvt ÷ CP, & longitudo CZ (per Hypothesin) æqualis est CPTV ÷ CP, adeoque

longitudo Ct est ad longitudinem CZ ut area CPvt ad aream CPVT. Et

propterea cum globus describendo longitudinem quam minimam Ct amittat motus

sui partem, quæ sit ad totum ut Ct ad CR, is describendo longitudinem aliam

quamvis CZ, amittet motus sui partem quæ sit ad totum ut CT ad CR.

_Q. E. D._

_Corol. 1._ Si detur corporis velocitas sub initio, dabitur tempus quo

corpus, describendo spatium Ct, amittet motus sui partem Ct: & inde,

dicendo quod resistentia sit ad vim gravitatis ut ista motus pars amissa ad

motum, quem gravitas Globi eodem tempore generaret; dabitur proportio

resistentiæ ad gravitatem Globi.

_Corol. 2._ Quoniam in his determinandis supposui quod particulæ Fluidi per

vim suam Elasticam quam maxime a Globo reflectantur, & particularum sic

reflexarum impetus in Globum duplo major sit quam si non reflecterentur:

manifestum est quod in Fluido, cujus particulæ vi omni Elastica aliaque

omni vi reflexiva destituuntur, corpus Sphæricum resistentiam duplo minorem

patietur; adeoque eandem velocitatis partem amittendo, duplo longius

progredietur quam pro constructione Problematis hujus superius allata.

_Corol. 3._ Et si particularum vis reflexiva neque maxima sit neque omnino

nulla, sed mediocrem aliquam rationem teneat: resistentia pariter, inter

limites in constructione Problematis & Corollario superiore positos,

mediocrem rationem tenebit.

_Corol. 4._ Cum corpora tarda paulo magis resistantur quam pro ratione

duplicata velocitatis: hæc describendo longitudinem quamvis CZ amittent

majorem motus sui partem, quam quæ sit ad motum suum totum ut CT ad CR.

_Corol. 5._ Cognita autem resistentia corporum celerrimorum, innotescet

etiam resistentia tardorum; si modo lex decrementi resistentiæ pro ratione

velocitatis inveniri potest.

Prop. XXXVII. Prob. IX.

_Aquæ de vase dato per foramen effluentis definire motum._

Si vas impleatur aqua, & in fundo perforetur ut aqua per foramen defluat,

manifestum est quod vas sustinebit pondus aquæ totius, dempto pondere

partis illius quod foramini perpendiculariter imminet. Nam si foramen

obstaculo aliquo occluderetur, obstaculum sustineret pondus aquæ sibi

perpendiculariter incumbentis, & fundum vasis sustineret pondus aquæ

reliquæ. Sublato autem obstaculo, fundum vasis eadem aquæ pressione eodemve

ipsius pondere urgebitur ac prius; & pondus quod obstaculum sustinebat, cum

jam non sustineatur, faciet ut aqua descendat & per foramen defluat.

Unde consequens est, quod motus aquæ totius effluentis is erit quem pondus

aquæ foramini perpendiculariter incumbentis generare possit. Nam aquæ

particula unaquæque pondere suo, quatenus non impeditur, descendit, idque

motu uniformiter accelerato; & quatenus impeditur, urgebit obstaculum.

Obstaculum illud vel vasis est fundum, vel aqua inferior defluens; &

propterea ponderis pars illa, quam vasis fundum non sustinet, urgebit aquam

defluentem & motum sibi proportionalem generabit.

Designet igitur F aream foraminis, A altitudinem aquæ foramini

perpendiculariter incumbentis, P pondus ejus, AF quantitatem ejus, S

spatium quod dato quovis tempore T in vacuo libere cadendo describeret, & V

velocitatem quam in fine temporis illius cadendo acquisierit: & motus ejus

acquisitus AF × V æqualis erit motui aquæ totius eodem tempore effluentis.

Sit velocitas quacum effluendo exit de foramine, ad velocitatem V ut d ad

e; & cum aqua velocitate V describere posset spatium 2S, aqua effluens

eodem tempore, velocitate sua {d ÷ e}V describere posset spatium {2d ÷ e}S.

Et propterea columna aquæ cujus longitudo sit {2d ÷ e}S & latitudo eadem

quæ foraminis, posset eo tempore defluendo egredi de vase, hoc est columna

{2d ÷ e}SF. Quare motus {2dd ÷ ee}SFV, qui fiet ducendo quantitatem aquæ

effluentis in velocitatem suam, hoc est motus omnis tempore effluxus illius

genitus, æquabitur motui AF × V. Et si æquales illi motus applicentur ad

FV; fiet {2dd ÷ ee}S æqualis A. Unde est dd ad ee ut A ad 2S, & d ad e in

dimidiata ratione ½A ad S. Est igitur velocitas quacum aqua exit e

foramine, ad velocitatem quam aqua cadens, & tempore T cadendo describens

spatium S acquireret, ut altitudo aquæ foramini perpendiculariter

incumbentis, ad medium proportionale inter altitudinem illam duplicatam &

spatium illud S, quod corpus tempore T cadendo describeret.

Igitur si motus illi sursum vertantur; quoniam aqua velocitate V ascenderet

ad altitudinem illam S de qua deciderat; & altitudines (uti notum est) sint

in duplicata ratione velocitatum: aqua effluens ascenderet ad altitudinem

½A. Et propterea quantitas aquæ effluentis; quo tempore corpus cadendo

describere posset altitudinem ½A, æqualis erit columnæ aquæ totius AF

foramini perpendiculariter imminentis.

Cum autem aqua effluens, motu suo sursum verso, perpendiculariter surgeret

ad dimidiam altitudinem aquæ foramini incumbentis; consequens est quod si

egrediatur oblique per canalem in latus vasis, describet in spatiis non

resistentibus Parabolam cujus latus rectum est altitudo aquæ in vase supra

canalis orificium, & cujus diameter horizonti perpendicularis ab orificio

illo ducitur, atque ordinatim applicatæ parallelæ sunt axi canalis.

Hæc omnia de Fluido subtilissimo intelligenda sunt. Nam si aqua ex partibus

crassioribus constet, hæc tardius effluet quam pro ratione superius

assignata, præsertim si foramen angustum sit per quod effluit.

Denique si aqua per canalem horizonti parallelum egrediatur; quoniam fundum

vasis integrum est, & eadem aquæ incumbentis pressione ubique urgetur ac si

aqua non efflueret; vas sustinebit pondus aquæ totius, non obstante

effluxu, sed latus vasis de quo effluit non sustinebit pressionem illam

omnem, quam sustineret si aqua non efflueret. Tolletur enim pressio partis

illius ubi perforatur: quæ quidem pressio æqualis est ponderi columnæ aquæ,

cujus basis foramini æquatur & altitudo eadem est quæ aquæ totius supra

foramen. Et propterea si vas, ad modum corporis penduli, filo prælongo a

clavo suspendatur, hoc, si aqua in plagam quamvis secundum lineam

horizontalem effluit, recedet semper a perpendiculo in plagam contrariam.

Et par est ratio motus pilarum, quæ Pulvere tormentario madefacto

implentur, &, materia in flammam per foramen paulatim expirante, recedunt a

regione flammæ & in partem contrariam cum impetu feruntur.

Prop. XXXVIII. Theor. XXIX.

_Corporum Sphæricorum in Mediis quibusque Fluidissimis resistentiam in

anteriore superficie definire._

[Illustration]

Defluat aqua de vase Cylindrico ABCD, per canalem Cylindricum EFGH, in vas

inferius IKLM; & inde effluat per vasis marginem IM. Sit autem margo ille

ejusdem altitudinis cum vasis superioris fundo CD, eo ut aqua per totum

canalem uniformi cum motu descendat; & in medio canalis collocetur Globus

P, sitque PR altitudo aquæ supra Globum, & SR ejusdem altitudo supra fundum

vasis. Sustineatur autem Globus filo tenuissimo TV, lateribus canalis hinc

inde affixo. Et manifestum est per proportionem superiorem, quod quantitas

aquæ dato tempore defluentis erit ut amplitudo foraminis per quod defluit;

hoc est, si Globus tollatur, ut canalis orificium: sin Globus adsit, ut

spatium undique inter Globum & canalem. Nam velocitas aquæ defluentis (per

superiorem Propositionem) ea erit quam corpus cadendo, & casu suo

describendo dimidiam aquæ altitudinem SR, acquirere posset: adeoque eadem

est sive Globus tollatur, sive adsit. Et propterea aqua defluens erit ut

amplitudo spatii per quod transit. Certe transitus aquæ per spatium

angustius facilior esse nequit quam per spatium amplius, & propterea

velocitas ejus ubi Globus adest, non potest esse major quam cum tollitur:

ideoque major aquæ quantitas, ubi Globus adest, non effluet quam pro

ratione spatii per quod transit. Si aqua non sit liquor subtilissimus &

fluidissimus, hujus transitus per spatium angustius, ob crassitudinem

particularum, erit aliquanto tardior: at liquorem fluidissimum esse hic

supponimus. Igitur quantitas aquæ, cujus descensum Globus dato tempore

impedit, est ad quantitatem aquæ quæ, si Globus tolleretur, eodem tempore

descenderet, ut basis Cylindri circa Globum descripti ad orificium canalis;

sive ut quadratum diametri Globi ad quadratum diametri cavitatis canalis.

Et propterea quantitas aquæ cujus descensum Globus impedit, æqualis est

quantitati aquæ, quæ eodem tempore per foramen circulare in fundo vasis,

basi Cylindri illius æquale, descendere posset, & cujus descensus per fundi

partem quamvis circularem basi illi æqualem impeditur.

Jam vero pondus aquæ, quod vas & Globus conjunctim sustinent, est pondus

aquæ totius in vase, præter partem illam quæ aquam defluentem accelerat, &

ad ejus motum generandum sufficit, quæque, per Propositionem superiorem,

æqualis est ponderi columnæ aquæ cujus basis æquatur spatio inter Globum &

canalem per quod aqua defluit, & altitudo eadem cum altitudine aquæ supra

fundum vasis, per lineam SR designata. Vasis igitur fundum & Globus

conjunctim sustinent pondus aquæ totius in vase sibi ipsis

perpendiculariter imminentis. Unde cum fundum vasis sustineat pondus aquæ

sibi perpendiculariter imminentis, reliquum est ut Globus etiam sustineat

pondus aquæ sibi perpendiculariter imminentis. Globus quidem non sustinet

pondus aquæ illius stagnantis & sibi absque omni motu incumbentis, sed aquæ

defluenti resistendo impedit effectum tanti ponderis; adeoque vim aquæ

defluentis sustinet ponderi illi æqualem. Nam impedit descensum & effluxum

quantitatis aquæ quem pondus illud accurate efficeret si Globus tolleretur.

Aqua pondere suo, quatenus descensus ejus impeditur, urget obstaculum omne,

ideoque obstaculum, quatenus descensum aquæ impedit, vim sustinet æqualem

ponderi quo descensus ille efficeretur. Globus autem descensum quantitatis

aquæ impedit, quem pondus columnæ aquæ sibi perpendiculariter incumbentis

efficere posset; & propterea vim aquæ decurrentis sustinet ponderi illi

æqualem. Actio & reactio aquæ per motus Legem tertiam æquantur inter se, &

in plagas contrarias diriguntur. Actio Globi in aquam descendentem, ad ejus

descensum impediendum, in superiora dirigitur, & est ut descendendi motus

impeditus, eique tollendo adæquate sufficit: & propterea actio contraria

aquæ in Globum æqualis est vi quæ motum eundem vel tollere vel generare

possit, hoc est ponderi columnæ aquæ, quæ Globo perpendiculariter imminet &

cujus altitudo est RS.

Si jam canalis orificium superius obstruatur, sic ut aqua descendere

nequeat, Globus quidem, pondere aquæ in canali & vase inferiore IKLM

stagnantis, premetur undique; sed non obstante pressione illa, si ejusdem

sit specificæ gravitatis cum aqua, quiescet. Pressio illa Globum nullam in

partem impellet. Et propterea ubi canalis aperitur & aqua de vase superiore

descendit, vis omnis, qua Globus impellitur deorsum, orietur ab aquæ illius

descensu, atque adeo æqualis erit ponderi columnæ aquæ, cujus altitudo est

RS & diameter eadem quæ Globi. Pondus autem istud, quo tempore data

quælibet aquæ quantitas, per foramen basi Cylindri circa Globum descripti

æquale, sublato Globo effluere posset, sufficit ad ejus motum omnem

generandum; atque adeo quo tempore aqua in Cylindro uniformiter decurrendo

describit duas tertias partes diametri Globi, sufficit ad motum omnem aquæ

Globo æqualis generandum. Nam Cylindrus aquæ, latitudine Globi & duabus

tertiis partibus altitudinis descriptus, Globo æquatur. Et propterea aquæ

currentis impetus in Globum quiescentem, quo tempore aqua currendo

describit duas tertias partes diametri Globi, si uniformiter continuetur,

generaret motum omnem partis Fluidi quæ Globo æquatur.

Quæ vero de aqua in canali demonstrata sunt, intelligenda sunt etiam de

aqua quacunque fluente, qua Globus quilibet in ea quiescens urgetur. Quæque

de aqua demonstrata sunt obtinent etiam in Fluidis universis subtilissimis.

De his omnibus idem valet argumentum.

Jam vero per Legum Corol. 5, vis Fluidi in Globum eadem est, sive Globus

quiescat & Fluidum uniformi cum velocitate moveatur, sive Fluidum quiescat

& Globus eadem cum velocitate in partem contrariam pergat. Et propterea

resistentia Globi in Medio quocunque Fluidissimo uniformiter progredientis,

quo tempore Globus duas tertias partes diametri suæ describit, æqualis est

vi, quæ in corpus ejusdem magnitudinis cum Globo & ejusdem densitatis cum

Medio uniformiter impressa, quo tempore Globus duas tertias partes diametri

suæ progrediendo describit, velocitatem Globi in corpore illo generare

posset. Tanta est resistentia Globi in superficiei parte præcedente.

_Q. E. I._

_Corol. 1._ Si solidum Sphæricum in ejusdem secum densitatis Fluido

subtilissimo libere moveatur, & inter movendum eadem vi urgeatur a tergo

atque cum quiescit; ejusdem resistentia ea erit quam in Corollario secundo

Propositionis xxxvi. descripsimus. Unde si computus ineatur, patebit quod

solidum dimidiam motus sui partem prius amittet, quam progrediendo

descripserit longitudinem diametri propriæ; Quod si inter movendum minus

urgeatur a tergo, magis retardabitur: & contra, si magis urgeatur, minus

retardabitur.

_Corol. 2._ Hallucinantur igitur qui credunt resistentiam projectilium per

infinitam divisionem partium Fluidi in infinitum diminui. Si Fluidum sit

valde crassum, minuetur resistentia aliquantulum per divisionem partium

ejus. At postquam competentem Fluiditatis gradum acquisiverit, (qualis

forte est Fluiditas Aeris vel aquæ vel argenti vivi) resistentia in

anteriore superficie solidi, per ulteriorem partium divisionem non multum

minuetur. Nunquam enim minor futura est quam pro limite quem in Corollario

superiore assignavimus.

_Corol. 3._ Media igitur in quibus corpora projectilia sine sensibili motus

diminutione longissime progrediuntur, non solum Fluidissima sunt, sed etiam

longe rariora quam sunt corpora illa quæ in ipsis moventur: nisi forte quis

dixerit Medium omne Fluidissimum, impetu perpetuo in posticam projectilis

partem facto, tantum promovere motum ejus quantum impedit & resistit in

parte antica. Et motus quidem illius, quem projectile imprimit in Medium,

partem aliquam a Medio circulariter lato reddi corpori a tergo verisimile

est. Nam & experimentis quibusdam factis, reperi quod in Fluidis satis

compressis pars aliqua redditur. Omnem vero in casu quocunque reddi nec

rationi consentaneum videtur, neque cum experimentis hactenus a me tentatis

bene quadrat. Fluidorum enim utcunque subtilium, si densa sint, vim ad

solida movenda resistendaque permagnam esse, & quomodo vis illius quantitas

per experimenta determinetur, plenius patebit per Propositiones duas quæ

sequuntur.

Lemma IV.

_Si vas Sphæricum Fluido homogeneo quiescente plenum a vi impressa

moveatur in directum, motuque progessivo semper accelerato ita pergat

ut interea non moveatur in orbem: partes Fluidi inclusi, æqualiter

participando motum vasis, quiescent inter se. Idem obtinebit in vase

figuræ cujuscunque. Res manifesta est, nec indiget demonstratione._

Prop. XXXIX. Theor. XXX.

_Fluidum omne quod motu accelerato ad modum venti increbescentis

progreditur, & cujus partes inter se quiescunt, rapit omnia ejusdem

densitatis innatantia corpora, & secum cum eadem velocitate defert._

Nam per Lemma superius si vas Sphæricum, rigidum, Fluidoque homogeneo

quiescente plenum, motu paulatim impresso progrediatur; Fluidi motum vasis

participantis partis omnes semper quiescent inter se. Ergo si Fluidi partes

aliquæ congelarentur, pergerent hæ quiescere inter partes reliquas. Nam

quoniam partes omnes quiescunt inter se, perinde est sive fluidæ sint, sive

aliquæ earum rigescant. Ergo si vas a vi aliqua extrinsecus impressa

moveatur, & motum suum imprimat in Fluidum; Fluidum quoque motum suum

imprimet in sui ipsius partes congelatas easque secum rapiet. Sed partes

illæ congelatæ sunt corpora solida ejusdem densitates cum Fluido; & par est

ratio Fluidi, sive id in vase moto claudatur, sive in spatiis liberis ad

modum venti spiret. Ergo Fluidum omne quod motu progressivo accelerato

fertur, & cujus partes inter se quiescunt, solida quæcunque ejusdem

densitatis inclusa, quæ sub initio quiescebant, rapit secum, & una moveri

cogit. _Q. E. D._

Prop. XL. Prob. X.

_Invenire resistentiam solidorum Sphæricorum in Mediis Fluidissimis

densitate datis._

In Fluido quocunque dato inveniatur resistentia ultima solidi specie dati,

cujus magnitudo in infinitum augetur. Dein dic: ut ejus motus amissus, quo

tempore progrediendo longitudinem semidiametri suæ describit, est ad ejus

motum totum sub initio, ita motus quem solidum quodvis datum, in Fluido

eodem jam facto subtilissimo, describendo diametri suæ longitudinem

amitteret, est ad ejus motum totum sub initio quamproxime. Nam si particulæ

minimæ Fluidi subtiliati eandem habeant proportionem eundemque situm ad

solidum datum in eo movens, quem particulæ totidem minimæ Fluidi non

subtiliati habent ad solidum auctum; sintque particulæ Fluidi utriusq;

summe lubricæ, & viribus centrifugis centripetisque omnino destituantur;

incipiant autem solida temporibus quibuscunque proportionalibus in his

Fluidis similiter moveri: pergent eadem similiter moveri, adeoque quo

tempore describunt spatia semidiametris suis æqualia, amittent partes

motuum proportionales totis; idque licet partes Medii subtiliati minuantur,

& magnitudo solidi in Medio non subtiliato moventis augeatur in infinitum.

Ergo ex resistentia solidi aucti in Medio non subtiliato, dabitur per

proportionem superiorem resistentia solidi non aucti in Medio subtiliato.

_Q. E. I._

Si particulæ non sunt summe lubricæ, supponendum est quod in utroq; Fluido

sunt æqualiter lubricæ, eo ut ex defectu lubricitatis resistentia utrinq;

æqualiter augeatur: & Propositio etiamnum valebit.

_Corol. 1._ Ergo si ex aucta solidi Sphærici magnitudine augeatur ejus

resistentia in ratione duplicata, resistentia solidi Sphærici dati ex

diminuta magnitudine particularum Fluidi, nullatenus minuetur.

_Corol. 2._ Sin resistentia, augendo solidum Sphæricum, augeatur in minore

quam duplicata ratione diametri; eadem diminuendo particulas Fluidi,

diminuetur in ratione qua resistentia aucta deficit a ratione duplicata

diametri.

_Corol. 3._ Unde perspicuum est quod solidi dati resistentia per divisionem

partium Fluidi non multum diminui potest. Nam resistentia solidi aucti

debebit esse quam proxime ut quantitas materiæ fluidæ resistentis, quam

solidum illud movendo protrudit & a locis a se invasis & occupatis

propellit: hoc est ut spatium Cylindricum per quod solidum movetur, adeoque

in duplicata ratione semidiametri solidi quamproxime.

_Corol. 4._ Igitur propositis duobus Fluidis, quorum alterum ab altero

quoad vim resistendi longissime superatur: Fluidum quod minus resistit est

altero rarius; suntque Fluidorum omnium vires resistendi prope ut eorum

densitates; præsertim si solida sint magna, & velociter moveantur, &

Fluidorum æqualis sit compressio.

_Scholium Generale._

Quæ hactenus demonstrata sunt tentavi in hunc modum. Globum ligneum pondere

unciarum _Romanarum_ 57-7/22, diametro digitorum _Londinensium_ 6-7/8

fabricatum, filo tenui ab unco satis firmo suspendi, ita ut inter uncum &

centrum oscillationis Globi distantia esset pedum 10½. In filo punctum

notavi pedibus decem & uncia una a centro suspensionis distans; & e regione

puncti illius collocavi Regulam in digitos distinctam, quorum ope notarem

longitudines arcuum a Pendulo descriptas. Deinde numeravi oscillationes

quibus Globus quartam motus sui partem amitteret. Si pendulum deducebatur a

perpendiculo ad distantiam duorum digitorum, & inde demittebatur; ita ut

toto suo descensu describeret arcum duorum digitorum, totaque oscillatione

prima, ex descensu & ascensu subsequente composita, arcum digitorum fere

quatuor; idem oscillationibus 164 amisit octavam motus sui partem, sic ut

ultimo suo ascensu describeret arcum digiti unius cum tribus partibus

quartis digiti. Si primo descensu descripsit arcum digitorum quatuor,

amisit octavam motus partem oscillationibus 121; ita ut ascensu ultimo

describeret arcum digitorum 3½. Si primo descensu descripsit arcum

digitorum octo, sexdecim, triginta duorum vel sexaginta quatuor, amisit

octavam motus partem oscillationibus 69, 35½, 18½, 9-2/3, respective.

Igitur differentia inter arcus descensu primo & ascensu ultimo descriptos,

erat in casu primo, secundo, tertio, quarto, quinto, sexto, digitorum ¼, ½,

1, 2, 4, 8 respective. Dividantur eæ differentiæ per numerum oscillationum

in casu unoquoque; & in oscillatione una mediocri, qua arcus digitorum 3¾,

7½, 15, 30, 60, 120 descriptus fuit, differentia arcuum descensu &

subsequente ascensu descriptorum, erit 1/656, 1/242, 1/69, 4/71, 8/37,

24/29 partes digiti respective. Hæ autem in majoribus oscillationibus sunt

in duplicata ratione arcuum descriptorum quam proxime; in minoribus vero

paulo majores quam in ea ratione, & propterea (per Corol. 2. Prop. xxxi.

Libri hujus) resistentia Globi, ubi celerius movetur, est in duplicata

ratione velocitatis quamproxime; ubi tardius, paulo major quam in ea

ratione: omnino ut in Corollariis Propositionis xxxii. demonstratum est.

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica · 第 21 / 33 段