_Corol. 2._ Medii densitas, si datur distantia SP, est ut OS ÷ OP, sin

distantia illa non datur, ut OS ÷ {OP × SP}. Et inde Spiralis ad quamlibet

Medii densitatem aptari potest.

_Corol. 3._ Vis resistentiæ in loco quovis P, est ad vim centripetam in

eodem loco ut ½OS ad OP. Nam vires illæ sunt ut lineæ Rr & TQ seu ut ½VQ ×

PQ ÷ SQ & PQq. ÷ SP quas simul generant, hoc est, ut ½VQ & PQ, seu ½OS &

OP. Data igitur Spirali datur proportio resistentiæ ad vim centripetam, &

viceversa ex data illa proportione datur Spiralis.

_Corol. 4._ Corpus itaque gyrari nequit in hac spirali, nisi ubi vis

resistentiæ minor est quam dimidium vis centripetæ. Fiat resistentia

æqualis dimidio vis centripetæ & Spiralis conveniet cum linea recta PS,

inque hac recta corpus descendet ad centrum, dimidia semper cum velocitate

qua probavimus in superioribus in casu Parabolæ (Theor. X. Lib. I.)

descensum in Medio non resistente fieri. Unde tempora descensus hic erunt

dupla majora temporibus illis atque adeo dantur.

_Corol. 5._ Et quoniam in æqualibus a centro distantiis velocitas eadem est

in Spirali PQR atque in recta SP, & longitudo Spiralis ad longitudinem

rectæ PS est in data ratione, nempe in ratione OP ad OS; tempus descensus

in Spirali erit ad tempus descensus in recta SP in eadem illa data ratione,

proindeque datur.

_Corol. 6._ Si centro S intervallis duobus describantur duo circuli;

numerus revolutionum quas corpus intra circulorum circumferentias complere

potest, est ut PS ÷ OS, sive ut Tangens anguli quem Spiralis continet cum

radio PS; tempus vero revolutionum earundem ut OP ÷ OS, id est reciproce ut

Medii densitas.

[Illustration]

_Corol. 7._ Si corpus, in Medio cujus densitas est reciproce ut distantia

locorum a centro, revolutionem in Curva quacunque AEB circa centrum illud

fecerit, & Radium primum AS in eodem angulo secuerit in B quo prius in A,

idque cum velocitate quæ fuerit ad velocitatem suam primam in A reciproce

in dimidiata ratione distantiarum a centro (id est ut BS ad mediam

proportionalem inter AS & CS:) corpus illud perget innumeras consimiles

revolutiones BFC, CGD, &c. facere, & intersectionibus distinguet Radium AS

in partes AS, BS, CS, DS &c. continue proportionales. Revolutionum vero

tempora erunt ut Perimetri orbitarum AEB, BFC, CGD &c. directe, &

velocitates in principiis A, B, C, inverse; id est ut AS^½, BS^½, CS^½.

Atq; tempus totum, quo corpus perveniet ad centrum, erit ad tempus

revolutionis primæ, ut summa omnium continue proportionalium AS^½, BS^½,

CS^½ pergentium in infinitum, ad terminum primum AS^½; id est ut terminus

ille primus AS^½ ad differentiam duorum primorum AS^½ - BS^½, & quam

proxime ut 2/3AS ad AB. Unde tempus illud totum expedite invenitur.

_Corol. 8._ Ex his etiam præterpropter colligere licet motus corporum in

Mediis, quorum densitas aut uniformis est, aut aliam quamcunque legem

assignatam observat. Centro S intervallis continue proportionalibus SA, SB,

SC &c. describe circulos quotcunque, & statue numerum revolutionum inter

perimetros duorum quorumvis ex his circulis, in Medio de quo egimus, esse

ad numerum revolutionum inter eosdem in Medio proposito, ut Medii propositi

densitas mediocris inter hos circulos ad Medii, de quo egimus, densitatem

mediocrem inter eosdem quam proxime; Sed & in eadem quoq; ratione esse

Tangentem anguli quo Spiralis præfinita, in Medio de quo egimus, secat

radium AS, ad tangentem anguli quo Spiralis nova secat radium eundem in

Medio proposito: Atq; etiam ut sunt eorundem angulorum secantes ita esse

tempora revolutionum omnium inter circulos eosdem duos quam proxime. Si hæc

fiant passim inter circulos binos, continuabitur motus per circulos omnes.

Atque hoc pacto haud difficulter imaginari possimus quibus modis ac

temporibus corpora in Medio quocunque regulari gyrari debebunt.

_Corol. 9._ Et quamvis motus excentrici in Spiralibus ad formam Ovalium

accedentibus peragantur; tamen concipiendo Spiralium illarum singulas

revolutiones eisdem ab invicem intervallis distare, iisdemque gradibus ad

centrum accedere cum Spirali superius descripta, intelligemus etiam quomodo

motus corporum in hujusmodi Spiralibus peragantur.

Prop. XVI. Theor. XII.

_Si Medii densitas in locis singulis sit reciproce ut dignitas aliqua

distantiæ locorum a centro, sitque vis centripeta reciproce ut

distantia in dignitatem illam ducta: dico quod corpus gyrari potest in

Spirali, quæ radios omnes a centro illo ductos intersecat in angulo

dato._

Demonstratur eadem methodo cum Propositione superiore. Nam si vis

centripeta in P sit reciproce ut distantiæ SP dignitas quælibet SP^{n + 1}

cujus index est n + 1; colligetur ut supra, quod tempus quo corpus

describit arcum quemvis PQ erit ut PQ × SP^{½n} & resistentia in P ut Rr ÷

{PQq. × SP^n} sive ut ½nVQ ÷ {PQ × SP^n × SQ}, adeoque ut ½OS ÷ {OP × SP^{n

+ 1}}. Et propterea densitas in P est reciproce ut SP^n.

_Scholium._

Cæterum hæc Propositio & superiores, quæ ad Media inæqualiter densa

spectant, intelligendæ sunt de motu corporum adeo parvorum, ut Medii ex uno

corporis latere major densitas quam ex altero non consideranda veniat.

Resistentiam quoque cæteris paribus densitati proportionalem esse suppono.

Unde in Mediis quorum vis resistendi non est ut densitas, debet densitas eo

usque augeri vel diminui, ut resistentiæ vel tollatur excessus vel defectus

suppleatur.

Prop. XVII. Prob. V.

_Invenire & vim centripetam & Medii resistentiam qua corpus in data Spirali

data lege revolvi potest._ Vide _Fig. Prop. XV._

Sit spiralis illa PQR. Ex velocitate qua corpus percurrit arcum quam

minimum PQ dabitur tempus, & ex altitudine TQ, quæ est ut vis centripeta &

quadratum temporis dabitur vis. Deinde ex arearum, æqualibus temporum

particulis confectarum PSQ & QSR, differentia RSr, dabitur corporis

retardatio, & ex retardatione invenietur resistentia ac densitas Medii.

Prop. XVIII. Prob. VI.

_Data lege vis centripetæ, invenire Medii densitatem in locis singulis,

qua corpus datam Spiralem describet._

Ex vi centripeta invenienda est velocitas in locis singulis, deinde ex

velocitatis retardatione quærenda Medii densitas: ut in Propositione

superiore.

Methodum vero tractandi hæc Problemata aperui in hujus Propositione decima,

& Lemmate secundo; & Lectorem in hujusmodi perplexis disquisitionibus

diutius detenere nolo. Addenda jam sunt aliqua de viribus corporum ad

progrediendum, deque densitate & resistentia Mediorum, in quibus motus

hactenus expositi & his affines peraguntur.

* * * * *

SECT. V.

_De Densitate & compressione Fluidorum, deque Hydrostatica._

Definitio Fluidi.

Fluidum est corpus omne cujus partes cedunt vi cuicunque illatæ, & cedendo

facile movetur inter se.

Prop. XIX. Theor. XIII.

_Fluidi homogenei & immoti, quod in vase quocunque immoto clauditur &

undique comprimitur, partes omnes (seposita Condensationis, gravitatis

& virium omnium centripetarum consideratione) æqualiter premuntur

undique, & absque omni motu a pressione illa orto permanent in locis

suis._

[Illustration]

_Cas. 1._ In vase sphærico ABC claudatur & uniformiter comprimatur fluidum

undique: dico quod ejusdem pars nulla ex illa pressione movebitur. Nam si

pars aliqua D moveatur, necesse est ut omnes ejusmodi partes, ad eandem a

centro distantiam undique consistentes, simili motu simul moveantur; atq;

hoc adeo quia similis & æqualis est omnium pressio, & motus omnis exclusus

supponitur, nisi qui a pressione illa oriatur. Atqui non possunt omnes ad

centrum propius accedere, nisi fluidum ad centrum condensetur; contra

Hypothesin. Non possunt longius ab eo recedere nisi fluidum ad

circumferentiam condensetur; etiam contra Hypothesin. Non possunt servata

sua a centro distantia moveri in plagam quamcunq; quia pari ratione

movebuntur in plagam contrariam; in plagas autem contrarias non potest pars

eadem eodem tempore moveri. Ergo fluidi pars nulla de loco suo movebitur.

_Q. E. D._

_Cas. 2._ Dico jam quod fluidi hujus partes omnes sphæricæ æqualiter

premuntur undique: sit enim EF pars sphærica fluidi, & si hæc undiq; non

premitur æqualiter, augeatur pressio minor, usq; dum ipsa undiq; prematur

æqualiter; & partes ejus, per casum primum, permanebunt in locis suis. Sed

ante auctam pressionem permanebunt in locis suis, per casum eundum primum,

& additione pressionis novæ movebuntur de locis suis, per definitionem

Fluidi. Quæ duo repugnant. Ergo falso dicebatur quod Sphæra EF non undique

premebatur æqualiter. _Q. E. D._

_Cas. 3._ Dico præterea quod diversarum partium sphæricarum æqualis sit

pressio. Nam partes sphæricæ contiguæ se mutuo premunt æqualiter in puncto

contactus, per motus Legem III. Sed & per Casum secundum, undiq; premuntur

eadem vi. Partes igitur duæ quævis sphæricæ non contiguæ, quia pars

sphærica intermedia tangere potest utramque, prementur eadem vi.

_Q. E. D._

_Cas. 4._ Dico jam quod fluidi partes omnes ubiq; premuntur æqualiter. Nam

partes duæ quævis tangi possunt a partibus Sphæricis in punctis

quibuscunque, & ibi partes illas Sphæricas æqualiter premunt, per Casum 3.

& vicissim ab illis æqualiter premuntur, per Motus Legem Tertiam.

_Q. E. D._

_Cas. 5._ Cum igitur fluidi pars quælibet GHI in fluido reliquo tanquam in

vase claudatur, & undique prematur æqualiter, partes autem ejus se mutuo

æqualiter premant & quiescant inter se; manifestum est quod Fluidi

cujuscunque GHI, quod undique premitur æqualiter, partes omnes se mutuo

premunt æqualiter, & quiescunt inter se. _Q. E. D._

_Cas. 6._ Igitur si Fluidum illud in vase non rigido claudatur, & undique

non prematur æqualiter, cedet idem pressioni fortiori, per Definitionem

Fluiditatis.

_Cas. 7._ Ideoque in vase rigido Fluidum non sustinebit pressionem

fortiorem ex uno latere quam ex alio, sed eidem cedet, idq; in momento

temporis, quia latus vasis rigidum non persequitur liquorem cedentem.

Cedendo autem urgebit latus oppositum, & sic pressio undique ad æqualitatem

verget. Et quoniam Fluidum, quam primum a parte magis pressa recedere

conatur, inhibetur per resistentiam vasis ad latus oppositum; reducetur

pressio undique ad æqualitatem in momento temporis absque motu locali; &

subinde, partes fluidi, per Casum quintum, se mutuo prement æqualiter, &

quiescent inter se. _Q. E. D._

_Corol._ Unde nec motus partium fluidi inter se, per pressionem fluido

ubivis in externa superficie illatam, mutari possunt nisi, quatenus aut

figura superficiei alicubi mutatur, aut omnes fluidi partes intensius vel

remissius sese premendo difficilius vel facilius labuntur inter se.

Prop. XX. Theor. XIV.

_Si Fluidi Sphærici, & in æqualibus a centro distantiis homogenei,

fundo sphærico concentrico incumbentis partes singulæ versus centrum

totius gravitent; sustinet fundum pondus Cylindri, cujus basis æqualis

est superficiei fundi, & altitudo eadem quæ Fluidi incumbentis._

[Illustration]

Sit DHM superficies fundi, & AEI superficies superior fluidi. Superficiebus

sphæricis innumeris BFK, CGL distinguatur fluidum in Orbes concentricos

æqualiter crassos; & concipe vim gravitatis agere solummodo in superficiem

superiorem Orbis cujusque, & æquales esse actiones in æquales partes

superficierum omnium. Premitur ergo superficies suprema AE vi simplici

gravitatis propriæ, qua & omnes Orbis supremi partes & superficies secunda

BFK (per Prop. XIX.) premuntur. Premitur præterea superficies secunda BFK

vi propriæ gravitatis, quæ addita vi priori facit pressionem duplam. Hac

pressione & insuper vi propriæ gravitatis, id est pressione tripla, urgetur

superficies tertia CGL. Et similiter pressione quadrupla urgetur

superficies quarta, quintupla quinta & sic deinceps. Pressio igitur qua

superficies unaquæque urgetur, non est ut quantitas solida fluidi

incumbentis, sed ut numerus Orbium ad usque summitatem fluidi; & æquatur

gravitati Orbis infimi multiplicatæ per numerum Orbium: hoc est gravitati

solidi cujus ultima ratio ad Cylindrum præfinitum, (si modo Orbium augeatur

numerus & minuatur crassitudo in infinitum, sic ut actio gravitatis a

superficie infima ad supremam continua reddatur) fiet ratio æqualitatis.

Sustinet ergo superficies infima pondus cylindri præfiniti. _Q. E. D._

Et simili argumentatione patet Propositio, ubi gravitas decrescit in

ratione quavis assignata distantiæ a centro, ut & ubi Fluidum sursum rarius

est, deorsum densius. _Q. E. D._

_Corol. 1._ Igitur fundum non urgetur a toto fluidi incumbentis pondere,

sed eam solummodo ponderis partem sustinet quæ in Propositione describitur;

pondere reliquo a fluidi figura fornicata sustentato.

_Corol. 2._ In æqualibus autem a centro distantiis eadem semper est

pressionis quantitas, sive superficies pressa sit Horizonti parallela vel

perpendicularis vel obliqua; sive fluidum a superficie pressa sursum

continuatum surgat perpendiculariter secundum lineam rectam, vel serpit

oblique per tortas cavitates & canales, easque regulares vel maxime

irregulares, amplas vel angustissimas. Hisce circumstantiis pressionem nil

mutari colligitur, applicando demonstrationem Theorematis hujus ad Casus

singulos Fluidorum.

_Corol. 3._ Eadem Demonstratione colligitur etiam (per Prop. XIX.) quod

fluidi gravis partes nullum, ex pressione ponderis incumbentis, acquirunt

motum inter se, si modo excludatur motus qui ex condensatione oriatur.

_Corol. 4._ Et propterea si aliud ejusdem gravitatis specificæ corpus, quod

sit condensationis expers, submergatur in hoc fluido, id ex pressione

ponderis incumbentis nullum acquiret motum: non descendet, non ascendet,

non cogetur figuram suam mutare. Si Sphæricum est manebit sphæricum, non

obstante pressione; si quadratum est manebit quadratum: idq; sive molle

sit, sive fluidissimum; sive fluido libere innatet, sive fundo incumbat.

Habet enim fluidi pars quælibet interna rationem corporis submersi, & par

est ratio omnium ejusdem magnitudinis, figuræ & gravitatis specificæ

submersorum corporum. Si corpus submersum servato pondere liquesceret &

indueret formam fluidi; hoc, si prius ascenderet vel descenderet vel ex

pressione figuram novam indueret, etiam nunc ascenderet vel descenderet vel

figuram novam induere cogeretur: id adeo quia gravitas ejus cæteræque

motuum causæ permanent. Atqui, per Cas. 5. Prop. XIX. jam quiesceret &

figuram retineret. Ergo & prius.

_Corol. 5._ Proinde corpus quod specifice gravius est quam Fluidum sibi

contiguum subsidebit, & quod specifice levius est ascendet, motumque &

figuræ mutationem consequetur, quantum excessus ille vel defectus

gravitatis efficere possit. Namque excessus ille vel defectus rationem

habet impulsus, quo corpus, alias in æquilibrio cum fluidi partibus

constitutum, urgetur; & comparari potest cum excessu vel defectu ponderis

in lance alterutra libræ.

_Corol. 6._ Corporum igitur in fluidis constitutorum duplex est Gravitas:

altera vera & absoluta, altera apparens, vulgaris & comparativa. Gravitas

absoluta est vis tota qua corpus deorsum tendit: relativa & vulgaris est

excessus gravitatis quo corpus magis tendit deorsum quam fluidum ambiens.

Prioris generis Gravitate partes fluidorum & corporum omnium gravitant in

locis suis: ideoque conjunctis ponderibus componunt pondus totius. Nam

totum omne grave est, ut in vasis liquorum plenis experiri licet; & pondus

totius æquale est ponderibus omnium partium, ideoque ex iisdem componitur.

Alterius generis gravitate corpora non gravitant in locis suis, id est

inter se collata non prægravant, sed mutuos ad descendendum conatus

impedientia permanent in locis suis, perinde ac si gravia non essent. Quæ

in Aere sunt & non prægravant, Vulgus gravia non judicat. Quæ prægravant

vulgus gravia judicat, quatenus ab Aeris pondere non sustinentur. Pondera

vulgi nihil aliud sunt quam excessus verorum ponderum supra pondus Aeris.

Unde & vulgo dicuntur levia, quæ sunt minus gravia, Aerique prægravanti

cedendo superiora petunt. Comparative levia sunt non vere, quia descendunt

in vacuo. Sic & in Aqua, corpora, quæ ob majorem vel minorem gravitatem

descendunt vel ascendunt, sunt comparative & apparenter gravia vel levia, &

eorum gravitas vel levitas comparativa & apparens est excessus vel defectus

quo vera eorum gravitas vel superat gravitatem aquæ vel ab ea superatur.

Quæ vero nec prægravando descendunt, nec prægravanti cedendo ascendunt,

etiamsi veris suis ponderibus adaugeant pondus totius, comparative tamen &

in sensu vulgi non gravitant in aqua. Nam similis est horum Casuum

Demonstratio.

_Corol. 7._ Quæ de gravitate demonstrantur, obtinent in aliis quibuscunque

viribus centripetis.

_Corol. 8._ Proinde si Medium, in quo corpus aliquod movetur, urgeatur vel

a gravitate propria, vel ab alia quacunq; vi centripeta, & corpus ab eadem

vi urgeatur fortius: differentia virium est vis illa motrix, quam in

præcedentibus Propositionibus ut vim centripetam consideravimus. Sin corpus

a vi illa urgeatur levius, differentia virium pro vi centrifuga haberi

debet.

_Corol. 9._ Cum autem fluida premendo corpora inclusa non mutent eorum

Figuras externas, patet insuper, per Corollaria Prop. XIX. quod non

mutabunt situm partium internarum inter se: proindeque, si Animalia

immergantur, & sensatio omnis a motu partium oriatur; nec lædent corporibus

immersis, nec sensationem ullam excitabunt, nisi quatenus hæc corpora a

compressione ne condensari possunt. Et par est ratio cujuscunque corporum

Systematis fluido comprimente circundati. Systematis partes omnes iisdem

agitabuntur motibus, ac si in vacuo constituerentur, ac solam retinerent

gravitatem suam comparativam, nisi quatenus fluidum vel motibus earum

nonnihil resistat, vel ad easdem compressione conglutinandas requiratur.

Prop. XXI. Theor. XV.

_Sit Fluidi cujusdam densitas compressioni proportionalis, & partes

ejus a vi centripeta distantiis suis a centro reciproce proportionali

deorsum trahantur: dico quod si distantiæ illæ sumantur continue

proportionales, densitates fluidi in iisdem distantiis erunt etiam

continue proportionales._

[Illustration]

Designet ATV fundum Sphæricum cui fluidum incumbit, S centrum, SA, SB, SC,

SD, SE, &c. distantias continue proportionales. Erigantur perpendicula AH,

BI, CK, DL, EM, &c. quæ sint ut densitates Medii in locis A, B, C, D, E; &

specificæ gravitates in iisdem locis erunt ut AH ÷ AS, BI ÷ BS, CK ÷ CS,

&c. vel, quod perinde est, ut AH ÷ AB, BI ÷ BC, CK ÷ CD &c. Finge primum

has gravitates uniformiter continuari ab A ad B, a B ad C, a C ad D &c.

factis per gradus decrementis in punctis B, C, D &c. Et hæ gravitates ductæ

in altitudines AB, BC, CD &c. conficient pressiones AH, BI, CK, quibus

fundum ATV (juxta Theorema XIV.) urgetur. Sustinet ergo particula A

pressiones omnes AH, BI, CK, DL, pergendo in infinitum; & particula B

pressiones omnes præter primam AH; & particula C omnes præter duas primas

AH, BI; & sic deinceps: adeoque particulæ primæ A densitas AH est ad

particulæ secundæ B densitatem BI ut summa omnium AH + BI + CK + DL, in

infinitum, ad summam omnium BI + CK + DL, &c. Et BI densitas secundæ B, est

ad CK densitatem tertiæ C, ut summa omnium BI + CK + DL, &c. ad summam

omnium CK + DL, &c. Sunt igitur summæ illæ differentiis suis AH, BI, CK,

&c. proportionales, atque adeo continue proportionales per hujus Lem. I.

proindeq; differentiæ AH, BI, CK, &c. summis proportionales, sunt etiam

continue proportionales. Quare cum densitates in locis A, B, C sint ut AH,

BI, CK, &c. erunt etiam hæ continue proportionales. Pergatur per saltum, &

(ex æquo) in distantiis SA, SC, SE continue proportionalibus, erunt

densitates AH, CK, EM continue proportionales. Et eodem argumento in

distantiis quibusvis continue proportionalibus SA, SD, SQ densitates AH,

DL, QT erunt continue proportionales. Coeant jam puncta A, B, C, D, E, &c.

eo ut progressio gravitatum specificarum a fundo A ad summitatem Fluidi

continua reddatur, & in distantiis quibusvis continue proportionalibus SA,

SD, SQ, densitates AH, DL, QT, semper existentes continue proportionales,

manebunt etiamnum continue proportionales. _Q. E. D._

[Illustration]

_Corol._ Hinc si detur densitas Fluidi in duobus locis, puta A & E, colligi

potest ejus densitas in alio quovis loco Q. Centro S, Asymptotis

rectangulis SQ, SX describatur Hyperbola secans perpendicula AH, EM, QT in

a, e, q, ut & perpendicula HX, MY, TZ ad asymptoton SX demissa in h, m, &

t. Fiat area ZYmtZ ad aream datam YmhX ut area data EeqQ ad aream datam

EeaA; & linea Zt producta abscindet lineam QT densitati proportionalem.

Namque si lineæ SA, SE, SQ sunt continue proportionales, erunt areæ EeqQ,

EeaA æquales, & inde areæ his proportionales YmtZ, XhmY etiam æquales &

lineæ SX, SY, SZ id est AH, EM, QT continue proportionales, ut oportet. Et

si lineæ SA, SE, SQ obtinent alium quemvis ordinem in serie continue

proportionalium, lineæ AH, EM, QT, ob proportionales areas Hyperbolicas,

obtinebunt eundem ordinem in alia serie quantitatum continue

proportionalium.

Prop. XXII. Theor. XVI.

_Sit Fluidi cujusdam densitas compressioni proportionalis, & partes

ejus a gravitate quadratis distantiarum suarum a centro reciproce

proportionali deorsum trahantur: dico quod si distantiæ sumantur in

progressione Musica, densitates Fluidi in his distantiis erunt in

progressione Geometrica._

[Illustration]

Designet S centrum, & SA, SB, SC, SD, SE distantias in Progressione

Geometrica. Erigantur perpendicula AH, BI, CK, &c. quæ sint ut Fluidi

densitates in locis A, B, C, D, E, &c. & ipsius gravitates specificæ in

iisdem locis erunt AH ÷ SAq., BI ÷ SBq., CK ÷ SCq., &c. Finge has

gravitates uniformiter continuari, primam ab A ad B, secundam a B ad C,

tertiam a C ad D, &c. Et hæ ductæ in altitudines AB, BC, CD, DE, &c. vel,

quod perinde est, in distantias SA, SB, SC, &c. altitudinibus illis

proportionales, conficient exponentes pressionum AH ÷ SA, BI ÷ SB, CK ÷ SC,

&c. Quare cum densitates sint ut harum pressionum summæ, differentiæ

densitatum AH - BI, BI - CK, &c. erunt ut summarum differentiæ AH ÷ SA, BI

÷ SB, CK ÷ SC, &c. Centro S Asymptotis SA, SX describatur Hyperbola quævis,

quæ secet perpendicula AH, BI, CK, &c. in a, b, c; ut & perpendicula ad

Asymptoton SX demissa Ht, Iu, Kw in h, i, k; & densitatum differentiæ tu,

uw, &c. erunt ut AH ÷ SA, BI ÷ SB, &c. Et rectangula tu × th, uw × ui, &c.

seu tp, uq, &c. ut AH × th ÷ SA ut BI × ui ÷ SB, &c. id est ut Aa, Bb &c.

Est enim ex natura Hyperbolæ SA ad AH vel St, ut th ad Aa, adeoque AH × th

÷ SA æquale Aa. Et simili argumento est BI × ui ÷ SB æqualis Bb, &c. Sunt

autem Aa, Bb, Cc, &c. continue proportionales, & propterea differentiis

suis Aa - Bb, Bb - Cc, &c. proportionales; ideoque differentiis hisce

proportionalia sunt rectangula tp, uq, &c. ut & summis differentiarum Aa -

Cc vel Aa - Dd summæ rectangulorum tp + uq, vel tp + uq + wr. Sunto

ejusmodi termini quam plurimi, & summa omnium differentiarum, puta Aa - Ff,

erit summæ omnium rectangulorum, puta zthn, proportionalis. Augeatur

numerus terminorum & minuantur distantiæ punctorum A, B, C, &c. in

infinitum, & rectangula illa evadent æqualia areæ Hyperbolicæ zthn, adeoque

huic areæ proportionalis est differentia Aa - Ff. Sumantur jam distantiæ

quælibet, puta SA, SD, SF in Progressione Musica, & differentiæ Aa - Dd, Dd

- Ff erunt æquales; & propterea differentiis hisce proportionales areæ

thlx, xlnz æquales erunt inter se, & densitates St, Sx, Sz, id est AH, DL,

FN, continue proportionales. _Q. E. D._

_Corol._ Hinc si dentur Fluidi densitates duæ quævis, puta AH & CK, dabitur

area thkw harum differentiæ tw respondens; & inde invenietur densitas FN in

altitudine quacunque SF, sumendo aream thnz ad aream illam datam thkw ut

est differentia Aa - Ff ad differentiam Aa - Cc.

_Scholium._

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica · 第 18 / 33 段