_Corol. 2._ Et si sexta ducatur tangens eq tangentibus KI, MI occurrens in

e & q, rectangulum KQ × ME æquabitur rectangulo Kq × Me, eritq; KQ ad Me ut

Kq ad ME, & divisim ut Qq ad Ee.

_Corol. 3._ Unde etiam si Eq, eQ jungantur & bisecentur, & recta per puncta

bisectionum agatur, transibit hæc per centrum Sectionis Conicæ. Nam cum sit

Qq ad Ee ut KQ ad Me, transibit eadem recta per medium omnium Eq, eQ, MK;

(per Lemma XXIII) & medium rectæ MK est centrum Sectionis.

Prop. XXVII. Prob. XIX.

[Illustration]

_Trajectoriam describere quæ rectas quinq; positione datas continget._

Dentur positione tangentes ABG, BCF, GCD, FDE, EA. Figuræ quadrilateræ sub

quatuor quibusvis contentæ ABFE diagonales AF, BE biseca, & (per Cor. 3.

Lem. XXV) recta per puncta bisectionum acta transibit per centrum

Trajectoriæ. Rursus figuræ quadrilateræ BGDF, sub alijs quibusvis quatuor

tangentibus contentæ, diagonales (ut ita dicam) BD, GF biseca, & recta per

puncta bisectionum acta transibit per centrum sectionis. Dabitur ergo

centrum in concursu bisecantium. Sit illud O. Tangenti cuivis BC parallelam

age KL, ad eam distantiam ut centrum O in medio inter parallelas locetur, &

acta KL tanget trajectoriam describendam. Secet hæc tangentes alias quasvis

duas CD, FDE in L & K. Per tangentium non parallelarum CL, FK cum

parallelis CF, KL concursus C & K, F & L age CK, FL concurrentes in R, &

recta OR ducta & producta secabit tangentes parallelas CF, KL in punctis

contactuum. Patet hoc per Corol. 2. Lem. XXIV. Eadem methodo invenire licet

alia contactuum puncta, & tum demum per Casum 1. Prob. XIV. Trajectoriam

describere. _Q. E. F._

_Schol._

Problemata, ubi dantur Trajectoriarum vel centra vel Asymptoti includuntur

in præcedentibus. Nam datis punctis & tangentibus una cum centro, dantur

alia totidem puncta aliæq; tangentes a centro ex altera ejus parte

æqualiter distantes. Asymptotos autem pro tangente habenda est, & ejus

terminus infinite distans (si ita loqui fas sit) pro puncto contactus.

Concipe tangentis cujusvis punctum contactus abire in infinitum, & tangens

vertetur in Asymptoton, atq; constructiones Problematis XV & Casus primi

Problematis XIV vertentur in constructiones Problematum ubi Asymptoti

dantur.

[Illustration]

Postquam Trajectoria descripta est, invenire licet axes & umbilicos ejus

hac methodo. In constructione & Figura Lemmatis XXI, fac ut angulorum

mobilium PBN, PCN crura BP, CP quorum concursu Trajectoria describebatur

sint sibi invicem parallela, eumq; servantia situm revolvantur circa polos

suos B, C in figura illa. Interea vero describant altera angulorum illorum

crura CN, BN concursu suo K vel k, circulum IBKGC. Sit circuli hujus

centrum O. Ab hoc centro ad Regulam MN, ad quam altera illa crura CN, BN

interea concurrebant dum Trajectoria describebatur, demitte normalem OH

circulo occurrentem in K & L. Et ubi crura illa altera CK, BK concurrant ad

punctum istud K quod Regulæ proprius est, crura prima CP, BP parallela

erunt axi majori & perpendicularia minori; & contrarium eveniet si crura

eadem concurrunt ad punctum remotius L. Unde si detur Trajectoriæ centrum,

dabuntur axes. Hisce autem datis, umbilici sunt in promptu.

Axium vero quadrata sunt ad invicem ut KH ad LH, & inde facile est

Trajectoriam specie datam per data quatuor puncta describere. Nam si duo ex

punctis datis constituantur poli C, B, tertium dabit angulos mobiles PCK,

PBK. Tum ob datam specie Trajectoriam, dabitur ratio OH ad OK, centroq; O &

intervallo OH describendo circulum, & per punctum quartum agendo rectam quæ

circulum illum tangat, dabitur regula MN cujus ope Trajectoria describatur.

Unde etiam vicissim Trapezium specie datum (si casus quidam impossibiles

excipiantur) in data quavis sectione Conica inscribi potest.

Sunt & alia Lemmata quorum ope Trajectoriæ specie datæ, datis punctis &

tangentibus, describi possunt. Ejus generis est quod, si recta linea per

punctum quodvis positione datum ducatur, quæ datam Conisectionem in punctis

duobus intersecet, & intersectionum intervallum bisecetur, punctum

bisectionis tanget aliam Conisectionem ejusdem speciei cum priore, atq;

axes habentem prioris axibus parallelos. Sed propero ad magis utilia.

Lemma XXVI.

[Illustration]

_Trianguli specie & magnitudine dati tres angulos ad rectas totidem

positione datas, quæ non sunt omnes parallelæ, singulos ad singulas

ponere._

Dantur positione tres rectæ infinitæ AB, AC, BC, & oportet triangulum DEF

ita locare, ut angulus ejus D lineam AB, angulus E lineam AC, & angulus F

lineam BC tangat. Super DE, DF & EF describe tria circulorum segmenta DRE,

DGF, EMF, quæ capiant angulos angulis BAC, ABC, ACB æquales respective.

Describantur autem hæc segmenta ad eas partes linearum DE, DF, EF ut literæ

DRED eodem ordine cum literis BACB, literæ DGFD eodem cum literis ABCA, &

literæ EMFE eodem cum literis ACBA in orbem redeant: deinde compleantur hæc

[Illustration] segmenta in circulos. Secent circuli duo priores se mutuo in

G, sintq; centra eorum P & Q. Junctis GP, PQ, cape Ga ad AB ut est GP ad

PQ, & centro G, intervallo Ga describe circulum, qui secet circulum primum

DGE in a. Jungatur tum aD secans circulum secundum DFG in b, tum aE secans

circulum tertium GEc in c. Et compleatur figura ABCdef similis & æqualis

figuræ abcDEF. Dico factum.

Agatur enim Fc ipsi aD occurrens in n. Jungantur aG, bG, PD, QD &

producatur PQ ad R. Ex constructione est angulus EaD æqualis angulo CAB, &

angulus EcF æqualis angulo ACB, adeoq; triangulum anc triangulo ABC

æquiangulum. Ergo angulus anc seu FnD angulo ABC, adeoq; angulo FbD æqualis

est, & propterea punctum n incidit in punctum b. Porro angulus GPQ, qui

dimidius est anguli ad centrum GPD, æqualis est angulo ad circumferentiam

GaD; & angulus GQR, qui dimidius est complementi anguli ad centrum GQD,

æqualis est angulo ad circumferentiam GbD, adeoq; eorum complementa PQG,

abG æquantur, suntq; ideo triangula GPQ, Gab similia, & Ga est ad ab ut GP

ad PQ; id est (ex constructione) ut Ga ad AB. Æquantur itaq; ab & AB, &

propterea triangula abc, ABC, quæ modo similia esse probavimus, sunt etiam

æqualia. Unde cum tangant insuper trianguli DEF anguli D, E, F trianguli

abc latera ab, ac, bc respective, compleri potest figura ABCdef figuræ

abcDEF similis & æqualis, atq; eam complendo solvetur Problema.

_Q. E. F._

_Corol._ Hinc recta duci potest cujus partes longitudine datæ rectis tribus

positione datis interjacebunt. Concipe Triangulum DEF, puncto D ad latus EF

accedente, & lateribus DE, DF in directum positis, mutari in lineam rectam,

cujus pars data DE, rectis positione datis AB, AC, & pars data DF rectis

positione datis AB, BC interponi debet; & applicando constructionem

præcedentem ad hunc casum solvetur Problema.

Prop. XXVIII. Prob. XX.

_Trajectoriam specie & magnitudine datam describere, cujus partes datæ

rectis tribus positione datis interjacebunt._

Describenda sit Trajectoria quæ sit similis & æqualis lineæ curvæ DEF,

quæq; a rectis tribus AB, AC, BC positione datis, in partes datis hujus

partibus DE & EF similes & æquales secabitur.

[Illustration]

Age rectas DE, EF, DF, & trianguli hujus DEF pone angulos D, E, F ad rectas

illas positione datas: (per Lem. XXVI) Dein circa triangulum describe

Trajectoriam curvæ DEF similem & æqualem. _Q. E. F._

Lemma XXVII.

_Trapezium specie datum describere cujus anguli ad rectas quatuor

positione datas (quæ neq; omnes parallelæ sunt, neq; ad commune punctum

convergunt) singuli ad singulas consistent._

[Illustration]

Dentur positione rectæ quatuor ABC, AD, BD, CE, quarum prima secet secundam

in A, tertiam in B, & quartam in C: & describendum sit Trapezium fghi quod

sit Trapezio FGHI simile, & cujus angulus f, angulo dato F æqualis, tangat

rectam ABC cæteriq; anguli g, h, i cæteris angulis datis G, H, I æquales

tangant cæteras lineas AD, BD, CE respective. Jungatur FH, & super FG, FH,

FI describantur totidem circulorum segmenta FSG, FTH, FVI; quorum primum

FSG capiat angulum æqualem angulo BAD, secundum FTH capiat angulum æqualem

angulo CBE; ac tertium FVI capiat angulum æqualem angulo ACE. Describi

autem debent segmenta ad eas partes linearum FG, FH, FI, ut literarum FSGF

idem sit ordo circularis qui literarum BADB, utq; literæ FTHF eodem ordine

cum literis CBEC, & literæ FVIF eodem cum literis ACEA in orbem redeant.

Compleantur segmenta in circulos, sitq; P centrum circuli primi FSG, & Q

centrum secundi FTH. Jungatur & utrinq; producatur PQ, & in ea capiatur QR

in ea ratione ad PQ quam habet BC ad AB. Capiatur autem QR ad eas partes

puncti Q ut literarum P, Q, R idem sit ordo circularis atq; literarum A, B,

C: centroq; R & intervallo RF describatur circulus quartus FNc secans

circulum tertium FVI in c. Jungatur Fc secans circulum primum in a &

secundum in b. Agantur aG, bH, cI, & figuræ abcFGHI similis constituatur

figura ABCfghi: Eritq; Trapezium fghi illud ipsum quod constituere

oportuit.

Secent enim circuli duo primi FSG, FTH se mutuo in K. Jungantur PK, QK, RK,

aK, bK, cK & producatur QP ad L. Anguli ad circumferentias FaK, FbK, FcK,

sunt semisses angulorum FPK, FQK, FRK ad centra, adeoq; angulorum illorum

dimidiis LPK, LQK, LRK æquales. Est ergo figura PQRK figuræ abcK æquiangula

& similis, & propterea ab est ad bc ut PQ ad QR, id est ut AB ad BC.

Angulis insuper FaG, FbH, FcI æquantur fAg, fBh, fCi per constructionem.

Ergo figuræ abcFGHI figura similis ABCfghi compleri potest. Quo facto

Trapezium fghi constituetur simile Trapezio FGHI & angulis suis f, g, h, i

tanget rectas AB, AD, BD, CE. _Q. E. F._

_Corol._ Hinc recta duci potest cujus partes, rectis quatuor positione

datis dato ordine interjectæ, datam habebunt proportionem ad invicem.

Augeantur anguli FGH, GHI usq; eo, ut rectæ FG, GH, HI in directum jaceant,

& in hoc casu construendo Problema, ducetur recta fghi cujus partes fg, gh,

hi, rectis quatuor positione datis AB & AD, AD & BD, BD & CE interjectæ,

erunt ad invicem ut lineæ FG, GH, HI, eundemq; servabunt ordinem inter se.

Idem vero sic fit expeditius.

Producantur AB ad K, & BD ad L, ut sit BK ad AB ut HI ad GH; & DL ad BD ut

GI ad FG; & jungatur KL occurrens rectæ CE in i. Producatur iL ad M, ut sit

LM ad iL ut GH ad HI, & agatur tum MQ ipsi LB parallela rectæq; AD

occurrens in g, tum gi secans AB, BD in f, h. Dico factum.

[Illustration]

Secet enim Mg rectam AB in Q, & AD rectam KL in S, & agatur AP, quæ sit

ipsi BD parallela & occurrat iL in P, & erunt Mg ad Lh (Mi ad Li, gi ad hi,

AK ad BK) & AP ad BL in eadem ratione. Secetur DL in R ut sit DL ad RL in

eadem illa ratione, & ob proportionales gS ad gM, AS ad AP & DS ad DL, erit

ex æquo ut gS ad Lh ita AS ad BL & DS ad RL; & mixtim, BL - RL ad Lh - BL

ut AS - DS ad gS - AS. Id est BR ad Bh ut AD ad Ag, adeoq; ut BD ad gQ. Et

vicissim BR ad BD ut Bh ad gQ seu fh ad fg. Sed ex constructione est BR ad

BD ut FH ad FG. Ergo fh est ad fg ut FH ad FG. Cum igitur sit etiam ig ad

ih ut Mi ad Li, id est, ut IG ad IH, patet lineas FI, fi in g & h, G & H

similiter sectas esse. _Q. E. F._

In constructione Corollarii hujus postquam ducitur LK secans CE in i,

producere licet iE ad V, ut sit EV ad iE ut FH ad HI, & agere Vf parallelam

ipsi BD. Eodem recidit si centro i, intervallo IH describatur circulus

secans BD in X, producatur iX ad Y, ut sit iY æqualis IF, & agatur Yf ipsi

BD parallela.

Prop. XXIX. Prob. XIX.

_Trajectoriam specie datam describere, quæ a rectis quatuor positione

datis in partes secabitur, ordine, specie & proportione datas._

[Illustration]

Describenda sit Trajectoria fghi, quæ similis sit lineæ curvæ FGHI, & cujus

partes fg, gh, hi illius partibus FG, GH, HI similes & proportionales,

rectis AB & AD, AD & BD, BD & EC positione datis, prima primis, secunda

secundis, tertia tertiis interjaceant. Actis rectis FG, GH, HI, FI,

describatur Trapezium fghi quod sit Trapezio FGHI simile & cujus anguli f,

g, h, i tangant rectas illas positione datas AB, AD, BD, CE singuli

singulas dicto ordine. Dein (per Lem. XXVII) circa hoc Trapezium

describatur Trajectoria curvæ lineæ FGHI consimilis.

_Scholium._

[Illustration]

Construi etiam potest hoc Problema ut sequitur. Junctis FG, GH, HI, FI

produc GF ad V, jungeq; FH, IG, & angulis FGH, VFH fac angulos CAK, DAL

æquales. Concurrant AK, AL cum recta BD in K & L, & inde aguntur KM, LN,

quarum KM constituat angulum AKM æqualem angulo GHI, sitq; ad AK ut est HI

ad GH; & LN constituat angulum ALN æqualem angulo FHI, sitq; ad AL ut HI ad

FH. Ducantur autem AK, KM, AL, LN ad eas partes linearum AD, AK, AL, ut

literæ CAKMC, ALK, DALND eodem ordine cum literis FGHIF in orbem redeant, &

acta MN occurrat rectæ CE in i. Fac angulum iEP æqualem angulo IGF, sitq;

PE ad Ei ut FG ad GI; & per P agatur QPf, quæ cum recta AED contineat

angulum PQE æqualem angulo FIG, rectæq; AB occurrat in f, & jungatur fi.

Agantur autem PE & PQ ad eas partes linearum CE, PE, ut literarum PEiP &

PEQP idem sit ordo circularis qui literarum FGHIF, & si super linea fi

eodem quoq; literarum ordine constituatur Trapezium fghi Trapezio FGHI

simile, & circumscribatur Trajectoria specie data, solvetur Problema.

Hactenus de orbibus inveniendis. Superest ut motus corporum orbibus

inventis determinemus.

* * * * *

SECT. VI.

_De inventione motuum in Orbibus datis._

Prop. XXX. Prob. XXII.

[Illustration]

_Corporis in data Trajectoria Parabolica moventis, invenire locum ad

tempus assignatum._

Sit S umbilicus & A vertex principalis Parabolæ, sitq; 4AS × M area

Parabolica APS, quæ radio SP, vel post excessum corporis de vertice

descripta fuit, vel ante appulsum ejus ad verticem describenda est.

Innotescit area illa ex tempore ipsi proportionali. Biseca AS in G, erigeq;

perpendiculum GH æquale 3M, & circulus centro H, intervallo HS descriptus

secabit Parabolam in loco quæsito P. Nam demissa ad axem perpendiculari PO,

est HGq. + GSq. (= HSq. = HPq. = GOq. + {PO - HG}q.) = GOq. + HGq. - 2HG ×

PO + POq. Et deleto utrinq; HGq. fiet GSq. = GOq. - 2HG × PO + POq. seu 2HG

× PO (= GOq. + POq. - GSq. = AOq. - 2GAO + POq.) = AOq. + ¾POq. Pro AOq.

scribe AO × POq. ÷ 4AS, & applicatis terminis omnibus ad 3PO, ductisq; in

2AS, fiet 4/3GH × AS (= 1/6AO × PO + ½AS × PO = {AO + 3AS} ÷ 6 × PO = {4AO

- 3SO} ÷ 6 × PO = areæ APO - SPO) = areæ APS. Sed GH erat 3M, & inde 4/3HG

× AS est 4AS × M. Ergo area APS æqualis est 4AS × M. _Q. E. D._

_Corol. 1._ Hinc GH est ad AS, ut tempus quo corpus descripsit arcum AP ad

tempus quo corpus descripsit arcum inter verticem A & perpendiculum ad axem

ab umbilico S erectum.

_Corol. 2._ Et circulo ASP per corpus movens perpetuo transeunte, velocitas

puncti H est ad velocitatem quam corpus habuit in vertice A, ut 3 ad 8;

adeoq; in ea etiam ratione est linea GH ad lineam rectam quam corpus

tempore motus sui ab A ad P, ea cum velocitate quam habuit in vertice A,

describere posset.

_Corol. 3._ Hinc etiam viceversa inveniri potest tempus quo corpus

descripsit arcum quemvis assignatum AP. Junge AP & ad medium ejus punctum

erige perpendiculum rectæ GH occurrens in H.

Lemma XXVIII.

_Nulla extat figura Ovalis cujus area, rectis pro lubitu abscissa,

possit per æquationes numero terminorum ac dimensionum finitas

generaliter inveniri._

Intra Ovalem detur punctum quodvis, circa quod ceu polum revolvatur

perpetuo linea recta, & interea in recta illa exeat punctum mobile de polo,

pergatq; semper ea cum velocitate, quæ sit ut rectæ illius intra Ovalem

longitudo. Hoc motu punctum illud describet Spiralem gyris infinitis. Jam

si area Oualis per finitam æquationem inveniri potest, invenietur etiam per

eandem æquationem distantia puncti a polo; quæ huic areæ proportionalis

est, adeoq; omnia Spiralis puncta per æquationem finitam inveniri possunt:

& propterea rectæ cujusvis positione datæ intersectio cum spirali inveniri

etiam potest per æquationem finitam. Atqui recta omnis infinite producta

spiralem secat in punctis numero infinitis, & æquatio, qua intersectio

aliqua duarum linearum invenitur, exhibet earum intersectiones omnes

radicibus totidem, adeoq; ascendit ad tot dimensiones quot sunt

intersectiones. Quoniam circuli duo se mutuo secant in punctis duobus,

intersectio una non invenitur nisi per æquationem duarum dimensionum, qua

intersectio altera etiam inveniatur. Quoniam duarum sectionum Conicarum

quatuor esse possunt intersectiones, non potest aliqua earum generaliter

inveniri nisi per æquationem quatuor dimensionum, qua omnes simul

inveniantur. Nam si intersectiones illæ seorsim quærantur, quoniam eadem

est omnium lex & conditio, idem erit calculus in casu unoquoq; & propterea

eadem semper conclusio, quæ igitur debet omnes intersectiones simul

complecti & indifferenter exhibere. Unde etiam intersectiones Sectionum

Conicarum & curvarum tertiæ potestatis, eo quod sex esse possunt, simul

prodeunt per æquationes sex dimensionum, & intersectiones duarum curvarum

tertiæ potestatis, quia novem esse possunt, simul prodeunt per æquationes

dimensionum novem. Id nisi necessario fieret, reducere liceret Problemata

omnia Solida ad Plana, & plusquam solida ad solida. Eadem de causa

intersectiones binæ rectarum & sectionum Conicarum prodeunt semper per

æquationes duarum dimensionum; ternæ rectarum & curvarum tertiæ potestatis

per æquationes trium, quaternæ rectarum & curvarum quartæ potestatis per

æquationes dimensionum quatuor, & sic in infinitum. Ergo intersectiones

numero infinitæ rectarum, propterea quod omnium eadem est lex & idem

calculus, requirunt æquationes numero dimensionum & radicum infinitas,

quibus omnes possunt simul exhiberi. Si a polo in rectam illam secantem

demittatur perpendiculum, & perpendiculum una cum secante revolvatur circa

polum, intersectiones spiralis transibunt in se mutuo, quæq; prima erat seu

proxima, post unam revolutionem secunda erit, post duas tertia, & sic

deinceps: nec interea mutabitur æquatio nisi pro mutata magnitudine

quantitatum per quas positio secantis determinatur. Unde cum quantitates

illæ post singulas revolutiones redeunt ad magnitudines primas, æquatio

redibit ad formam primam, adeoq; una eademq; exhibebit intersectiones

omnes, & propterea radices habebit numero infinitas, quibus omnes exhiberi

possunt. Nequit ergo intersectio rectæ & spiralis per æquationem finitam

generaliter inveniri, & idcirco nulla extat Ovalis cujus area, rectis

imperatis abscissa, possit per talem æquationem generaliter exhiberi.

Eodem argumento, si intervallum poli & puncti, quo spiralis describitur,

capiatur Ovalis perimetro abscissæ proportionale, probari potest quod

longitudo perimetri nequit per finitam æquationem generaliter exhiberi.

_Corollarium._

Hinc area Ellipseos, quæ radio ab umbilico ad corpus mobile ducto

describitur, non prodit ex dato tempore, per æquationem finitam; &

propterea per descriptionem Curuarum Geometrice rationalium determinari

nequit. Curvas Geometrice rationales appello quarum puncta omnia per

longitudines æquationibus definitas, id est, per longitudinum rationes

complicatas, determinari possunt; cæterasq; (ut Spirales, Quadratrices,

Trochoides) Geometrice irrationales. Nam longitudines quæ sunt vel non sunt

ut numerus ad numerum (quemadmodum in decimo Elementorum) sunt Arithmetice

rationales vel irrationales. Aream igitur Ellipseos tempori proportionalem

abscindo per Curvam Geometrice irrationalem ut sequitur.

Prop. XXXI. Prob. XXIII.

_Corporis in data Trajectoria Elliptica moventis invenire locum ad

tempus assignatum._

[Illustration]

Ellipseos APB sit A vertex principalis, S umbilicus, O centrum, sitq; P

corporis locus inveniendus. Produc OA ad G ut sit OG ad OA ut OA ad OS.

Erige perpendiculum GH, centroq; O & intervallo OG describe circulum EFG, &

super regula GH, ceu fundo, progrediatur rota GEF revolvendo circa axem

suum, & interea puncto suo A describendo Trochoidem ALI. Quo facto, cape GK

in ratione ad rotæ perimetrum GEFG, ut est tempus quo corpus progrediendo

ab A descripsit arcum AP, ad tempus revolutionis unius in Ellipsi. Erigatur

perpendiculum KL occurrens Trochoidi in L, & acta LP ipsi KG parallela

occurret Ellipsi in corporis loco quæsito P.

Nam centro O intervallo OA describatur semicirculus AQB, & arcui AQ

occurrat LP producta in Q, junganturq; SQ, OQ. Arcui EFG occurrat OQ in F,

& in eandem OQ demittatur perpendiculum SR. Area APS est ut area AQS, id

est, ut differentia inter sectorem OQA & triangulum OQS, sive ut

differentia rectangulorum ½Q × AQ & ½OQ × SR, hoc est, ob datam ½OQ, ut

differentia inter arcum AQ & rectam SR, adeoq; (ob æqualitatem rationum SR

ad sinum arcus AQ, OS ad OA, OA ad OG, AQ ad GF, & divisim AQ - SR ad GF -

sin. arc. AQ) ut GK differentia inter arcum GF & sinum arcus AQ.

_Q. E. D._

_Scholium._

[Illustration]

Cæterum ob difficultatem describendi hanc curvam præstat constructiones

vero proximas in praxi Mechanica adhibere. Ellipseos cujusvis APB sit AB

axis major, O centrum, S umbilicus, OD semiaxis minor, & AK dimidium

lateris recti. Secetur AS in G, ut sit AG ad AS ut BO ad BS; & quæratur

longitudo L, quæ sit ad ½GK ut est AO quad. ad rectangulum AS × OD.

Bisecetur OG in C, centroq; C & intervallo CG describatur semicirculus GFO.

Deniq; capiatur angulus GCF in ea ratione ad angulos quatuor rectos, quam

habet tempus datum, quo corpus descripsit arcum quæsitum AP, ad tempus

periodicum seu revolutionis unius in Ellipsi: Ad AO demittatur normalis FE,

& producatur eadem versus F ad usq; N, ut sit EN ad longitudinem L, ut

anguli illius sinus EF ad radium CF; centroq; N & intervallo AN descriptus

circulus secabit Ellipsin in corporis loco quæsito P quam proxime.

Nam completo dimidio temporis periodici, corpus P semper reperietur in

Apside summa B, & completo altero temporis dimidio, redibit ad Apsidem

imam, ut oportet. Ubi vero proxime abest ab Apsidibus, ratio prima

nascentium sectorum ASP, GCF, & ratio ultima evanescentium BSP & OCF, eadem

est rationi Ellipseos totius ad circulum totum. Nam punctis P, F & N

incidentibus in loca p, f & n axi AB quam proximis; ob æquales An, pn,

recta nq, quæ ad arcum Ap perpendicularis est, adeoq; concurrit cum axe in

puncto K, bisecat arcum Ap. Proinde est ½Ap ad Gn ut AK ad GK, & Ap ad Gn

ut 2AK ad GK. Est & Gn ad Gf ut EN ad EF, seu L ad CF, id est, ut {GK ×

AOq.} ÷ {2AS × OD} ad CF, seu GK × AOq. ad 2AS × OD × CF, & ex æquo Ap ad

Gf ut 2AK ad GK + GK × AOq. ad 2AS × OD × CF, id est, ut AK × AOq. ad AS ×

OD × CF, hoc est, ob æqualia AK × AO × ODq. ut AO × OD ad AS × CF. Proinde

Ap × ½AS est ad Gf × ½GC ut AO × OD × AS ad AS × CF × GC, seu AO × OD ad

CGq. id est, sector nascens ASp ad sectorem nascentem GCf ut AO × OD ad

CGq. & propterea ut area Ellipseos totius ad aream circuli totius.

_Q. E. D._ Argumento prolixiore probari potest analogia ultima in

Sectoribus evanescentibus BSP, OCF: ideoq; locus puncti P prope Apsides

satis accurate inventus est. In quadraturis error quasi quingentesimæ

partis areæ Ellipseos totius vel paulo major obvenire solet: qui tamen

propemodum evanescet per ulteriorem Constructionem sequentem.

Per puncta G, O, duc arcum circularem GTO justæ magnitudinis; dein produc

EF hinc inde ad T & N ut sit EN ad FT ut ½L ad CF; centroq; N & intervallo

AN describe circulum qui secet Ellipsin in P, ut supra. Arcus autem GTO

determinabitur quærendo ejus punctum aliquod T; quod constructionem in illo

casu accuratam reddet.

Si Ellipseos latus transversum multo majus sit quam latus rectum, & motus

corporis prope verticem Ellipseos desideretur, (qui casus in Theoria

Cometarum incidit,) educere licet e puncto G rectam GI axi AB

perpendicularem, & in ea ratione ad GK quam habet area AVPS ad rectangulum

AK × AS; dein centro I & intervallo AI circulum describere. Hic enim

secabit Ellipsim in corporis loco quæsito P quamproxime. Et eadem

constructione (mutatis mutandis) conficitur Problema in Hyperbola. Hæ autem

constructiones demonstrantur ut supra, & si Figura (vertice ulteriore B in

infinitum abeunte) vertatur in Parabolam, migrant in accuratam illam

constructionem Problematis XXII.

[Illustration]

Philosophiae Naturalis Principia Mathematica · 第 6 / 33 段