UNU EL LA VIRINOJ. Mastro, la kuiristino deziras pretigi tablon por
la vespermangxo.
KARRI. Okazu laux sxia deziro. Ni do vespermangxu unue kaj poste
dancu. (Timoteo cxesas ludi.) Pretigu la mangxotablon. (Oni pretigas
la tablon.) Sed kiujn gastojn mi vidis en la vestiblo? Invitu ilin
enveni! (Unu el la virinoj eliras.) Neniu preteriru la domon de
edzigxofesto ne malsekiginte sian gorgxon; tia estas malnova kutimo.
(Micxjo kaj Esko envenas.) Ha, niaj printempaj logxejkamaradoj!
Envenu, envenu bonvole!
ESKO. Gxojigxu, la festodomo!
KARRI. Estu bonvenantaj!
MICXJO. Pardonu al ni!
ESKO. Ni ne volas interrompi vian feston, ni nesciis, ke vi
edzigxfestis.
KARRI. Neniu kauxzo por pardonpeto de vi, nek por malpaco al ni. Estu
bonvenantaj, bonvolu sidigxi kaj partopreni en nia gxojo!--Knabinoj,
alportu bieron al la gastoj!--Ni festas edzigxon de Greto, mia
edukatino, kaj de lignosxuisto Jakobo.
ESKO. Gxoju, la festodomo!--Ne kredu, mastro, ke ni venis por
kromgasti, tute ne, ni venis pro aliaj pli gravaj aferoj.
KARRI. Tion mi bone scias. Sed mi invitas vin al la festo kaj nun vi
estas egale indaj gastoj, kiel la aliaj.
MICXJO. Ni dankas vin.