Het voornaamste artikel, waarop de heer S. de aandacht vestigt, is

de banaan, die zeer gemakkelijk vervoerbaar is, als men ten minste

een voorbeeld wil nemen aan Jamaica, de Kanarische eilanden en andere

streken en de vrucht niet gaat inschepen, dan wanneer zij dien graad

van rijpheid heeft verkregen, waarvan de ervaring leert, dat hij

geëischt moet worden. Maar buiten deze uitstekende en meer en meer

op den juisten prijs gestelde vrucht, heeft men dan nog de oranje,

de ananas en zelfs de manga, waarvan men nog niet lang geleden het

vervoer voor onmogelijk hield en die tegenwoordig in zeer goeden

staat in Europa wordt aangevoerd.

Het voorbeeld, dat Jamaica heeft gegeven, is treffend. Als zooveel

andere koloniën ging het eiland sinds verscheidene jaren sterk

achteruit. De energie der planters, samen met den krachtigen

steun van den vorigen gouverneur, hebben deze kolonie geheel doen

opleven. Men heeft zoo goed als geheel afstand gedaan van het planten

van suikerriet en is begonnen, op groote schaal bananen te planten. De

Vereenigde Staten zijn eerst de voornaamste afnemers geweest; daarna

is Europa gevolgd, en op dit oogenblik beloopt de jaarlijksche uitvoer

drie-en-een half millioen trossen bananen. Ik noem slechts pro memorie

den uitvoer van honderd millioen oranjeappelen per jaar en van een

kolossaal aantal ananassen.

Ik was verbaasd, toen ik in Maart jl. Jamaica bezocht, waar ik in

twintig jaren niet was geweest, alles zoo veranderd te vinden. De

kolonie van toen vergelijkend met het bloeiende land van heden,

vond ik in de hoofdstad, in plaats van de bescheiden herberg, waar

ik was afgestapt indertijd, twee groote hotels, geheel europeesch

ingericht, verscheiden tramlijnen, een aanzienlijke drukte en in

één woord een stad, zesmaal grooter dan de plaats, die in mijn

herinnering leefde, en jaarlijks stroomen van toeristen lokkend,

zoowel uit Amerika als uit Engeland. Iemand, die er lang had gewoond,

en wien ik mijn verbazing te kennen gaf over de groote veranderingen

in die betrekkelijk korte periode, antwoordde mij laconiek: "Dat komt

alleen van het telen van bananen; daar hebben wij dat alles aan te

danken en ook aan onzen gouverneur, Sir Henry Blake, die overal goede

wegen heeft laten aanleggen."

Een der meest gewaardeerde variëteiten op de amerikaansche markten

is de banaan van Martinique, die bij uitstek geurig is, en toch

is Martinique juist het eenige eiland der Antillen, dat ze niet

uitvoert. Ik beweer volstrekt niet, dat ik iets nieuws vertel aan de

autoriteiten, die in deze zaak iets te zeggen hebben; verschillende

schrijvers hebben het reeds gehad over de quaestie, die ik hier

heb aangeroerd en in enkele koloniën heeft het openbaar gezag de

aandacht der planters op de cultuur van bananen gevestigd. Maar

kan het overbodig zijn thans, met het gezag van cijfers tot steun,

de resultaten aan te wijzen, die Jamaica heeft verkregen, in dezen

tijd juist, nu het arme Martinique meer dan ooit behoefte eraan heeft,

zich te verheffen? En is het geen tijd voor de opmerking, dat de centra

van cultuur, daar op verstandige wijze in het leven geroepen door den

gouverneur Lemaire, zich zeer goed zouden leenen voor proefnemingen,

waarvan het groote belang een ieder in het oog moet springen?

Wat men dan terzelfder tijd moet trachten te verkrijgen, is de

medewerking der goede stoombootmaatschappijen; want het is noodig,

dat zij hun paketbooten voorzien van de noodige inrichtingen voor

't vervoer van vruchten van de Antillen naar Europa.

AANTEEKENING

[1] Dit is de heer Sapper, wiens reisverhaal "Uit Middel-Amerika" wij

voor eenige maanden, blz. 337 vlgg. van den vorigen jaargang, gaven.

Op Martinique en Sint-Vincent, de veelgeteisterde eilanden De Aarde en haar Volken, 1904 · 第 3 / 3 段