Reeds van de oudste tijden af hebben de menschen den vogels hun
kunst van vliegen benijd, en het heeft niet ontbroken aan pogingen,
om het hun na te doen. Zoo vertelt eene zeer oude legende ons reeds,
hoe Icarus, die in den Doolhof op het eiland Creta verdwaald was,
zich vleugels maakte, die hij met was aan het lichaam verbond. Het
gelukte hem inderdaad uit zijne gevangenis op te stijgen, maar het
vliegen beviel hem zoo goed, dat hij steeds hooger en hooger steeg,
tot hij eindelijk te dicht bij de zon kwam. Door de groote hitte
van dit hemellichaam smolt de was, waarmede de vleugels aan zijn
lichaam verbonden waren, en de arme Icarus stortte in de zee, waar
hij jammerlijk verdronk.
In een geschrift over luchtballons vermeldt Julien Turgan een feit,
dat te Lissabon zou hebben plaats gehad. Bij eene openbare proefneming
aldaar in 1736 steeg iemand, Gusmans geheeten, in een mand op, die
met papier overtrokken was en door verwarmde lucht omhoog gedreven
werd. Er brandde een komfoor onder de mand. De proef geschiedde in
tegenwoordigheid van den koning, maar jammer genoeg stootte de machine
tegen den gevel van het paleis, ongeveer ter hoogte van het dak, met
het gevolg, dat de luchtreiziger naar beneden stortte. Hij bezeerde
zich echter bij dien val niet.
In 1768 deed de werktuigkundige Le Besnier proeven met eene
vliegmachine. Hij bediende zich van een werktuig, dat bestond uit twee
stokken. Aan elk einde van die stokken bevonden zich twee vleugels van
taf, die om scharnieren konden draaien. De voorste vleugels werden
met de handen, de achterste door middel van koorden, met de voeten
in beweging gebracht. Le Besnier beweerde niet, dat hij met dien
toestel van den grond kon opstijgen, maar wel, dat hij van een groote
hoogte vertrekkende, gemakkelijk van de eene plaats naar de andere zou
kunnen zweven. Inderdaad wekte hij de bewondering der toeschouwers,
die hem met zijne vleugels proeven zagen nemen. Een kunstenmaker,
die er een paar van hem kocht, behaalde er op de kermis te Guibray
veel succes mede.
Een ander onderzoeker, de markies de Baqueville, maakte zich een
paar groote vleugels, zooals de engelen er gewoonlijk mede afgebeeld
worden. Hij beweerde, dat hij daarmede de Seine van den eenen oever
naar den anderen zou kunnen overvliegen. Maar midden boven de rivier
weigerden zij hem den dienst, met het gevolg, dat de markies viel en
op eene schuit terecht kwam, bij welken val hij een dijbeen brak.
Toen kwam de uitvinding der luchtballons, waardoor het zoeken van
vleugels voor den mensch op den achtergrond geraakte. Men meende, dat
het moeilijke probleem nu spoedig opgelost zou zijn. Edoch, de ballons
bleven geheel van de windrichting afhankelijk, en het zoeken naar
den bestuurbaren ballon had gedurende bijna eene eeuw weinig succes.
Zoo kwam men er toe weer in de vroegere richting te zoeken, en te
beproeven, of het niet mogelijk zou zijn, toestellen te vervaardigen,
die, door krachtige machines gedreven, geschikt zouden blijken, zich
in het luchtruim te verheffen en zich te bewegen in elke gewenschte
richting. Verschillende personen hielden zich met de studie over
dit onderwerp bezig, met het verrassende resultaat, dat er thans
reeds verscheidene vliegmachines van verschillende constructie
bestaan, die alle getoond hebben in staat te zijn zich hoog in de
lucht te verheffen, en die stipt gehoorzamen aan het stuurrad van
den aviateur. Verschillende personen hebben zich in de vliegkunst
reeds een groote vermaardheid verworven, o.a. de gebroeders Wright,
Santos-Damont, Delagrange, Paulhan, Hubert Latham, die reeds bij een
val om het leven kwam, Dorner, Farman, Molon, Rougier, Louis Blériot,
en vele anderen. Dat de vliegmachines nog de volmaaktheid niet hebben
bereikt, blijkt duidelijk uit de herhaaldelijk voorkomende berichten
in de dagbladen, dat de vliegkunst weer een of ander slachtoffer heeft
gemaakt, onlangs zelfs wel drie in een enkele week. Maar de eerste
en moeilijkste schrede is gedaan, en de voorspelling is niet gewaagd,
dat eenmaal de menschen, als de vogels, zich van het luchtruim zullen
bedienen, om zich van de eene plaats naar de andere te bewegen. Hoe
ver de vliegkunst thans reeds gevorderd is, kan blijken uit de beroemde
vlucht van Blériot, die het waagstuk volbracht van Calais naar Dover te
vliegen. Een paar dagen vroeger was deze tocht beproefd door Latham,
wien het bijna gelukt was de Engelsche kust te bereiken, toen hij
door een gebrek aan zijne machine gedwongen werd in de zee neder te
dalen, waar hij spoedig aan boord van een schip in veiligheid werd
gebracht. Nog was deze dappere man in Engeland, toen Blériot den
overtocht waagde.
Door de Daily Mail, een van de grootste Londensche dagbladen, was een
prijs van duizend pond sterling uitgeloofd aan hem, die den eersten
tocht over het Kanaal zou volbrengen.
Den 25 Juli 1909, des morgens ongeveer om vijf uur, steeg hij met zijn
monoplane op, en zette koers naar de Engelsche kust. En reeds na 27
minuten en enkele seconden had hij het stoute stuk volbracht en betrad
hij den vreemden bodem, waar een zijner vrienden hem wachtte en hem,
wuivende met de Fransche vlag, het welkom toeriep.
Spoedig verbreidde zich de mare van zijne aankomst door den omtrek
en stroomde men van alle kanten toe, om den luchtreiziger en zijne
machine te zien.
De beroemde vlucht van Blériot moet een schoon gezicht opgeleverd
hebben. Zijn machine scheen hoog in de lucht precies een vogel,
die zich sierlijk en rustig voortbewoog.
Groote eere viel hem in Engeland te beurt, maar onbeschrijfelijk
was de geestdrift, waarmede men hem in zijn vaderland ontving. De
regeering benoemde hem zelfs tot Ridder in het Legioen van Eer.
Nu mogen zijne benijders zeggen, dat de tocht over het Kanaal niet zoo
bijzonder moeilijk en gevaarlijk was, en dat anderen veel moeilijker
vluchten hebben volbracht, toch komt aan Blériot de eer toe, dat hij
de eerste was, die den tocht over het Kanaal met goed succes ten einde
toe heeft uitgevoerd. Metterdaad heeft hij getoond, dat de vliegkunst
in de laatste jaren groote vorderingen heeft gemaakt, en dat we van
haar in de naaste toekomst nog verbazend veel mogen verwachten. De
verovering der lucht is nog slechts een kwestie van tijd.