Era aquel un rifar desesperado,
Pero Vidal ó xordo se facía;
A noit’ enteira se pasou cerrado,
Y ô arbor primeiro do siguiente día,
C’ un varal de morcillas ben cargado
Que á pouco de cargado se rompía,
Apareceu lavado e reverendo
A todos c’ ó seu porte sorprendendo.