Tales eran decote os seus deseos,
Mais nunca, ¡triste sorte!, se cumprían;
E todos, todos de miseria cheos,
Anos tras anos sin cesar corrían.
X’ era bello Vidal, y os duros ceos
De tan negro sufrir non se doïan,
Qu’ inda ó porco Vidal nunca probara
Nin naide á tal festiña ó convidara.