XVIII

Nas frías pedras do seu lar sentado

Tan váreo movemento contempraba

De negra soledade acompañado:

Naide â festa do porco ó convidaba.

Qu’ era probe Vidal y era olvidado,

Y á presença d’ un probe alí estorbaba;

Por eso entre suspiros repetía:

«¡Ay, quén fora riquiño un soyo día!»

Cantares gallegos · 第 60 / 116 题