En jamás ó infeliz decir poidera
«¡Esto que teño é meu!», qu’ á sorte dura
N’ inda por conceder lle concedera
Un pouco de querer ou de ternura.
Nin un pouco d’ amor, que donde houbera
Pobreza, e soledad’ e desventura,
Groria, dicha e querer correndo pasan
Y á entradiña da porta non traspasan.