Nunca ó rumor do mundo corrompido,
Nunca da louca socied’ as vaidades,
Nin brillo d’ os honores fementido
Foran trubar tan doçes soledades.
Ceo azul, sol d’ amor, campo frorido,
Santa paz sin remorso nin saudades,
Horas que van mainiñas camiñando,
Tal alí tempo e vida iban pasando.