NASCHRIFT.

De vorm en inhoud van dit boekje werden bepaald door het doel dat

ik er mede voorhad. Niet over het "anarchisme," als ideeën-uiting op

zichzelf, wilde ik schrijven, maar over het anarchisme, gelijk zich

dit in de moderne arbeidersbeweging heeft genesteld en zich daarin

openbaart, als een beweging tegenover de richting die de moderne

arbeidersbeweging de laatste dertig jaren, na den val van de Commune

van Parijs, ingeslagen heeft.

Over het anarchisme is door tal van burgerlijke sociologen,

sociaal-psychologen en sociaal-criminologen véél geschreven;

ik koos den vorm die mij, om de verhouding te doen zien die de

sociaal-demokratie principieel er tegenover inneemt, de meest

wenschelijke voorkwam.

Het boekje is één doorloopende kritiek op de anarchistische stelsels

en op de anarchistische opvattingen van de taak der arbeiders en van

de inrichting hunner beweging. Naar mijne meening is het anarchisme

in de moderne arbeidersbeweging door de arbeiders praktisch zeer

goed te overwinnen. Theoretisch overwint het anarchisme zichzelf

wel. Het heeft, gedurende de dertig jaren van zijn bestaan als

"sociale beweging", zich dermate dóór-ontwikkeld, dat er van de

oorspronkelijke theorie niets meer is overgebleven.

Maar het wist zich desniettemin in de arbeidersbeweging van sommige

landen staande te houden, zich hechtend aan allerlei verouderde

en verouderende denkbeelden, die, gelijk van zelf spreekt, in de

arbeidersbeweging nog niet alle zijn opgeruimd. Daarom wordt het hier

dan ook bestreden met het wapen van het sociaal-demokratisch inzicht

en worden telkenmale tegenover de anarchistische wànbegrippen, de

sociaal-demokratische opvattingen omtrent de oorzaak en het wezen

van den klassenstrijd geplaatst. Dit geeft m. i. aan het boekje,

als een meer systematische samenvatting van den oorsprong en de

noodzakelijkheid van den klassenstrijd en de taktiek der moderne

arbeidersbeweging, ook nog positieve waarde.

Wie zich nu aan dien vorm mocht stooten en meenen mocht dat ik

tegenover het anarchisme niet "objektief genoeg" mij heb gesteld,

die zij dat van harte toegegeven.

Een tienjarige strijd tegen de anarchistische woekerplant heeft mij

haar genoeg doen kennen om te weten, dat men haar alléén van uit het

zuiver sociaal-demokratische standpunt met goed gevolg kan bestrijden

en eindelijk uitroeien ook.

Mogen de arbeiders die dit boekje lezen, hierin een opwekking tot

denken en... handelen vinden!

Amsterdam, 1904. DE SCHRIJVER.

Het Anarchisme in de Arbeidersbeweging · 第 45 / 50 题