We commence our quotations from the Greek authors with the Cebetis
Tabula, from the Gronovius edition, Glasgow, 1747:
P. 17.——διὸ καὶ ὅταν ἀναλώσῃ πανθ’ ὅσα ἔλαβε παρά τῆς τύχης, ἀναγκάζεται
ταύταις ταῖς γυναιξὶ _δουλεύειν_, καὶ πάνθ’ ὑπομένειν, καὶ ἀσχημονεῖν,
καὶ ποιεῖν ἕνεκεν τούτων ὅσα ἐστὶ βλαβερά.
P. 34. Τοὺς μεγίστους, ἔφη, καὶ τὰ μέγιστα θηρία, ἅ πρότερον αὐτὸν
κατήσθιε, καὶ ἐκόλαζε, καὶ ἐποίει _δοῦλον_. Ταῦτα πάντα νενίκηκη, καὶ
ἀπέῤῥιψεν ἀφ’ ἑαυτου, καὶ κεκράτηκεν ἑαυτοῦ, ὥστε ἐκεῖνα νῦν τούτῳ
_δουλεύουσι_, καθαπερ οὕτος ἐκείνοις πρότερον.
Æschylus, Prometheus Chained. Line 463:
κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖς κνώδαλα
ζεύγλαισι _δουλεύοντα_.
In his Chœphoroi line 75:
ἒκ γαρ οἲκων
πατρῴων _δούλιον_ ἐσᾶγον αἶσαν,
δίκαια καὶ μὴ δίκαια,
πρέποντ’ ἀρχαῖς βίου,
βίᾳ φερομένων αἰνέσαι πικρόν φρενῶν
στύγος κρατούσῃ.
Burney translates this passage thus:
Etenim e domo paterna servilem induxeram sortem, _stat_ juste et
injuste, convenienter origini meæ, eorum qui vi agunt laudare acerbum
mentis odium coërcenti.
Line 133. κἄγω μὲν _ἀντίδουλος_—which the same author translates, Et ego
quidem pro serva habeor.
Anacreon, _Sur l'Amour Esclave_:
Καὶ νῦν ἡ Κυθέρεια
Ζητεῖ, λύτρα φέρουσα,
Λύσασθαι τόν Ἔρωτα.
Κἄν λύσῃ δέ τις αὐτόν,
Οὐκ ἔξεισι, μενεῖ δέ·
_Δουλεύειν_ δεδίδακται.
Lucian, Dialogues of the Gods—Jove, Æsculapius, and Hercules:
ἐγὼ δε, εἰ καὶ μηδέν ἄλλο, οὔτε ἐδούλευσα ὥσπερ σύ.
Translation: Ego vero, si nihil aliud, neque servivi quemadmodum tu, &c.
Mercury and Maia:
——ὥσπερ οἱ ἐν γῇ κακῶς δουλεύοντες,
Ut in terris solent, qui malam servitutem serviunt.
Charon sive Contemplantes. Mercury:
Οὐ γαρ οἶοθα, ὅσοι πόλεμοι διὰ τοῦτο, καὶ ἐπίβουλαι, καὶ λῃστήρια, καὶ
ἐπιορκιαι, καὶ φόνοι, καὶ δεσμὰ, καὶ πλοῦς μακρὸς, καὶ ἐμπορίαι, καὶ
_δουλεῖαι_·
Nescis enim quot propterea bella existant, et insidiæ, latrocinia,
perjuria, cædes, vincula, navigatio longinqua, mercaturæ, servitutes
denique?
Cataplus sive Tyrannus:
Clotho — Ἄκουε μᾶλλον γὰρ ἀνιάσῃ μαθών. Τὴν μὲν γυναῖκά σοι Μίδας ὁ
_δοῦλος_ ἕξει, καὶ πάλαι δέ αὐτὴν ἐμοίκευεν.
Audi, magis enim iis auditis lugebis: uxorem tuam Midas habebit, servus
qui olim adulterio illi cognitus est.
Megapenthes.—Κἄν ἰδιώτην με ποίησον, ὦ Μοῖρα, τῶν πενήτων ἕνα, κᾄν
_δοῦλον_, ἀντί τοῦ πάλαι βασιλέως.
Vel privatum me facito, Parca, pauperum unum, vel servum, pro eo, qui
rex nuper fui.
Necyomantia, Menippus:
* * * ἐκολάζοντο τε ἅμα πάντες, βασιλεῖς, _δοῦλοι_, σατράπαι, πένητες,
πλούσιοι καὶ μετέμελε πᾶσι τῶν τετολμημένων. ἐνιους δὲ αὐτων καὶ
ἐγνωρισαμεν ιδοντες, ὁποσοι ἦσαν τῶν ἐναγχος τετελευτηκότων. οἱ δε
ἐνεκαλύπτοντο καὶ ἀπεστρέφουτο· εἰ δὲ καὶ προσβλέποιεν, μάλα
_δουλοπρέπες_ τι, καὶ κολακεύτικον· καὶ ταῦτα, πῶς οιει, βαρεῖς ὄντες
καὶ ὑπερόπται παρὰ τὸν βίον;
Unà autem omnes puniebantur, reges, servi, satrapæ, pauperes, divites,
mendici; cunctosque pœnitebat patratorum; nonnullos agnovimus etiam
conspicati, eorum de numero scilicet qui nuper vitam finierant; illi
vero præ pudore vultus tegebant seseque avertebant; quod si forte
respicerent, valde quidem _servilem_ in modum, atque adulatorie, illi
ipsi, qui fuerant quàm putas graves et superbi aliorum contemtores in
hac vita.
Deorum Comitia:
Momus: * * * τοιγαρουν οἱ Σκυφαι καὶ οἱ Γεται ταυτα ὁρῶντες αὐτῶν, μακρά
ἡμῖν χαίρειν εἰπόντες, αὐτοὶ ἀπαθανατίζουσι, καὶ θεοὺς χειροτονοῦσιν,
οὕς ἄν ἐθελὴσωσι, τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ καὶ Ζάμολξις, _δουλος_ ὤν,
παρενεγράφη, οὐκ οἶδ’ ὁπως διαλαθών.
Proinde Scythæ ac Getæe hæc illorum videntes, longum nobis valere
jussis, immortalitati se donant, et deos quoscunque voluerint feris
suffragiis consalutant, eodem modo quo Zamolxis etiam, servus cum esset,
in album nescio quomodo delitescens, irrepsit.
Demosthenes. Leipsic Ed. 1829, in 4 vols. Vol. i.
Olynthiac 2d. * * * ἤ ὡς οἱ παρά τὴν αὑτῶν ἀξίαν _δεδουλωμένοι_ Θετταλοὶ
υῦν οὐκ ἄν ἐλεύθεροι γένοιντο ἀσμενοι—which Leland translates thus: * *
* “or that the Thessalians, who have been so basely, so undeservedly
_enslaved_, would not gladly embrace their freedom.”
P. 70.——ὅτι Λακεδαιμονίοις _καταδουλουμένοις_, &c.
Philippic 4th, p. 142.——μήτε δουλεύειν ἄλλῳ.
P. 148.——εἰς δούλειαν, &c.
Idem.——τήν δε τῶν _δούλων_ ἀπέχεσθαι δήπου μη γένεσθαι δεῖ.
Idem, p. 149.——δούλῳ δὲ, πληγαὶ, καὶ ὁ τοῦ σώματος αἴκυσμος· &c.
Idem, p. 158. * * * ὑπόλοιπον _δουλεύειν_.
Idem.——οἶδε γὰρ ἀκριβῶς ὅτι _δουλεύειν_ μεν ὑμεῖς οὔτ’ ἐθελησετε.
Idem, p. 159.——ὑπηγάγετο εἰς τὴν νῦν παροῦσαν _δουλεὶαν_.
On the Treaty with Alexander, p. 227. * * * ἤ πείσθεντας γε _δουλεύειν_
ἀντὶ τῶν ἀργυρωνήτων.
Idem, p. 229.——τόν δ’ εἰς _δουλείαν_ ἄγοντά με, &c.
De Corona, p. 208.——πότερ’ ὡς ὁ πατήρ σου, Τρόμης, _ἐδούλευε_ παρ’ Ἐλπίᾳ
τῷ πρός τῷ Θησείῳ διδάσκοντι γράμματα, &c.
Idem.——ἀλλ’ ὡς ὁ τριηραύλης Φορμίων, ὁ Δίωνος τοῦ φρεαῤῥίου _δοῦλος_,
&c.
Idem, p. 289.——ὥστ’ ἐλεύθερος ἐκ _δούλου_, καὶ, &c.
Idem, p. 309.——τοὺς Ἑλλήνας _καταδουλουμένους_.
Idem, p. 315.——προσθεμένην ἀσφαλῶς _δουλεύειν_.
Idem, p. 316.——δι’ ὅτου _δουλεύσουσιν_ εὐτυχῶς.
Idem.——ὁ δὲ καὶ τῇ πατρίδι ὑπέρ τοῦ μὴ ταύτην ἐπιδεῖν _δουλεύουσαν_
ἀποθνήσκειν ἐθελήσει, καὶ φοβερωτέρας ἡγήσεται τάς ὕβρεις καὶ τας
αἰτίμιας, ἅς ἐν _δουλευούσῃ_ τῇ πόλει φέρειν ἀνάγκη τοῦ θανάτου.
Idem, p. 343, (_in the Epitaph._)——ὡς μὴ ζυγὸν αὐχένι θέντες
_δουλοσύνης_, &c.
Idem, p. 345.——ἕως _δούλους_ ἐποίησαν.
Oratio de Falsa Legatione, vol. ii. p. 37.——ἀλλὰ _δουλεύειν_, καὶ
τεθνᾶναι τῷ φόβω, καὶ τοὺς Θηβαίους, καὶ τοὺς Φιλίππου ξένους, [ὁὕς]
ἀναγκάζονται τρέφειν, διωκισμένοι κατὰ κώμας, καὶ παρῃρημένοι τὰ ὅπλα.
Idem, p. 54.——καὶ γὰρ τοι, πρῶτον μὲν Αμφίπολιν, πόλιν ὑμετέραν,
_δούλην_ κατέστησεν, ἣν τότε σύμμαχον αὐτοῦ καὶ φίλην ἒγραψεν.
Idem, p. 60.——ὥστ’ ἐκεῖνος ὁ _δουλεύσων_ ἔμελλεν ἔσεσθαι τοῖς ἀπὸ τῆς
εἰρήνης λυσιτελοῦσιν, οὐχ ὑμεις.
Idem, p. 78.——ὅτι ταῦτα μὲν αὐτῷ συνῄδει πεπραγμένα, καὶ _δοῦλος_ ἦν τῶν
ῥημάτων τούτων.
Idem, p. 95. Ἐλεγεῖα Σολωνος.
Εἰς δὲ κακήν ταχέως ἤλυθε _δουλοσύνην_,
Ἥ στάσιν ἔμφυλον, πόλεμόν θ’ εὕδοντ’ ἐπεγείρει,
Ὅς πολλῶν ἐρατὴν ὤλεσεν ἡλικίην.
Idem, p. 97.——οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι γνωριμώτατοι, καὶ προεστάναι τῶν
κοινῶν ἀξιούμενοι, τὴν ἁυτῶν προδιδόντες ἐλευθερίαν, οἱ δυστυχεῖς,
αὐθαίρετον αὑτοις ἐπάγονται _δουλείαν_, Φιλίππου φιλίαν, καὶ ξενίαν, καὶ
ἑταιρίαν, καὶ τὰ τοιαῦθ’ ὑποκοριζόμενοι.
Oratio adversus Leptinem, p. 174.——πῶς γὰρ οὐχὶ καὶ κατὰ τοῦτο δεινότατ’
ἄν πεπονθὼς ὁ Χαβρίας φανείη εἰ μὴ μόνον εξαρκέσειε τοῖς τα τοιαῦτα
πολιτευομένοις τὸν ἐκείνου _δοῦλον_ Λυχίδαν πρόξενον ὑμετερον
πεποιηκέναι, ἀλλ’ εἰ καὶ δια τοῦτον πάλιν τῶν ἐκεὶνῳ τι δοθὲντων
ἀφελοιντο, χαὶ ταῦτ’ αἰτίαν λέγοντες ψευδῆ;
Oratio contra Midiam, p. 207.——καὶ τοσαύτῃ γ’ ἐχρήσατο ὑπερβολῇ, ὥστε,
κᾄν εἰς _δοῦλον_ ὑβρίζῃ τις, ὁμοίως ἒδωκεν ὑπὲρ τούτου γραφήν. * * *
ἐπειδή δὲ εὕρεν οὐχ ἐπιτήδειον. μητε πρὸς _δοῦλον_, μηθ’ ὅλως ἐξεῖναι
πραττεῖν ἐπέταξεν.
P. 208. _Νομος_.—Ἐὰν τις ὑβρίσῃ εἴς τινα, ἤ παῖδα, ἤ γύναῦκα, ἤ ἄνδρα,
τῶν ἐλευθέρων, ἤ τῶν _δοῦλων_, ἤ παράνομον τι ποιήσῃ εἴς τούτων τινὰ,
γραφέσθω πρός τούς θεσμοθέτας ὁ βουλόμενος Ἀθηναῖων, οἷς ἔξεστιν. * * *
ἀκούετε, ὤ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοῦ νόμου τῆς φιλανθρωπίας, ὅς οὐδὲ τούς
_δούλους_ ὑβρίζεσθαι ἀξιοῖ.
P. 209.——ὅμως οὐδ’ ὅσων ἄν τιμὴν καταθέντες _δούλους_ κτήσωνται.
P. 210.——Ἀπόλλωνι ἀποτροπαίῳ βοῦν θῦσαι, καὶ στεφανηφορεῖν ἐλευθέρους
καὶ _δούλους_, καὶ ἐλινύειν μίαν ἡμέραν.
Idem, p. 253.——τύπτειν, ἀλλὰ τὴν ἐπὶ τῆς πομπῆς καὶ τοῦ μεθύειν πρὸφασιν
λαβὼν, ἀδικεῖν, ὡς _δούλοις_ χρῶμενος τοῖς ἐλευθέροις.
Oratio adversus Androtionem, p. 293.——ὑπέρ τοῦ μή τό σῶμα ἁλούς εἰς τό
δεσμωτήριον ἕλκεσθαι, ἤ ἄλλα ἀσχημονοίη, ἃ _δουλων_, οὐκ ἐλευθέρων,
ἐστὶν ἔργα, &c.
Idem.——καὶ μὴν, εἰ θέλοιτε σκέψασθαι, τί _δοῦλον_, ἤ ἐλεύθερον εἶναι,
διαφὲρει, τοῦτο μέγιστον ἄν ἕυροιτε, ὅτι τοῖς μὲν _δούλοις_ τὸ σῶμα τῶν
ἁδικημάτων ἁπάντων ὑπεύθυνόν ἐστι.
Idem, p. 295.——πότερ’ οὖν οἴεσθε τούτων ἕκαστον μισεῖν, καὶ πολεμεῖν
αὐτῷ, διὰ τὴν εἰσφοραν τύυτην, ἤ τὸν μὲν αὐτῶν, ὅτι, πάντων ἀκουόντων
ὑμῶν, ἐν τῷ δήμῳ _δοῦλον_ ἔφη, καὶ ἐκ _δούλων_ εἴναι, καὶ προσήκειν αὐτῷ
τὸ ἕκτον μέρος ἐισφέρειν μετὰ τῶν μετοίκων.
Idem, p. 298.——εἰ γὰρ _ἀνδραπόδων_ πόλις, ἀλλὰ μὴ τῶν ἄρχειν ἑτέρων
ἀξιούντων, ὡμολογεῖτε εἶναι, ὀυκ ἄν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὰς ὕβρεις
ἠνέσχεσθε τὰς τούτου, ἅς κατὰ τὴν ἀγοραν ὕβριζεν, ὁμοῦ μετοίκους,
Ἀθηναίους, δέων, ἀπάγων, βοῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, ἐπὶ τοῦ βήματος,
_δούλους_ καὶ ἐκ _δούλων_ καλῶν, ἑαυτοῦ βελτίους, καὶ ἐκ βελτίονων,
ἐρωτῶν.
Idem, p. 299.——νῦν δ’ ἐπὶ ταῖς εἰσφοραῖς, ὅ δίκαιον ἔσθ’ ὁρίσας, μὴ σοὶ
πιστεύειν, ἀλλὰ τοῖς αὑτῆς _δούλοις_, τὴν πόλιν, ὁπότ’ ἄλλο τι πράττων,
&c.
Oratio adversus Timocratem, vol. iii. p. 128.——καὶ γὰρ ἐκείνων, ὦ ἀνδρες
δικασταὶ, ὅσοι ἄν ἐλεῦθεροι γένωνται, οὐ τῆς ἐλευθερίας χάριν ἔχουσι
τοῖς δεσπόταις, ἀλλὰ μισοῦσι μάλιστα ἀνθρώπων ἁπάντων, ὅτι συνίσασιν
αὐτοῖς _δουλούσασιν_.
Idem, p. 133.——εἰ οὖν μὴ τιμωρήσησθε τούτους, οὐκ ἄν φθάνοι το πλῆθος
τούτοις τοῖς θηρίοις _δουλεῦον_. Idem, p. 141.——καὶ μὴν εἰ θέλοιτε
σκέψασθαι παρ’ ὑμῖν αὐτοῖς, ὦ ἄνδρες δικαταὶ, τι _δοῦλον_, ἤ ἐλεύθερον
εἶναι διαφέρει, τοῦτο μεγίστον ἄν ἕυροιτε, ὅτι τοῖς μὲν _δούλοις_ τὸ
σῶμα τῶν ἀδικημάτων ἁπάντων ὑπεύθυνον ἐστι, τοῖς δ’ _ἐλευθέροις_ ὒστατον
τοῦτο προσήκει κολάζειν.
Oratio III. adversus Aphobum, p. 242.——καίτοι ἒιγ’ ἦν _δοῦλος_ ἄνθρωπος,
καὶ μὴ προωμολόγητο πρὸς τῦυδ’ ἐλεύθερος εἶναι, &c.
Idem, p. 243.——ἀλλά καὶ _δοῦλον_ εἶναι τὸν ἄνθρωπον τῷ ὄντι.
Idem, p. 247.——διόπερ τοὺς ὁμολογουμένως _δούλους_ παραβὰς, τὸν
ἐλεύθερον ἠξίον βασανίζειν, ὅν οὐδ’ ὅσιον παραδοῦναι, &c.
Oratio I. adversus Onetorem, p. 266.——οὐ χρῆσθε ταῖς τῶν ἐλευθέρων
μαρτυρίαις, ἀλλὰ τοῦς _δούλους_ βασανίζοντες οὕτω ζητεῖτε τὴν ἀλήθειαν
εὑρεῖν τῶν πεπραγμένων. * * * _δούλων_ δὲ βασανισθέντων, οὐδένες πώποτ’
ἐξηλέγχθησαν, ὡς οὐκ ἀληθῆ τὰ ἐκ τῆς βασάνου εἶπον.
Oratio in Phormionem, vol. iv. p. 13.——νῦν δ’ οὐκ ἐμοὶ, * * * ἀλλ’ ἐν
Βοσπόρῳ, καὶ τῆς συγγραφῆς σοι κειμένης Ἀθηνηοι καὶ πρὸς ἐμὲᾧ, καὶ, ᾧ τὸ
χρυσίον ἀπεδίδους, ὄντος θνητοῦ, καὶ πέλαγος τοσοῦτον μέλλοντος πλεῖν,
μάρτυρα οὐδέν’ ἐποιήσω, οὔτε _δοῦλον_, οὔτ’ ἐλεύθερον.
Oratorio in Pantanænetum, p. 80.——τίς γὰρ πωποτε τῷ δεσπότῃ λαχών, τοῦ
_δούλου_ τὰ πράγματα, ὥσπερ κυρίου, κατηγόρωρησεν;
Oratio in Macartatum, p.173.——ἐπαγγέλλειν δὲ, περὶ μὲν τῶν _δοῶλων_ τῷ
δεσπότῃ περὶ δὲ τῶν ἐλευθέρων τοις τα χρήματ’ ἔχουσιν.
Oratio in Stephanum, I. p. 217.——φανήσεται γὰρ οὐ πατρὸς, ὑπὲρ ὑιέων
γράφοντος, ἐοικυῖα διαθήκη, ἀλλὰ _δούλου_ λελυμασμένον τὰ τῶν δεσποτῶν,
ὅπως μή δώσει δίκην σκοποῦντος.
Idem, p. 231.——καὶ εἰ μέν πένης οὗτος ἦν, ἡμεῖς δ’ εὐυποροῦντες
ἐτυγχάνομεν, καὶ συνέβη τι παθεῖν, οἷα πολλὰ, ἐμοὶ, οἰ παῖδες ἄν οἰ
τούτου τῶν ἐμῶν θυγατέρων ἐδικάζοντο, οἰ τοῦ _δούλου_ τῶν του δεσπότου·
* * * οὗτος δ’ αὖ τοὐναντίον τόν δεσπότην ὁ _δοῦλος_ ἐξετάζει, ὡς δῆτα
πονηρὸν καὶ ἄσωτον ἐκ τούτων ἐπιδείξων.
Idem, p.234.——ὄντων γὰρ ἡμῶν τοιωυτων, ὁποίυς τινὰς ἄν καὶ σὺ
κατασκευάσῃς τῷ λόγω, σὺ _δοῦλος_ ἦσθα.
Idem, p. 235.——καὶ δέομαι καὶ ἀντιβολῶ καὶ ἱκετεύω, μὴ ὑπεριδητέ με καὶ
τὰς θυγατέρας, δι’ ἔνδειαν τοῖς ἐμαυτοῦ _δούλοις_, καὶ τοῖς τούτου
κόλαξιν ἐπιχάρτους γενομένους. * * * _δοῦλοι_ μεν ἐκεῖνοι, _δοῦλος_ δ’
ὗυτος ἦν, δεσπόται δ' ὑμεῖς, δεσπότης δ’ ἦν ἐγώ.
Oratio in Timotheum, p. 312.——ὁ δέ οὔτε μαρτυρίαν παρέσχετο, οὔθ' ὡς
_δοῦλον_ τοῦ Αἰσχρίωνα παραδοὺς, ἐκ τοῦ σώματος τὸν ἔλεγχον ἠξίου
γενέσθαι, φοβούμενος, ἄν μὲν μαρτυρίαν παράσχηται, ὡς ἐλευθέρου ὄντος,
&c.
Sophocles, Electra, line 814:
ἤδη δεῖ με _δουλεύειν_ πάλιν
ἐν τοῖσιν ἐχθίστοισιν ἀνθρώπων ἐμοί,
φονεῦσι πατρός.
This Francklin translates thus: “Left at last, a slave to those whom
most on earth I hate.”
Antigone, line 202.——τοὺς δὲ _δουλώσας_ ἄγειν.
Francklin thus—“And made you slaves.”
Idem, line 478.
οὐ γαρ ἐκπέλει
φρονεῖν μέ γ’ ὅστις _δοῦλός_ ἐστι τῶν πέλας.
Thus—“’Tis not for slaves to be so haughty.”
Idem, line 517.——οὐ γάρ τι _δοῦλος_, ἀλλ’ ἀδελφὸς ὤλετο.
Thus—“He was a brother, not a slave.”
Idem, line 756.——γυναικὸς ὥν _δούλευμα_, μὴ κώτιλλέ με.
Thus—“Think not to make me thus thy scorn and laughter, thou woman’s
slave.”
Ajax, line 489.——νῦν δ’ εἰμι _δούλη_.
Thus—“Though now a wretched slave.”
499.——ξύν παιδὶ τῷ σῷ _δουλὶαν_ ἕξειν τροφήν.
Thus—“And thy loved son shall eat the bread of slavery.”
1020.——_δοῦλος_ λόγοισιν ἀντ’ ἐλευθέρου φανείς.
Francklin thus——“And to slavery doomed.”
1235.——ταῦτ’ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς _δούλων_ κακά;
Thus——“Shall we be thus insulted by our slaves?”
1289.——ὁ _δοῦλος_, ὁ ἐκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς.
Thus——“I am a slave, born of a barbarian mother.”