"Doar hei't. Zek, Zak en Joafet--krek! Net as domenei zeit en in
de historie-vroagen steet; 't lee me ien 't heufd te drêjen, moar
'en mins kan z'n eigen versprêken. Zek, Zak en Joafet."
"Sem, Cham en Jafet!"
"Da's den uitsproak domenei. Krek: Sem, Kam en Joafet."
"Heel goed, Jochem, en nou wilde ik graag eens weten wie de vader
van Cham was."
Jochem ziet nog hooger, en krijgt een klein spinnewebje in 'toog,
waarin een onnoozel mugje gesnapt wordt.
"De voader van Kam....? De voader.... van.... Kam?" Hij wendt het
oog van het mugje aan den zolder naar 't kalf in de wei.... "De
voader.... van Kam.... ? Domenei meint wie de voad'.... van Kam
was....?"
"Ja wel Jochem, dat moest je me eens zeggen."
Jochem diepzinnig: "Joa moar, za'k verzinken, da's buuten de
biebelse historie-vroagen! De voader.... van Kam....? dat zin
striekvroagen. Domenei mot niet kwoalik nemen, dat zin duuvelse
vroagen.... Zeg ik!"
De duuvelsvroager glijdt achter zijn schrijflessenaar weg, en 't klinkt
den klompenmaker op heel vroolijken, moedgevenden toon in het oor:
"Neen 't is geen duivelsvraag maar heel natuurlijk. Weet je wàt
Jochem--ga jij d'er maar eens over denken, of met je vrouw o..o..ver
praten". En de spin vliegt verschrikt naar den hoek van den zolder, en
Jochem: "Zoo domenei; nou bestig dan"--hikkerig lachende--"met plezier
domenei; zal 't es beprakkezieren, met de vrouw over proaten, atjuus!"
"Hoe is 't gegoan Jochem? Zou 't lukken met 't veurzangersboantje,
en zu'j dan nog een keuje nemen, en krieg 'k de neie iezeren pot,
en den blauwen rok en...."
Jochem kan op al die vragen niet inééns antwoorden. Aldat ie veur
deez keer op schoenen liep, hij is buuten oajem.
"Goed gegoan Trieneke; best gegoan! Onze neie jonge domenei had schik
in mien. 'En oarig vroolijk mins; lachen dee ie net of 't m'n buur was,
niks domeneisachtig; moatjes egoal. Moar geleerd, wies geleerd! nog
boven de biebelse historie-vroagen uut."
"En zou'j 'et boantje dan kriegen Jochem; en hoeveul zou 'et
afschuuven, zeg?"
"Loop! weet IK 'et! moar kriegen doe 'k 'et zeker. As ik één vroag
buuten 't buukske moar beantwoorden kos. Alêvel: as't geen duuvelsvroag
is, 'en striekvroag blieft 'et da's zeker."
"'En striekvroag, loa's heuren Jochem?"
"Joa, zie, we sprakken van de kalver, en toen kwiem 't op den ark van
Noach, en toen zeidie: Noach had drie zeuns. Joa, krek zei ik.--Sem,
Kam en Joafet, zeidie. Joa, krek zei-ik. Nou, zeidie, dan most gij
m'n es zeggen, wie de voader van Kam was."