_exercitus victor_—the victorious army.
_superiorem_ (opp. _inferiorem_), _victorem (proelio, pugna)
discedere_—to come off victorious.
_victoriam adipisci, parere_—to gain a victory, win a battle.
_victoriam ferre, referre_—to gain a victory, win a battle.
_proelio vincere_—to gain a victory, win a battle.
_victoriam reportare ab hoste_—to gain a victory over the enemy.
_victoriam praecipere (animo)_ (Liv. 10. 26)—to consider oneself
already victor.
_victoriam exploratam dimittere_—to let a sure victory slip through
one's hands.
_sicut parta iam atque explorata victoria_—as if the victory were
already won.
_victoriam conclamare_ (B. G. 5. 37)—to raise a shout of victory.
_victoriam_ or _de victoria gratulari alicui_—to congratulate a person
on his victory.
_victoria multo sanguine ac vulneribus stetit_ (Liv. 23. 30)—the
victory cost much blood and many wounds, was very dearly bought.
_triumphare de aliquo (ex bellis)_—to triumph over some one.
_triumphum_[1] _agere de_ or _ex aliquo_ or c. Gen. (_victoriae,
pugnae_)—to triumph over some one.
_per triumphum (in triumpho) aliquem ducere_—to lead some one in
triumph.
_triumphum senatus Africano decernit_ (Fin. 4. 9. 22)—the senate
decrees to Africanus the honours of a triumph.
[1] E.g. _triumphum agere Boiorum_ (Liv.); _Pharsaliae pugnae_ (Cic.);
_de Liguribus_ (Liv.); _ex Aequis_ (Liv.) For other phrases cf.
_triumphum postulare, imperare; triumphum tertium deportare; triumphum
consulis celebrare_.