_proscribere aliquem_ or _alicuius possessiones_—to proscribe a
person, declare him an outlaw.
_aqua et igni interdicere alicui_—to proscribe a person, declare him
an outlaw.
_in proscriptorum numerum referre aliquem_ (Rosc. Am. 11. 32)—to place
a person's name on the list of the proscribed.
_e proscriptorum numero eximere aliquem_—to erase a person's name from
the list of the proscribed.
_bona alicuius publicare_ (B. G. 5. 54)—to confiscate a person's
property.
_bona alicui restituere_—to restore to a person his confiscated
property.
_in exsilium eicere_ or _expellere aliquem_—to banish a person, send
him into exile.
_ex urbe (civitate) expellere, pellere aliquem_—to banish a person,
send him into exile.
_de, e civitate aliquem eicere_—to banish a person, send him into exile.
_exterminare (ex) urbe, de civitate aliquem_ (Mil. 37. 101)—to expel a
person from the city, country.
_e patria exire iubere aliquem_—to banish a man from his native land.
_patria carere_—to be in exile.
_interdicere alicui Italiā_—to banish a person from Italy.
_aliquem exsilio afficere, multare_—to punish by banishment.
_in exsilium ire, pergere, proficisci_—to go into exile.
_exsulatum ire_ or _abire_—to go into exile.
_solum vertere, mutare_ (Caecin. 34. 100)—to leave one's country (only
used of exiles).
_exsulare_ (Div. 2. 24. 52)—to live in exile.
_in exsilio esse, exsulem esse_—to live in exile.
_aliquem (in patriam) restituere_—to recall from exile.
_in patriam redire_—to return from exile.
_ante actarum (praeteritarum) rerum oblivio_ or simply
_oblivio_—amnesty (ἀμνηρτία).
_omnem memoriam discordiarum oblivione sempiterna delere_ (Phil. 1. 1.
1)—to proclaim a general amnesty.
_postliminium_ (De Or. 1. 40. 181)—a returning from exile to one's
former privileges.