(O. Manninen: Kultasauva.)
Päivän kullat kibunoijah
kezänurmikkoizel.
Tširi-tšsiri! tširkat soijah
pienel Anderoizel.
Pien'i, armas Anderoine
kezänurmel n'ukkuu.
Heiluu hein'ä vihandoine,
kägöikulda kukkuu.
Muamo lasta hoideloobi:
n'uku, n'uppu Herran!
N'uppu kazvaa, korgenoobi
kuldakepiks kerran.
Suannoh kerran suurembakse,
kui on kylläl muannuh —
jo on nurmeh n'ukkujakse
tuatto, muammo suannuh.
Kattaa hein'ä kallehinda
heijän unda, työdä —
vain mi unda armahinda,
Anderon jäi myödä!
Anderoine jatkeloobi,
kuhai aiga andaa.
Korzi nuori korgenoobi,
kuldatähkät kandaa!