(Suonio: Suksimiesten laulu.)
Yläh, Suomen poijat nuoret,
ullos sukset survakkua!
Lumi peittää lagiet, vuoret,
hyv' on meijän luikuttua!
Jalga potkie,
suksi notkie,
hyvät meil on kumbaizet.
Heräi tuuli tuttavaine,
lehahtih jo lendämäh.
Ullos, suksi sujakkaine,
lähetähpäs kiistämäh!
Koitellahpas,
voitellahpas,
eigö tuulda tavattas!
Kod'i kondivoizen tuos on,
sidä kohti pidämäh!
Havuloin al, korbisuos on
käynyh ukko lebiämäh.
Kuules, urmie,
liigoi surmie
tuldih täs jo liikkumah!
Kohahteloo kobrazilleh
metšän mezikämmenyt.
Ruvetahpas voittozilleh,
täs on tovet täyvet nyt!
Da mi rutške,
hammaslutške
kohahtellen korves käy!
Jo on karhu kuadunuhki,
keijäs sattui ryndähäh.
Ukko rukka uubunuhki
uneh pitkäh, sigeimbäh.
Hal'oveikkua,
kuberkeikkua
ukko kod'ih suatetah! —
Da kui verivainolaine
meijän rannoil riennättää,
sillos sual'is toizenlaine,
veikot, meidä hiihättää!
Kädeh sauvat,
toizeh rauvat
teräväizet temmakkua!
Da jo kebieh kellahtannoh,
ken tua meidä vastah sai!
Pagozalgi painaldannoh,
kai on meijän käzis, kai!
Da jo varmas
suojas armas
kohta on kai kod'imua!