(A. Oksanen: Suomen valta.)
Nouze, riendä, tuatoin kieli,
korgiel, leviel lennätä!
Tuatoin kieli, tuatoin mieli,
n'iis vet meil on eländä!
N'iidä vet kui meil ei oizi,
mis ois, mis ois meijän mua?
Nouze, riendä, tuatoin kieli,
korgiel, leviel lendoh sua!
Tuatoi vet täs adrah tarttui,
tuatoi ruadoi tämän muan,
hänen kylvös kagra karttui,
mie vain hänen jälgie ruan.
Kenbö sendäh muu täs voinoh
tädä muada juohattua?
Da tuas laulut, virret soinoh:
Nouse, riendä tuatoin mua!
Karjalaine, suomelaine
täs on yksin kestännyh,
häinbä, kaiken kandajaine,
n'ällät, turmat estännyh.
Häinbä sendäh yksin käygäh
tädä hald'ivoittšemah,
ižändäksi ennättäygäh
omua randua ruadamah!
Iän'isjärvi, Kuudamlahti,
Luadokkaine, Suijun suu —
silbö mual ken muu ois vahti,
sil ken valdua kandas muu?
Sil mual siun vain, siun on mahti,
kun'i noussoh Luojan kuu!
Iän'isjärvi, Kuudamlahti —
soitelgah nyt syväin, suu!