294) [_Εκδόσεις_ του Λυσίου εν μεν Biblioth. Teubner _Th.
Thalheim_ 1901 εν δε τη Biblioth. Oxon _Car. Hude_, 1912. —
Μετά λατιν. σημειωμ. υπό _Cobet Hartmann_, Lugd. Batav, 1905.
Μετά ελλην. σχολίων εν τη Ζωγραφ. Βιβλιοθ. Λυσίου λόγοι και
αποσπάσματα, εκδιδόμ. υπό _Α. I Ζάκκα_ τόμ. α' Αθήν. 1908 κα β'
1910. — Μετά γερμαν. σχολίων υπό _R. Rauchenstein_ και _K.
Fuhr_ εκλεκτοί λόγοι ανατυπούνται παρά Weidmann — _Holmes_
Index Lysiacus, Bonnae 1895].
295) [_Εκδόσεις_ του _Ισαίου_ εν τη Biblioth. Teubner υπό _Th.
Thalheim_ 1913 — μετ' αγγλ. δε σχολ. υπό _W. Wyse_, The
Speeches of Isaeus, Cambridge 1904].
296) Παρά Διον. Αλικαρνασσεί, περί των αρχαίων ρητόρων 18 (σελ.
576 Reiske).
297) Ει και ο _Ευθύδημος_ αποδεικνύεται πρώιμον έργον του
Πλάτωνος, ο επίλογος είναι προδήλως χωριστός, περιέχων τεκμήρια
μεταγενέστας συνθέσεως.
298) Αρεοπαγητικός, κβ'.
299) [Φίλιππος, λδ' «θρασύτερόν σοι διείλεγμαι»].
300) Σωκρατικών Επιστολών λ' [_Herscher_ Ελληνικοί
Επιστολογράφοι σ. 629].
301) Δεν πιστεύω ότι διά του εν τη Πολιτεία [495 ε'] λεγομένου
«φαλακρού και σμικρού» ο _Πλάτων_ υπαινίσσεται τον _Ισοκράτη_.
302) [_Εκδόσεις_ του Ισοκράτους εν τη Biblioth. Teubner υπό _G.
E. Benseler_ curante _Fr. Blass_ εις 2 τόμ. 1907 και 1910. — Τα
παλαιά Scholia in Æschinem et Isocratem edidit _G. Dindorfius_
(Clarendon). Των Ελληνικών εκδόσεων αξιομνημόνευτοι αι
παλαιαί, _Ισοκράτους_ λόγοι και επιστολαί υπό _Αδ. Κοραή_ (Ελλ.
Βιβλιοθ. τόμ. Α' και Β') εν Παρισίοις αωζ' και _Ισοκράτους_
λόγος περί αντιδόσεως ήδη πρώτον διασκευασθείς και επαυξηθείς
σπουδή _Ανδρέου Μουστοξύδου_, εν Μεδιολάνω 1812, _Isocrates_
Cyprian Orations (Ευαγ. προς Νικοκλ. Νικ.) μετά σχολ. αγγλ. υπό
_E. S. Forster_ (Clarendon) 1912-_S. Preuss_ Index Isocrateus
(Teubner) 1904].
303) [Τας πηγάς βλ. παρά _Westermann_, Biographi Graeci σ. 281-
312]
304) [βλ. _Λογγίνου_ (;) περί ύψους 34].
305) [βλ. _Αθηναίου_ ΙΙ' 341 Ε και ΙΓ' 590].
306) [_Έκδοσις_ τελευταία η του _Kenyon_ εν τη Biblioth. Oxon,
1906 μετά πάντων των αποσπασμάτων].
307) [περί ύψους 15, 10].
308) [Ο σωζόμενος λύγος είναι νόθος],
309) [Τούτο ήτο ψήφισμα του δήμου].
310) [_Εκδόσεις_ του λόγου του _Λυκούργου_ εν Biblioth. Teubner
υπό _Fr. Blass_, minor 1902 και major 1899, και μετά σχολ. υπό
_E. Sofer_ (Teubner) 1905]
311) [_Εκδόσεις του Αισχίνου_ εν τη Biblioth. Teubner υπό _Fr.
Blass_ minor, 1918 και major, 1894]
312)[_Έκδοσις _ του _Δεινάρχου_ εν τη Biblioth. Teubner, υπό
_Fr. Blass_, 1888].
313) Αλλά τα σωζόμενα 10 του λόγου αποσπάσματα δεν έχουσι πάντα
τον αυτόν τόνον. Βλ. (ιδίως το 5)
314) Π.χ. ο Rochrmoser, ο Weidner και αυτός ο Βeloch και ο
Holm· Τεχνικοί κριτικοί είναι ο Sgengel και ο Blass.
315) [Περί του στεφάνου 129 «ως η μήτηρ τοις μεθημερινοίς
γάμοις εν τω κλεισίω ως προς τω Καλαμίτη χρεωμένη, τον καλόν
ανδριάντα και τριταγωνιστήν άκρον εξέθρεψέ σε] αλλά πάντες
ίσασι ταύτα, καν εγώ μη λέγω». Αλλά και ο Αισχίνης είχε
διασύρει αρκετά την μητέρα του Δημοσθένους. Βλ. τον Κτησιφ.
171].
316 [_Εκδόσεις_ Δημοσθένους εν τη Biblioth. Teubner. υπό _G.
Dindorf_ (έκδ. δ') curante _Fr. Blass_ εις 3 τόμ 1901-4, εν δε
τη Biblioth. Oxon. υπό _S. H. Butcher_ εις 3 τόμ. 1903. — Μετά
σχολ. ελλην. (πλην των σχολικών εκδόσεων και των παλαιών) οι
Φιλιππικοί μετά προλεγομένων κλ. υπό _Κ. Ηροκλέους Βασιάδου_ εν
Αθ. 1895, ο Κατά Φιλίππου Γ' υπό Γεωργίου Κωνσταντινίδου. Αθ.
1898 και _οι Ολυνθιακοί_ 1899. — Μετ' αγγλ. σχολ. ο Περί του
στεφ. υπό _W. W. Goodwin_ with historical sketch and essays,
Cambridge 1904. _Του αυτού_ o Κατά Μειδίου, notes and appendix.
Ο προς Λεπτίνην υπό _G. F. Sandys_ with Introduction, notes
etc. Cambridge. _Του αυτού_ οι Ολυνθιακοί (Macmillan) 1897. Ο
Κατ' Ανδροτ. και Τιμοκρ. υπό _Ed. W. Wayte_ Cambridge 1893. Οι
Φιλιππικοί υπό _Gilbert Davies_, Cambridge 1907. — Μετά γαλλ.
σχολίων υπό _H. Weil_, Les Harangues, 3 éd revue par _G.
Dalmeyda_, (Hachette) 1912 (ήτοι Περί συμμορ., Υπέρ Μεγαλοπ.,
Ροδίων ελευθ. Α' Φιλιπ. Α' Β' Γ' Ολυνθ., Περί της ειρ. Β'
Φιλιπ, Περί Αλονν., Περί των εν Χερρ., Γ' Δ' Φιλιπ. και άλ.)
και Les Plaidoyers politiques, I β' έκδ. 1883 (ήτοι Προς Λεπτ.,
Κατά Μειδ. Περί παραπρεσβ., Περί στεφ.) ΙΙ, 1886 (κατ' Ανδρ.,
Τιμοκρ., Αριστοκρ., Αριστογ. Α' και Β'). — Μετά γερμαν. σχολ.
von _C. Rehdantz_ und _F. Blass_ οι Ολυνθ., αι Φιλιππ., Περί
Αλονν., Περί των εν Χερρ. κλ. ανατυπούμ. (Teubner). Ο Περί
στεφ. και υπό _K. Fuhr_, 1910. Επί παπύρων ανευρέθησαν και
σχόλια του _Διδύμου_ εις τους Φιλιππικούς δημοσιευθέντα πρώτον
υπό _Η. Diels_ και _W. Schubart_ Berliner Klassiker Texte I.
Berlin, 1904 και εν τη Biblioth. Teubner υπό _των αυτών_ Didymi
de Demosthene commenta, 1904].
317) Ολυνθ. β' 10.
318) Περί του στεφάνου 208.
319) [Μεταξύ του ανακτορικού κήπου και της Ριζαρείου Σχολής].
320) [_Εκδόσεις_ νέαι πάντων των έργων του Αριστοτέλους α) υπό
της Β. Πρωσσικής Ακαδημ. εις 5 τόμ., ών ο α' και β' περιέχει το
κείμενον ex recensione _Imm Bekkeri_, Berolini 1831, o γ'
λατιν. μετάφρ., ο δε δ' ταρχαία Scholia in Ar. collegit _Ch. A.
Brandis_ 1836, εν δε τω ε' τα Fragmenta και ο Index
Aristotelicus, edidit _H. Bonitz_ (Εις την έκδοσιν ταύτην, ής
αι σελ. είναι δίστηλοι μετ' αριθμουμ. στίχων, γίνονται συνήθως
αι παραπομπαί)· β') η Παρισινή (Didot) εις 3 τόμ. ο I περιέχων
Όργανον, Ρητορ. Ποιητ. Πολιτ. 1818, ο II (Ηθ. Φυσ. ακρόασ. Περί
ουρ. Μετά τα φυσ.) 1850 ο III (τας Περί τα ζώα ιστορ. κλ.)
1854. — γ') και εν τη Biblioth. Teubner. εξεδόθησαν Ρητορ. υπό
_A. Roemer_, 1898, Ποιητ. υπό _G. Christ_ 1903, Πολιτ. υπό _O.
Immisch_, 1899. Μεγάλα Ηθ. υπό _Fr. Susemihl_,18-3. Ηθ. Ευδήμ.
υπό _του αυτού_. 1884. Ηθ. Νικομ. υπό _Susemihl_ και _O. Apelt_
1902. Περί ουρ. υπό _C. Plantl_, 1881. Μετά τα φυσ. υπό _W.
Christ_, 1906. Περί ζώων μορίων υπό _B. Langkavel_ 1868. Περί
τα ζώα ιστορ. υπό _L. Dittmeyer_, 1907 Περί ψυχής υπό _G.
Biehl_ και _O. Appelt_, 1901 Περί φυτ. θαυμασ. άκουσμ. κλ. υπό
_O. Appelt_, 1888, τα μικρά Φυσ. υπό _G. Biehl_ 1898, τα δε
Fragmenta collegit _V. Rose_, 1886. — Εν δε τη Biblioth. Oxon.
τα Νικομ. _I. Bywater_, 1890 — Μετά σχολ. ελλην. αξιόλογος η
των Πολιτικών εκδίδοντος και διορθούντος _Α. Κοραή_ εν
Παρισίoις, αωκ' — _Γ. Μπαρτ_, Σχόλια εις την Α. Πολιτείαν
Αθηναίων, Αθ. 1899. Μετ' αγγλ. σχολ. τα Πολιτικά υπό _W. L.
Newman_ (Clarendon) εις 4 τόμ 1887-1902, η Αθην. Πολιτ. υπό _J.
E. Sandys_ (Macmillan) 1912. τα Νικομ. Ηθ. υπό _J. Burnet_
London. 1900 και σχόλ. υπό _J. A. Stewart._ Clarendon) εις 2
τόμ. 1892. η Ρητορική υπό _Cope_ και _J. Sandys_ εις 3 τόμ.,
Cambridge, 1897 και μετά μετάφρ. υπό _R. Jebb_ και σημ. υπό _J.
Sandys_ Cambridge 1909, η Ποιητική Text with critical
introduction, translation and commentary by _I. Bywater_
Clarendon) 1909 και The Poetics of Art translated from Greek
into English and from Arabic into Latin by _D. S. Margoliouth_,
London 1911, Το περί ψυχής υπό _E. Wallace_ Clarendon) 1882 και
υπό _R. D. Hicks_ Cambridge 1907. — Μετά γαλλ. σχολ. η Φυσική
ακρόασις υπό _O. Hamelin_, Paris, 1907 το περί ψυχής υπό _G.
Rodier_ εις 2 τόμ. Paris 1900-2 — Μετά γερμ. σχολ., μετάφρ. αι
Περί ζώων ιστορίαι von Dr _H. Aubert_ und _Dr. Fr. Wimmer_
Leipzig, 1868 — Μετά λατιν. σχολ. η Αθην. πολιτ. υπό _H. v.
Herwerden_ και _J. v. Leeuwen_, Lugduni Bat 1891. Τα Νικομ. Ηθ.
υπό _G. Ramsauer_ Teubner) 1898 κτλ]
321) [_Εκδόσεις_. Ταποσπάσμ. του _Αντιφάνους_ παρά _Μeineke —
Bothe_ [βλ. ανωτ. σημ 265) σ. 345-418, και _Kock_ τόμ. II μέρ.
Ι σ. 11-135, το δε του _Αλέξιδος_ παρά _Meineke_ σ. 517-584 και
_Kock_ σ. 297-408].
322) _Εκδόσεις_ του _Φιλήμονος_ Menandri et Philemonis
fragmenta υπό _Fr. Dübner_ (Didot) s. 107-132 και _Koch_
τόμ. ΙΙ μέρ. I σ 478-539).
323) [_Εκδόσεις_. Αι επιστολαί του _Αλκίφρονος_ εν
Epistolographi Graeci _R. Hrecher_ (Didot) 1873 σ. 44-97, και
χωριστά υπό _A. Schepers,_ Gronongae 1901 και _του αυτού_ εν
Biblioth. Teubner 1905].
324) [Του _Μενάνδρου_ εσώζοντο μόνον πολυάριθμα αποσπάσματα εκ
συγγραφέων, είχομεν δε και τας λατινικάς απομιμήσεις υπό του
Πλαύτου και του Τερεντίου. Αλλ' από του 1907 ανευρέθησαν εν
Αιγύπτω και πάπυροι, περιέχοντες μεγάλα συνεχή κομμάτια του
Μενάνδρου, εξ ών οπωσδήποτε αποκαθίστανται τρεις κωμωδίαι· α')
οι Επιτρέποντες, ευρέθησαν 585 στίχοι), όπου ο Δάος, ευρών
έκθετον βρέφος, και ο Συρίσκος, ο αναλαβών ν' αναθρέψη αυτό,
_επιτρέπουσι_ τω Σμικρίνη, ήτοι εκλέγουσιν αυτόν διαιτητήν) να
κρίνη εις πότερον ανήκει ο μετά του παιδίου ανευρεθείς
υπόχρυσος δακτύλιος, δι' ού κατόπιν πιστοποιείται ότι το βρέφος
ανήκεν εις την Παμφίλην, νεόγαμον σύζυγον του Χαρισίου, εξ ού
προ του γάμου κατά τινα νυκτερινήν εορτήν είχεν εκείνη συλλάβει
το παιδίον. Η οικονομία είναι δεξιωτάτη· β') η Σαμία (ευρέθησαν
340 στίχοι), όπου παρίστανται δύο γειτονικοί εν Αθήναις οίκοι,
του πλουσίου Δημέου και του πτωχού Νικαρέτου, και ο μεταξύ του
Μοσχίωνος, θετού υιού του Δημέου, και της Πλαγγόνος, κόρης του
Νικαρέτου, έρως και η τύχη του τέκνου των γ') η Περικειρομένη
(324 στίχοι), ένθα προλογίζει η Άγνοια, η δε σκηνή υπόκειται εν
Κορίνθω, υπόθεσις δε είναι η τύχη δύο εκθέτων διδύμων, υιού και
κόρης του εμπόρου Παταίκου. Ευρέθησαν επίσης μέρη μικρά του
Γεωργού (τω 1898) του Ήρωος. του Κιθαριστού, του Κόλακος, της
Περινθίας και άλλων κωμωδιών.
_Εκδόσεις_ των νέων αποσπ. (εν τη Biblioth. Teubner) Menandrea
iterum edid. _Alf. Koerte_ 1912, και Menandri reliquiae nuper
repertae. Iterum edidit _S. Sudhaus_ (εν τη σειρά Kleine Texte
von ΙΙ. Lietzmann 44-46) Bonn 1914. — Μετά σχολ. αγγλ. υπό _E.
Capps_, Four Plays of Menander (Ήρως, Επιτρέπ., Περικειρ.,
Σαμ.) Boston 1910 — Μετά σχολ. γαλλ. υπό _Μ. Croiset,_ L'
Arbitrage (Επιτρ.) Paris 1908. — Μετά σχολ. γερμαν. _C.
Robert_, Der Neue Menander, Berlin 1908. — Μετά σχολ. λατιν.
Menandri fabularum reliquiae cum notis criticis commentariis
tertium edidit _J. van Leeuwen_ Lugduni Batavorum 1919. — Τα δε
παλαιά Μenandri et Philemonis fragmenta υπό _Fr. Dübner_
(Didot) σ. 1-106 και Kock, τόμ. II μ. II σ. 3-272].
325) [Τα έργα των επιγραμματοποιών σώζονται εν τη «Ανθολογία»,
τη μεγάλη του Πρωτοπαπά _Κωνσταντίνου Κεφαλά_, ού το αυτόγραφον
(917 μ. Χ.) ευρισκόμενον (σήμερον μόνα τα 12 βιβλία) εν τω
παλατίω της Αϊδελβέργης, ονομάζεται «Παλατίνη Ανθολογία» και εν
τη μικροτέρα του _Μαξίμου Πλανούδη_ (1250-1310 μ. Χ.) ού το
αυτόγραφον σώζεται εν τη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη. — _Εκδόσεις_ Μετά
την παλαιάν του _F. Jacobs_(1813-17) η Anthologia Palatina cum
Planudeis et appendice υπό _Fred. Dübner_ (Didot) εις 3
τόμ. Ι (βιβλ. α'-η') 1871 ΙΙ (θ'-ς') 1888 ΙΙΙ (Appendix nova
υπό _Ed. Cougny_) 1890. Εν Biblioth. Teubner, συνεκδίδ,
Anthologia Graeca Palatina cum Planudea edidit _Hugo
Stadtimueller_ τόμ. I (Πάλατ. 1-5 βιβλ. Πλαν. ε'-ζ') 1894 τόμ.
II μέρ. I (Παλατ. ζ' Πλαν. γ') 1899 τόμ. III μέρ. I (Παλατ. θ')
1906 (έμεινεν ατελής)].
326) [Σήμερον έχομεν περισσοτέρα ποιήματα του Καλλιμάχου πλην
των 6 σωθέντων ύμνων και των 74 επιγραμμάτων (και της λατινικής
μεταφράσεως της Κόμης της Βερενίκης και του Θέτιδος Επιθαλαμίου
υπό του _Κατούλλου_ και του ιαμβικού ποιήματος Ίβις υπό του
_Οβιδίου_). Τω 1893 ευρέθησαν επί ξυλίνου πίνακος αποσπάσματα
της Εκάλης, όπου διηγείτο πώς η αγαθή αυτή γραία εξένισε τον
Θησέα. Τω δε 1906 ευρέθησαν επί παπύρων της Οξυρύγχου (τόμ. VII
1910 σ. II κεξ.) 80 στίχοι των Αιτίων, εκ της περιφήμου
ελεγείας Κυδίππης, όπου επραγματεύετο κομψώς τον προς την
Ναξίαν ταύτην κόρην έρωτα του Κείου νεανίου Ακοντίου, και
χωλίαμβοι (σ. 31) εν ιωνική διαλέκτω, όπου παριστά τον
Ιππώνακτα ανερχόμενον εκ του Άιδου, και διηγούμενον παλαιούς
μύθους. Εκ των νέων αποσπασμάτων ο Καλλίμαχος αναφαίνεται
ποιητής έχων ιδίαν τέχνην, ήτοι νέον τρόπον διηγήσεως, άμοιρον
αισθηματικότητος, αλλά μεστόν χάριτος, κομψότητος και
εναργείας. Τα δε χωλιαμβικά κομμάτια, συνδυαζόμενα μετά των
επίσης εν Οξυρύγχω ανευρεθέντων ιάμβων άλλου ποιητού ΦΟΙΝΙΚΟΣ
του Κολοφωνίου, δεικνύουσι ποία ήσαν τα αλεξανδρεωτικά πρότυπα
της ρωμαϊκής σατίρας.
_Εκδόσεις_. _U. v. Wilamowitz-Moellendorff_ Callimachi Hymni et
epigrammata Berolini, 3η έκδ. 1907 και μετά λατιν. σχολ. _O.
Schneider_ Callimachea, εις 2 τόμ. (Teubner) 1870, και μετά
γαλλ. μετάφρ. _A Hauvette_ Les epigrammes de C. εν R. É. Gr.
XX. (1907) σ. 295-355. — Τα δε νέα αποσπ. _Th. Gomperz_, Aus
der Hekale des K. Wien 1893 και _A. Puech_, Acontios et
Cydippé_ εν R. É. Gr. XXI1I (1910) σ. 255-275 και _K. Kuider_
περί των ιάμβων εν R. E. Gr. XXIX (1916) 404].
327)[_Εκδόσεις Απολλωνίου_. Εν τη Biblioth. Teubner, υπό _R.
Merkel_, ανατυπ. 1905, και εν τη Biblioth. Oxon. υπό R. C.
Seaton_. [1900]. — Μετά των αρχαίων σχολ. προλεγόμ. κλπ. υπό
_R. Merkel_ και _H. Keil_ (Teubner) 2 τόμ. 1854.]