106) [Πρβ. _Lucretii_ De rerum natura Ι,726]

107) [Πρβ. _Διογένους Λαερτίου_ Η' 69].

108) [_Εκδόσεις_. Ταποσπάσματα του _Ξενοφάνους Παρμενίδου_ και

_Εμπεδοκλέους_ περιέχουσι πλην της παλαιωθείσης παρισιανής _F.

G. Mullach_, Fragmenta Philosophorum Graecorum (Didot) Α' τόμ.

1860 (_Ξενοφ_. σελ. 101-108. _Παρμ._ 105-126. _Εμπεδ_ 149, αι

δυο νέαι του _H. Diels_, Po4etarum Philosophorum Fragmenta,

Berollini, 1901 (_Ξενοφ._ σελ. 20-47 _Παρμ_ 48 — 73 _Εμπεδ._ 74

— 168) και Die Fragmente der Vorsokratiker, Berlin, τόμ Α' (β'

έκδ.) 1906 (_Ξενοφ_. σελ. 31-54 _Εμπεδ_. 105-126)_Παρμ._ 149-

219 και γ' έκδ. τω 1912].

109) [Περί των ιαμβικών στροφών του Αισχύλου βλ. _Σεμιτέλου_

Ελλ. Μετρικήν σ. 453].

110) [και πολλοί ρυθμοί, ως ο _χορείος_, ο _βακχείος_, και ο

_προσοδιακός_].

111) [Το εκ του ονόματος του Τερπάνδρου επιχείρημα δεν φαίνεται

πειστικόν· ως ορθώς παρετήρησεν ο _Weil_, (Journal des Savants

1902 σ. 137) ο Τ. ηδύνατο είτε να ονομασθή τοιουτοτρόπως υπό

του πατρός του, εάν αυτός ήτο μουσικός, είτε να μετονομασθή

κατόπιν υπό των συμπολιτών του, καθώς ο Στησίχορος· τέλος

δυνατόν η σύμπτωσις του ονόματος να ήτο και τυχαία, καθώς η του

Δημοσθένους].

112) [Κατά _Πολυδεύκη_ Δ' 66 «αρχά, μεταρχά, κατατροπά,

μετακατατροπά, ομφαλός, σφραγίς, επίλογος». Αλλά νόμους του

Τερπάνδρου αναφέρει οκτώ ο _Πολυδεύκης_ Δ' 65].

113) [_Εκδόσεις_. Τα εις τον Τέρπανδρον αποδιδόμενα

αποσπασμάτια παρά _Τh. Bergk_, Poetae Lyriei Gracei, III σ.

812-16. _Hiller-Crusius_ Anthologia Lyrica (Teubner) 1911 σ.

165].

114) [Βλ. Πολιτείας Γ' σ. 398 α].

115) [παρ' Αθηναίω ΙΔ' σ. 625 β].

116) [Κατά _Στράβωνα_ ΙΔ' 1, 35 σ. 647. Η σωζομένη πολεμική

ελεγεία του Καλλίνου (_Hiller_ σ. 1) ολίγον διαφέρει των του

Τυρταίου, όθεν αμφιβάλλεται η γνησιότης αυτής].

117) [Και ο Στράβων Η' 4, 10 σ. 362 ισχυρίζεται ότι ο Τυρταίος

ήτο Λακεδαιμόνιος].

118) [Κατά Λεωκρ.101, ήτοι το περίφημον 8. απόσπ. «_Τεθνάμεναι

γαρ καλόν_» κλπ.].

119) [_Εκδόσεις_ Τα αποσπάσματα του Τυρταίου παρά _Bergk_ P. L.

Gr. II (1882) σ. 8-22. _Hiller-Crusius_ σ. 24-29, _Buchholtz-

Peppmüller_, Anthologie aus den Lyriken (Teubner) 1911 τόμ

I. σ. 27-36].

120) [Το παρά Στοβαίω Ζ' 11 «_Ου μεν δη κείνου γε μένος»

Hiller-Crusius_ σ.23].

121) [Παραβολήν του Μιμνέρμου και Προπερτίου έκαμεν ο

_Wilamowitz_ Sappho σ. 276].

122) [_Εκδόσεις_. Τα αποσπάσματα του _Μιμνέρμου_ παρά _Bergk_

P. L. Gr. II σ. 25-33, _Hiller-Crusius_ σ. 30-34. Bucholz-

Peppmüller I σ. 38-42],

123) [Ηροδότου Α' 29 κεξ.].

124) [Αλλ' ενέχουσι καί τινα ιλαρότητα και ευσέβειαν

χαρακτηριστικήν της αρχαίας αττικής τέχνης. Βλ. ιδίως την εις

τας Μούσας προσευχήν].

125) [_Εκδόσεις_ Τα αποσπάσματα του Σόλωνος παρά _Bergk_. Ρ. L.

Gr. II σ. 34-61. _Hiller-Crusius_ 42-67, _Buchholz-

Peppermüller_ I σ. 42-70. Περί των ελεγειών του Σόλωνος

διέλαβεν εσχάτως ο _Wilamowitz Möllendorff_ Sappho und

Simonides, σ. 257-275].

126) [Περί των χρόνων του Θεόγνιδος τα παραδιδόμενα διαφωνούσι

προς τον στίχον 764, τον μνημονεύοντα «τον Μήδω πόλεμον». Όθεν

πρέπει να θεωρήσωμεν αυτόν ακμάζοντα μεταξύ του 530-490 π. Χ.].

127) [_Εκδόσεις του Θεόγνιδος_ παρά _Bergk_ P. L. Gr. ΙΙ σ.

117-288. _Hiller Crusius_ σ. 67-122, Buchholz-Peppmüller —

σ. 70-115. Ιδιαιτέρα μετά σχολίων _T. Hudson_ Williams, London,

1910]

128) [Βλ. τους γρίφους παρά _Bergk_ P. L. Gr II 62-63 και

_Hiller Crusius_ σ. 46-47].

129) [_J. Bernays_ Gesammelte Abhandl. I (Berlin, 1885) σ. 195-

261].

130) [_Εκδόσεις_ Τα αποσπάσματα του _Δημοδόκου_ και του

_Φωκυλίδου_ παρά _Bergk_ P. L. Gr II σελ. 65-73 _Hiller-

Crusius_ σελ. 47 και 48. Αι _Φωκυλίδου γνώμαι Bergk_ σ. 74-109

_Hiller-Crusius_ σ. 337-343].

131) [Το μέγα Ετυμολογικόν αποδίδει την διάκρισιν εις τον

Χοιροβοσκόν· αλλ' η Ορθογραφία του Χοιροβοσκού (_Cramer,

Anecdota_ Oxon. II) ουδέν τοιούτο περιέχει].

132) [_Εκδόσεις_ Τα αποσπάσματα του _Σημωνίδου_ του _Αμοργίνου_

παρά _Bergk_ P. L. Gr s. 449-459 _Hiller Crusius_ σ. 16-24.

_Buchholz-Peppermüller_ Ι σελ. 136].]

133) [Ευτυχώς κατά τους τελευταίους χρόνους ανεκαλύφθησαν νέα

του Αρχιλόχου αποσπάσματα. Αιγυπτιακοί πάπυροι έδωκαν τεμάχια

στίχων, δύο επωδών, ευλόγως αποδοθέντα εις αυτόν (υπό R.

Retzenstein εν Sitzungsber d. Preuss. Akad. 1899 σ. 857) και

τας αρχάς 8 ελεγειακών στίχων, ών οι 4 ήσαν ήδη γνωστοί εκ του

Αθηναίου (βλ. _Grenfell und Hunt_, The Oxyrhynchus Papyri τόμ

VI σ. 149 αρ. 854). Το δε αξιολογώτερον, επιγραφή μνημείου

ιδρυμένου εν τη πατρίδι του ποιητού Πάρω, μνημονεύουσα ότι ο

Δημέας είχε γράψει «ου μόνον περί τ[ης πατρίδος] ημών, αλλά

κα[ι του] πολίτου αυτής Αρχιλόχου» παρέχει και τεμάχια

τετραμέτρων αυτού. (FR. Hiller von Gärtringen εν Athen, Mitth.

τόμ. 25 (1900) σ. 1-22 . Και οι νέοι επωδοί δεικνύουσι την

αυτήν δύναμιν και το αυτό πάθος. Εν τω 2,7 εύχεται να ίδη τινά

«το πριν εταίρον»

_ρίγει πεπηγότ' αυτόν, εκ δε του ρόθου

φυκία πόλλ' επέχοι,

κροτέοι δ' οδόντας ως κύων, επί στόμα

κείμενος ακρασίη

άκρον παρά ρηγμίνα κυμάτων_. . . .]

134) [_Εκδόσεις_. Τα παλαιά αποσπάσματα του Αρχιλόχου παρά

_Bergk_ P. L. Gr. II σ. 383-440. Hiller-Crusius σ. 2-16.

Buchholz-Peppmüller I σ. 124. Τα δε νέα _Ernst Diehl_,

Supplementum Lyricum, Bonn, 1910, σ. 3-9. — Νέα περί του

ποιητού μελέτη υπό _A. Hauvette_, Archiloque, sa vie et ses

poésies, Paris, 1905].

135) [_Εκδόσεις_. Τα αποσπάσματα του _Ιππώνακτος_ παρά _Bergk_

P. L. Gr. II σ. 460-500. _Hiller-Crusius_ σ. 56-66].

136) [Σύγχρονος του Ιππώνακτος ήτο ο Ανάνιος, ού σώζονται 4

ιαμβικά αποσπάσματα και έν 10 σκαζόντων τροχαϊκών τετραμέτρων,

παρά _Bergk_ Ρ. L. (Gr. II σ. 501-3 και _Hiller-Crusius_ σ. 66-

7].

Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας · 第 37 / 52 题