Helfferich in den Rijksdag, 21 April ’21: „Het Verdrag van Versailles is
gegrondvest op den leugen van Duitschland’s schuld aan den oorlog.”
Dr. Riesser: „Het staat voor den geschiedschrijver vast, dat Duitschland
alles gedaan heeft wat binnen zijn bereik lag om der uitgeputte wereld
vrede te brengen.”
Wij Duitschers stonden steeds vooraan — wij staan er nog.
De schurken schoolden saam, en legden listig lagen,
Om ons uit onze hooge standplaats te verjagen;
Hun bondgenooten waren: leugen en bedrog.
Ook Kautsky is een booswicht en een leugenaar,
Zijn boek, en al wat dergelijks geopenbaard is,
Een Duitscher neemt die lasterpraat voor wat ze waard is;
Wij blijven bij onze oude leus: „Es ist nicht wahr!”
Wie spreekt van Duitschland’s schuld? Produkt van ’s vijands brein!
De ware Duitscher werpt het van zich — lacht er mede!
Neen, krijgt de uitgeputte wereld eenmaal weder vrede,
Dan zal ’t aan ons, aan ons alleen te danken zijn.
En — is de vijand door den oorlog niet bekeerd,
Wij evenmin. Wij pochen voort, het hoofd geheven,
Wij zijn hetzelfde volk van voor den krijg gebleven.
Wij hebben niets bedacht, begrepen — niets geleerd.