Nomen breve, opera longa.
Toen d’ eerste schok onz’ oude burcht deed beven,
Hebt gij met Treub, gij =duo van de kracht=,
Aan ons verbijsterd volk ’t verstand hergeven,
En in den chaos orde en rust gebracht.
Gij stutte ’t Staatshuis sterk, met moed en macht,
Ook toen in ’t boek van ’t eigen zieleleven
Met scherpe stift het smartwoord werd geschreven;
U zij de dank van ’t nu en ’t nageslacht.
En als soms weer, in deze duistre dagen,
Bij ’t dreigend schijnsel van den vlammengloed,
De geest benauwd wordt, en het harte bang —
Dan hoedt dit woord den wankle voor versagen:
De dijkgraaf waakt, bij ’t wassen van den vloed!...
Uw naam is Cort — wat gij gewrocht hebt, lang.