behoorende te Liverpool. Het stevende naar Australië, naar Melbourne,
alwaar het slechts weinige dagen later aankwam.
De ingenieur Robur had uit de overblijfselen van de achterroef eene
niet onaanzienlijke som gelds kunnen redden. Hij was derhalve in staat,
om in al de benoodigdheden van zijne makkers te kunnen voorzien,
zonder te behoeven iemands hulp in te roepen.
Niet lang na zijne aankomst te Melbourne, kocht hij een klein vaartuig,
eene goelet, ongeveer honderd tonnen metende, en kwam zoo in de
gelegenheid naar het eiland X te kunnen vertrekken. Dat was geene
moeielijkheid voor Robur, daar hij een bekwaam zeeman was.
En van toen af had hij slechts ééne gedachte, die eene ware nachtmerrie
voor hem werd, namelijk de gedachte om zich te wreken!
Maar om zich te kunnen wreken, moest hij een andere _Albatros_
vervaardigen.
Dat was trouwens een gemakkelijk werk voor den maker van het eerste
luchtschip.
Men benuttigde alles, wat van het oude luchtgevaarte voor het nieuwe
kon dienen, zijne voortstuwingsschroeven bij voorbeeld, die met al
de andere overblijfselen van de verongelukte _Albatros_ aan boord
van de goelet ingescheept waren.
Men vervaardigde een nieuw werktuig, alsook nieuwe batterijen en
nieuwe accumulatoren.
Om kort te gaan, in minder dan acht maanden was die kolossale
arbeid volbracht en was een nieuwe _Albatros_, geheel gelijk aan het
luchtschip, hetwelk door de ontploffing der dynamietpatroon vernield
was, even machtig, even snelstevenend, gereed om de reis door de
lucht te aanvaarden.
Zal het wel noodig zijn te verhalen, dat dezelfde bemanning aan boord
ingescheept was? En zal het wel noodig zijn er bij te voegen, dat
die bemanning ten hoogste verbitterd was tegen Uncle Prudent en Phil
Evans in het bijzonder en tegen de geheele Weldon-Institute-club in
het algemeen? Dat zal iedere lezer wel beseffen, zonder dat daarbij
stilgestaan wordt.
De _Albatros_ verliet het eiland X in de eerste dagen van April.
Gedurende den overtocht wilde Robur niet, dat zijn luchtvaartuig
ergens op aarde gezien werd. Hij steeg daarom dan ook zeer hoog en
reisde slechts tusschen of achter de wolken.
Toen het gevaarte boven Noord-Amerika was aangekomen, landde het in een
woest en verlaten gedeelte van het Far-West. Daar ging de ingenieur aan
wal, zorgde er natuurlijk voor, volkomen onbekend te blijven en vernam
al spoedig een bericht, dat hem slechts genoegen kon doen, namelijk:
dat Weldon-Institute op het punt was zijne proefnemingen te beginnen
en dat de voorzitter Uncle Prudent en de secretaris Phil Evans met
den _Go a head_ den 29sten April van Philadelphia zouden vertrekken.
Welke kostelijke gelegenheid om aan dat gevoel van wraak te kunnen
bot vieren, hetwelk Robur en al zijne makkers bezielde!
Een schrikkelijke wraak, waaraan de _Go a head_ niet kon ontsnappen!
Wraak, wraak in het openbaar, die tevens het bewijs zoude leveren
van de voortreffelijkheid van het luchtschip boven den luchtballon
of boven welk ander toestel van dien aard.
En ziedaar de redenen, waarom dien dag het luchtschip zich boven
Fairmont-Park als een roofvogel, als een wolk zich vertoonde, die
van uit het hoogste gedeelte der lucht nederschiet.
Ja! het was de _Albatros_, die zeer gemakkelijk te herkennen was,
zelfs door hen, die hem nimmer gezien hadden!
De _Go a head_ vluchtte steeds. Helaas! het hielp hem niet veel. De
afstand tusschen de beide mededingers van het "lichter dan de lucht"
en van het "zwaarder dan de lucht" verminderde al meer en meer. De
luchtballon begreep al heel spoedig, dat het onmogelijk was in
horizontale richting te ontkomen. Toen zou hij zijn heil in verticale
vlucht zoeken, niet zooals men allicht denken zou, door naar de aarde
af te dalen; want het luchtschip zou dan den tijd hebben om hem den
weg af te snijden; maar door in de lucht op te stijgen, door in eene
onmetelijke hoogte, waar hij wellicht niet zou kunnen gevolgd worden,
redding te zoeken.
Dat was een zeer stoutmoedig bedrijf, hoewel het zeer logisch te
noemen was.
Het was de tactiek volgen van de weerlooze duif tegenover den
roofgierigen sperwer.
Maar ook de _Albatros_ was beginnen te stijgen. Daar zij veel kleiner
was, dan de reusachtige _Go a head_, geleek zij veel op een halfsnavel
[4] bij een vervolging van den walvisch, dien hij met zijn wapen
doorboort; op de beweegbare torpedo, die op een gepantserd schip
inloopt, om het in de lucht te doen vliegen.
De menigte keek dat schouwspel in de grootste spanning aan.
De luchtballon had binnen weinige oogenblikken eene hoogte van
vijfduizend meter bereikt.
De _Albatros_ was hem bij zijne stijgende beweging gevolgd. Zij wendde
en draaide langs zijne flanken heen. Zij omsloot hem als het ware
in kringen, welker straal bij elken rondgang rondom den _Go a head_
kleiner werden. Het luchtschip kon met een enkelen stoot zijn zoo
zwakke huid doorboren. En gebeurde dat, dan zouden Uncle Prudent,
Phil Evans en hunne tochtgenooten door een verschrikkelijken val
vernietigd worden.
Het publiek stond stom van ontzetting, met hijgenden adem dat tooneel
aan te kijken. Iedereen was door die soort van angst aangegrepen,
die de borst benauwt, de beenen hunne spierkracht ontneemt; iedereen
was bevangen door dat gevoel, hetwelk men ondervindt, wanneer men
iemand van eene groote hoogte naar beneden ziet tuimelen.
Het was duidelijk, dat een luchtgevecht voorbereid werd,--een gevecht,
hetwelk de reddingskansen van een zeegevecht niet aanbood. Dat
luchtgevecht zou het eerste van dien aard zijn, maar niet het laatste
ongetwijfeld, daar de vooruitgang een der wetten vormt, die de wereld
regeeren.
Natuurlijk voerde de _Go a head_ aan zijn equatoriaalcirkel de vlag van
de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, terwijl de _Albatros_ hare vlag
liet wapperen, namelijk een blauwe baan met sterren bezaaid, te midden
waarvan eene rijzende zon in goud. De zon van Robur de Veroveraar!
Toen de _Go a head_ bespeurde, dat de _Albatros_ hem volgde, wilde
hij zijne vijanden op grooteren afstand houden, door nog hooger te
stijgen. Al de beschikbare ballast werd uitgeworpen. De luchtballon
verhief zich, als het ware met een sprong, nog duizend meters
hooger. De reusachtige ballon vertoonde zich toen als een nietig
zwart punt te midden van het azuurblauw der lucht. Van de _Albatros_
was niets meer te bespeuren, die was onzichtbaar.
Plotseling steeg een kreet van angst en ontzetting uit de menigte op.
De _Go a head_ vergrootte op onrustbarende wijze, terwijl het
luchtschip ook weer te zien was, dat den ballon steeds omgaf met zijne
kringen. Zij naderden bliksemsnel. Het was geen dalen, het was een val.
Wat was daar boven in die hooge luchtlagen geschied?
Het gas, te ver uitgezet, eendeels door de zonnestralen, welke de
wanden van den ballon bovenmatig verwarmden, anderdeels ten gevolge
van de meerdere ijlheid van de omringende lucht in die hoogere
dampkringslagen, had het omhulsel doen barsten. De ballon was
gedeeltelijk leeggestroomd en viel thans met steeds vermeerderende
snelheid.
Maar Robur wijzigde de omwentelingen van de opstuwingsschroeven van
zijn luchtvaartuig en daalde daardoor met dezelfde snelheid als de
_Go a head_.
Het luchtschip haalde den vallenden ballon in, toen deze nog slechts
op twaalfhonderd meters van de oppervlakte der aarde verwijderd was,
en liep hem op zijde.
Zou Robur het vernietigingswerk inderdaad willen voltooien?
Neen!.... dat niet!.... Hij wilde helpen!.... Hij wilde de bemanning
van den luchtballon redden!
En hij wist met zooveel behendigheid zijne _Albatros_ te bestieren,
dat de stuurman van den ballon met zijn helper op het dek van het
luchtschip konden overspringen.
Maar.... zouden de voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil
Evans onwillig de hulp van Robur van de hand wijzen, zouden zij
weigeren door hem gered te worden?
Die koppige kerels waren daartoe wel in staat!
Zij hadden er evenwel niet veel genoegdoening van. De manschappen van
de _Albatros_ enterden de _Go a head_, sprongen op zijn dek over,
grepen de beide stijfhoofdigen en brachten hen met geweld op het
reddende luchtschip over.
Daarna liet de _Albatros_ de enterhaken los en bleef op eene hoogte
zwevende; terwijl de ballon, die zijn gas geheel en al verloren had,
op de boomen van Fairmont-Park neer kwam en als een reusachtig vod
op de takken bleef hangen.
De stilte, die onder de menigte van Philadelphia heerschte, was
drukkend en benauwend.
Het was, alsof het leven aan al die lichamen ontvloden was. Zeer vele
oogleden hadden zich krampachtig gesloten, om niets van het uiteinde
van de ramp te zien.
De voorzitter Uncle Prudent en zijn secretaris Phil Evans waren dus
weer de gevangenen van Robur.
Zou hij, nu hij hen weer in zijne macht had, hen andermaal in de ruimte
voortvoeren en wel daarheen, waar het onmogelijk was hen te volgen?
Dat was wel waarschijnlijk.
Intusschen volvoerde de _Albatros_ eene andere beweging, dan men
dacht dat zij doen zoude. Zij daalde zachtkens in stede van te stijgen.
Zou zij willen landen? Men hoopte het, en de menigte week uit elkander,
om plaats voor het luchtschip op de grasvlakte te maken.
De ontroering was bij die massa tot op haar hoogste punt gerezen.
De _Albatros_ hield op een afstand van twee meters van den grond
stil. Toen weerklonk, te midden van de diepe stilte welke heerschte,
de stem van den ingenieur Robur:
"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika!" zei hij, "de
voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute zijn andermaal in
mijne macht. Wanneer ik hen aan boord behield, dan voorzeker zou
ik slechts van mijn recht van wedervergelding gebruik maken. Maar
de hartstocht, die in hunne ziel door het slagen van de _Albatros_
is opgewekt, heeft mij doen inzien, dat de geest nog niet gereed,
nog niet rijp is, voor de belangrijke omwenteling, welke de verovering
der lucht zal teweegbrengen...."
Aller ooren hingen aan de lippen van den spreker. Allen waren ademloos
van gespannen verwachting. Aller gedachten was: wat zal hier het
einde van zijn?
"En onder die omstandigheden," ging Robur kalm en bedaard voort,
"zou het uitoefenen van dat recht van wedervergelding doelloos,
nutteloos wezen. Ik zie er dus van af ... Uncle Prudent, Phil Evans,
gij zijt vrij!"
De voorzitter en de secretaris van Weldon-Institute, zoo ook de
bestuurder van den luchtballon en zijn helper, behoefden slechts een
sprong te doen, om op vasten grond te zijn.
Dadelijk steeg de _Albatros_ een tiental meters.
Toen vervolgde Robur aldus:
"Burgers der Vereenigde Staten van Noord-Amerika! mijne proefneming
is volbracht. Mijne overtuiging is evenwel thans gevestigd en
die is namelijk: dat men niets, zelfs niet den vooruitgang, moet
vooruitloopen. De wetenschap mag de zeden niet vooruitspoeden; zij
moeten te zamen gelijken tred houden. Evolutiën, d.w.z. wendingen,
zwenkingen, meegaande bewegingen, mogen gemaakt worden, maar geene
revolutiën, geene omwentelingen! In één woord: alles, zelfs de
kostbaarste uitvindingen moeten op hun tijd komen. Thans zou ik met
mijne luchtvaart te vroeg komen, om ze in overeenstemming met de zoo
strijdige, uiteenloopende belangen van het meerendeel uwer te kunnen
brengen. De volkeren zijn nog niet rijp voor de eendracht!
"En eendracht, volmaakte eendracht is noodig, om de luchtvaart tot
weldaad der menschheid te kunnen doen strekken! Zonder haar zoude
zij slechts een ramp te meer veroorzaken!
"Ik vertrek dus en neem het geheim mijner uitvinding met mij mede. Zij
zal evenwel voor het menschdom niet verloren zijn. Zij zal eenmaal
den mensch toebehooren, wanneer hij onderwezen genoeg zal wezen,
om er voordeel uit te trekken, en wijs genoeg, om er geen misbruik
van te maken.
"Burgers van de Vereenigde Staten van Noord-Amerika, ik groet u!"
En op een teeken van hem werden de vier en zeventig schroeven in
beweging gesteld en verwijderde zich de _Albatros_ door hare beide
voortstuwingsschroeven, die met de grootste snelheid wentelden,
voortgezweept met een onvergelijkelijken spoed in oostelijke richting,
en verdween te midden van een onmetelijk koor van toejuichingen,
die niets dan onverholen bewondering uitdrukten.
De beide clubleden gevoelden zich, evenals het geheele
Weldon-Institute, zeer vernederd. Zij waren evenwel verstandig en
deden het eenige wat te doen was, namelijk: zij gingen naar huis,
terwijl de menigte,--die zoo wufte en zoo veranderlijke menigte,--die
als een handschoen omgekeerd was, hen bijtende spotternijen en scherpe
toespelingen niet bespaarde. Het ergste van dat alles was, dat èn
de voorzitter Uncle Prudent èn zijn secretaris Phil Evans innerlijk
gevoelden, hoewel zij er niets van lieten blijken, dat zij dat alles
ten volle verdiend hadden.
En thans blijft nog steeds de vraag over: Wie was toch die Robur?
Ja, wie? Zal men dat ooit weten?
Wel zeker, men weet het nu reeds! Robur, een woord, hetwelk kracht
beteekent, is de wetenschap der toekomst, misschien wel die van
morgen. In ieder geval behoort zij aan onze nakomelingen.
En wat de _Albatros_ betreft, op de vraag of zij nog door den dampkring
onzer aarde stevent, of dat zij zich nog ophoudt te midden van dat
uitgestrekte domein, hetwelk niemand haar ontrooven kan, antwoorden
wij met een bestemd: ja.
Robur de Veroveraar zal, zooals hij het aangekondigd heeft, den een
of anderen dag te voorschijn treden.
Ja, dan zal hij het geheim bekend maken zijner uitvinding, die de
maatschappelijke en staatkundige toestanden van de wereld geheel en
al zal wijzigen.
Wat de toekomst der luchtvaart betreft, die behoort aan het luchtschip,
niet aan den luchtballon.
Gevaarten als de _Albatros_ zullen de verovering van den dampkring
volvoeren!
_Einde_.
Inhoud.
[ERROR: unhandled comment start] Bladz. -->
I. Waarin de geleerden en ook de domkoppen met de handen in het haar
zitten 1
II. Waarin de leden van Weldon-Institute met elkander kibbelen,
zonder er in te slagen tot overeenstemming te geraken. 14
III. Waarin een nieuwe figuur ten tooneele verschijnt, die den lezer
niet behoeft voorgesteld te worden, om de eenvoudige reden dat hij
zich zelven voorstelt 29
IV. Waarin de schrijver, handelende over den knecht Frycollin, poogt
de maan in hare eer te herstellen 40
V. Waarin een schorsing van vijandelijkheden tusschen den voorzitter
en den secretaris van Weldon-Institute ingewilligd wordt. 50
VI. Dat de ingenieurs, de werktuigkundigen en andere geleerden
gevoegelijk zouden kunnen overslaan 62
VII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans nogmaals weigeren zich te
laten overtuigen 75
VIII. Waarin bespeurd zal worden, dat Robur eindelijk besluit,
antwoord te verleenen op de gewichtige vraag, die hem gesteld is. 87
IX. Waarin de Albatros ongeveer tienduizend kilometer aflegt en den
tocht met een wonderbaarlijken sprong eindigt 101
X. Waarin men zien zal, hoe en waarom de knecht Frycollin op sleeptouw
genomen wordt 115
XI. Waarin de toorn van Uncle Prudent, voorzitter van Weldon-Institute,
aangroeit als de vierkanten van snelheid van de Albatros 132
XII. Waarin de ingenieur Robur te werk gaat, alsof hij wil mededingen
naar den Monthyon-prijs 141
XIII. Waarin Uncle Prudent en Phil Evans een geheelen oceaan
oversteken, zonder zeeziek te worden 157
XIV. Waarin de Albatros verricht, wat wellicht wel nimmer uitvoerbaar
zal zijn 171
XV. Waarin zaken gebeuren, die inderdaad waard zijn verhaald te
worden 188
XVI. Waarin de lezer in eene onzekerheid gelaten wordt, die hij
waarschijnlijk betreuren zal 202
XVII. Waarin de geschiedenis van het gebeurde een sprong van twee
maanden achteruit en daarna een sprong van negen maanden vooruit
maakt 211
XVIII. Waarin de zeer waarheidlievende geschiedenis der Albatros
afgebroken wordt, zonder haar te eindigen 226
AANTEEKENINGEN
[1] De Vliegende Hollander, zoo wordt genoemd een sneltrein tusschen
Amsterdam en Rotterdam, vice-versa, die zonder eenige tusschenstations
aan te doen, den afstand tusschen de beide koopsteden in een uur en
tien minuten aflegt.
[2] De oppervlakte van het land bedraagt: 136.051.371 vierkante
kilometers.
[3] Zoo iets is werkelijk na de hevige uitbarsting van Krakataoe in
Nederland waargenomen.
[4] Een halfsnavel is eene kleine soort zwaardvisch, Hemiramphus
Brasilensis.
JULES VERNE'S GEÏLLUSTREERDE WONDERREIZEN.
Prijs per deel: 75 cts. ingen., f 1.- geb.
1 DE REIS OM DE WERELD IN 80 DAGEN.
2 DE REIS NAAR DE MAAN IN 28 DAGEN.
3 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Zuid-Amerika.
4 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Australië.
5 DE KINDEREN VAN KAPITEIN GRANT. Stille Zuidzee.
6 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Oostelijk Halfrond.
7 20.000 MIJLEN ONDER ZEE. Westelijk Halfrond.
8 VIJF WEKEN IN EEN LUCHTBALLON. Ontdekkingsreis in de Binnenlanden
van Afrika.
9 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Luchtschipbreukelingen.
10 HET GEHEIMZINNIGE EILAND. De Verlatene.
11 NAAR HET MIDDELPUNT DER AARDE.
12 MICHAEL STROGOFF, DE KOERIER VAN DEN CZAAR.
13 HET ZWARTE GOUD.
14 HECTOR SERVADAC. De Vulkaanbewoners.
15 HECTOR SERVADAC. De Terugtocht naar de Aarde.
16 AVONTUREN VAN DRIE RUSSEN EN DRIE ENGELSCHEN. Gevolgd door "De
Blokkadebrekers."
17 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. De Walvischjagers.
18 EEN KAPITEIN VAN 15 JAAR. In Slavernij.
19 DE SCHIPBREUK VAN DE CHANCELLOR.
20 WONDERLIJKE AVONTUREN VAN EEN CHINEES.
21 ELDORADO EN HET MONSTERKANON VAN STAALSTAD. Gevolgd door "Meester
Zacharias".
22 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. De Pelterijhandel.
23 HET LAND DER BUITENSTE DUISTERNIS. Het drijvende Eiland.
24 HET STOOMHUIS. De IJzeren Reus.
25 HET STOOMHUIS. De Waanzinnige der Nerbudda.
26 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De Engelschen aan
de Noordpool.
27 REIZEN EN LOTGEVALLEN VAN KAPITEIN HATTERAS. De IJswoestijn.
28 EENE VLOTREIS. 800 Mijlen op de Amazone.
29 EENE VLOTREIS. Het Raadselschrift.
30 EEN LEERSCHOOL VOOR ROBINSONS.
31 DE WONDERSTRAAL.
32 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Een Hollander in de Klem.
33 KERABAN DE STIJFHOOFDIGE. Schipbreuk en Redding.
34 DE ZUIDSTER. Het Land der Diamanten.
35 DE ARCHIPEL IN VUUR EN VLAM.
36 DE VONDELING VAN HET FREGAT CYNTHIA.
37 MATHIAS SANDORF. Een verijdelde Samenzwering.
38 MATHIAS SANDORF. De Middellandsche Zee.
39 MATHIAS SANDORF. Een Model-Volkplanting.
40 HET LOTERIJBRIEFJE.
41 ROBUR DE VEROVERAAR.
42 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. Overrompeling eener Plantage.
43 DE STRIJD TUSSCHEN NOORD EN ZUID. De Zwarte kreek van Texas.
44 1792. OP WEG NAAR FRANKRIJK.
45 TWEE JAAR VACANTIE. De mislukte Pleiziertocht.
46 TWEE JAAR VACANTIE. Een Knapenkolonie.
47 DE FAMILIE ZONDER NAAM. Het Verraad van Simon Morgaz.
48 DE FAMILIE ZONDER NAAM. De Opstand van 1837.
49 EEN SCHOT IN DE LUCHT.
50 CESAR CASCABEL. De schoone Zwerfster.
51 CESAR CASCABEL. Over het IJs en door de Steppen.
Boek- en Kunstdrukkerij P. A. Geurts, Nijmegen.