"GERARDO, NÁSAÁN KA?"
Ang púlong na binagabag ng demonyo ay mulîng pumayapà.
Maging ang mga laláki at maging ang mga babáe ay áayaw sumukò; áayaw
pumáyag na lansagin ang kapisánan.
Aywan kung dáhil sa anóng kababalaghán, aywan kung dáhil sa talumpatì
ni Gerardo ó kung dáhil sa pagsipót ng demonyo, ang lahat ng mga
taga-"Dakilàng Mithî" ay nakitáan noóng mga sandalîng iyón ng
isáng kagúlat-gúlat na pagbabágo. Katúlad sila nina Adán at Eva na
nang mapagkurò ang kaniláng pagka-hubád ay nangahiyâ't dálidáling
nagsipágtapî; katulad silá ni San Lázaro na nang patindigin ni Krísto,
sa kanyáng libing ay tumindíg ngâ't muling nabúhay. Anopa't sa minsáng
sábi, ang naunsiyaming siglá ng "Dakiláng Mithî" wari baga'y muling
nanariwà.
Pinagkáisahan na ipatutúloy ang lahát at báwa't isá ng mga panukalàng
nabibitin; álalaóng bagá'y ang úkol sa páaralán, aklátan papúlong,
mga campaña, atb. At noón ding gabing iyón ay nag-ambágan ang lahát,
máliban na lang ang ilán na talagáng ibig nang tumiwalág sa samahán;
kaya't walang kamalák-malák ay nakatípon at súkat ang ingat-yáman
ng salapîng sapát at katamtáman upang maisagawâ ang kaniláng mga
matatáyog na pangárap na muntî nang mabulók.
Sa hulîng bahági ng púlong ay nagkaroón ng kaunting pagtatálo;
pinagtalúnan ang kung nararápat ó hindî na ang kapisánan ay manghimások
sa politika.
Si Faure ay nagsasabing nararápat; at siyá ang nagpalagay na ang
kapisanan ay maaáring lumahok sa polítika; samantálang sa kabilang
panig si Juancho namán ay nagmamatigás na di nararápat. Itóng hulí
ay bumigkás ng isáng mahabàng talumpatì na dinulúhan ng mga ganitóng
pangungusap:
--"Manghimasok táyo sa polítika?... Kay samâng palagáy!... Táyo
na mga batàng-batà pa, ¿anó ang áting masasápit sa gáwaing
iyán?... Huwag táyong pakasúlong, mga kabinatà, huwág mangahás sa di
nátin káya... Kailangan dito'y mahabàng pag-aáral, mga malalálim na
pagkukurò at pag-iísip na hinóg at di hiláw na gáya ng átin. Ipaubayà
iyán sa mga matatandâ; iya'y di nábabágay sa kabatàan"....
Si Juancho ay umupô; pagdáka nama'y tumindíg sa dákong likod niyá
si Faure.
--"G. Pangulo"--anya--"di ako namamanghâ sa pagsalungát ni ginoóng
Santos sa áking palagáy; kamí ay láging magkalayô ng damdámin;
siya'y isá sa mga sumásambá sa bandilàng áyaw hiwalayán ng
mga Pederal; ang ngálan ko nama'y nakatítik sa plataforma ng
Partido Nacionalista.... Wikà niya'y di táyo dápat manghimások
sa polítika, sapagka't táyo raw ay mga batàngbatà pa, sapagka't
tayo'y walâ pang káya.... Di ko hinahanápan ang ginoó ng ibáng
paghahakà.... Walâng káya! Iyán ang bukáng-bibig ng mga gaya niyáng
Pederal at ng kaniláng mga amá-amáhan; iyán ang kaniláng pangarap
araw gabi, iyán ang lagì niláng naguguni-gunitâ, dinádasál-dasál,
ibinúbulóng-bulóng... Ipinahihiwátig ko sa aking katálo na sa pagnanasà
kong pumások ang kapisánan sa bakúran ng polítika, ay walâ akóng
minimithî kundi ang pagsikápang liwanágan ang mga tungkúlin ng mga
mámamáyan sa kaniláng Tinubúan; bakáhin iyáng ating namamalas ngayóng
mga kahálay hálay na pagwawalang bahalà, mga kasagwâan ng ilán sa
ating mga pinunò, at ang mga duwág na pagyuyukô ng ulo sa haráp ng
mga mapagharì-harìan. Hiláhin sa liwánag ng áraw at ihantád sa matá ng
Bayan ang mga kaáway niyáng lihim, sina Masasakim, sina Mapagbalatkayó,
sina Kukong-lawin. Pukáwin ang lakás ng lahì upáng palayasin dito
ang mga dayúhang magdarayà na sumasalungat sa kanyáng pinakamámahal
na damdámin at náis, at yumuyúrak nang líhim sa karapatán at kalayàan
na pamána ng Diyós sa kanyá. Ipaála-ála sa kanyáng lagì na ang Báyang
di kumikilos ng ganitó, ang Báyang nagtítiís sa pagwawalâng kibô at
nagkakasya na lamang sa lihim na pananangis, kapág siya'y dinudusta,
ang bayang iya'y alípin, busabos, duwág... Itó, mga kababayan,
ang pinakamimithi kong layunin ng ating kapisánan. ¿At alin ang
kaluluwáng may dangal, matandâ man ó batà, na makapagsasabing siya'y
walang lakás at káya na tumupad na ganitóng dakilang katungkúlan?
"Mga batà pa raw táyo! Ang isip yata'y pulós na matatandâng hukluban
lamang ang marúnong sumurì sa mga bágay na iyán!... Sa isáng binatà ay
walâng dápat makasindák, walang dápat makapígil sa kanyáng paglakad,
waláng dapat makahadláng sa kaniyang iniíbig; kaya't walâ sa matwid
ang isang magsábing tayo'y walâng káya na maghimasok sa polítika."
Si Juancho noo'y kasalukuyang ninenerbyos. Di magkantututo sa
pagsigaw ng:
--"G. Pangulo; hindi ko maáayunan ang mga ipinahayag ng hulíng
nagsalitâ, hindi nga po, at makásanglibong hindî!!..." (at dito'y
pinanginig pa mandin ang boses na ubos-diin) "Ipinalálagay ko pong
ipaliban ang pagtatalo sa..."
Isáng malakás na pukpok sa lamesa ng Pangulo ang ikinaputol.
--"Di matátanggap ng mesa ang inyóng palagáy,"--anya--"sapagka't di
pa napasisiyahán ng pulong ang palagay ni G. Faure na kinatigan ni
G. Lauro."
Dali-daling umupô si Juancho. Nagpatuloy ang Pangulo:
--"Mayroón pa bang pagtatalo tungkól sa bagay na ito?... Kung wala,
lahat ng umaáyon sa mungkahi na ang kapisanan ay maáaring manghimasok
sa polítika, ay magsitindig."
Sa apat na pu't tatlong kaanib na naroroón, ay anim lang ang di
tumindig.
--"Ginoóng Pangulo"--ang mulîng bigkás ni Faure--"Ipinalálagay ko
pô na ang 'Dakilàng Mithî' sa pamamagitan ng kaníyáng pangulo, at
kalihim ay magpadalá ng isáng kalatás sa bawa't kapisánan ng kabatáang
natátatag sa Sangkapulûan, upang sila'y anyayáhan na umánib sa átin
sa paghingî sa Báyang amerikano ng lalòng madalî at karakarakang
Pagsasarilí ng Filipinas."
--"Kinakatigan ko pô ang palagáy ni G. Faure"--ang pagdaka'y isinunod
ni Pacita.
Lahát ng matá ay nakasulyap kay Juancho, na sapagka't leader ng
mga pederal sa "Dakilàng Mithî" ay siyang lalòng may katungkúlang
sumalungat sa gayóng mungkahì.
Nakaraan ang iláng sandalî.
Si Juancho ay dî umiímik! Nakapakò ang paningín sa kanyáng orasán na
para bagáng binibilang ang mga ¡tiktak-tiktak! nitó. Manaká-nakáng
tingalaín at pakiramdaman ang bubóng na páwid ng báhay. Ang boông anyô
niyá ay gaya ng sa isáng mangangáso, na mulâ sa malayò ay nakikiníg
sa takbuhan ng mga usá.
Sa gayóng lagay ni Juancho, ay di niyá nápapansín ang ikinindát-kindát
sa kanyá ng kanyáng mga manók na ang ibig sabihi'y "Lantakan mo!"; di
niya nararamdamán ang mga kalabít sa kanyá ng mga násalikod; di niya
alumána ang pangungunot ng noó ng naka-itim na nang di na makapagbatá
ay bigláng lumundág at úbos lakás na inahiyáw ang isáng matápang na
--"G. Pangulo!!"
--"G. Kabúyas"--ang tugón namán ng pangulo.
Si Kabúyas ay naghágis muna kay Juancho ng isáng nanglilísik na tingin,
bágo nagpatuloy:
--"Sa ngalan pô ng dangál ng 'Dakilang Mithî' ay tinututúlan kong
mahigpit ang mungkahì ni G. Faure.
"Hindî ko mapagkurò kung bakit ang isáng magiting na ginoóng gaya
ni G. Faure ay makaísip na magharáp dito ng isáng palagáy na waláng
kaúlo-úlo at walâng maibubunga kundî libo-libong pulà sa katalinuhan ng
'Dakilang Mithî!'"
--"Bravo! Bravo!!"--ang di magkamáyaw na sigaw ng mga pederál. Ito'y
lalò pa manding nagpainit kay Kabúyas.
--"Oo nga pô, mga binibinì at ginoó, kapag ang kapisánang ito ay
tinanggáp ang palagáy ni G. Faure, ang kakamtán natin ay di lang
libo-libo, kundî yutà-yutàng pulà!!
"Anó pô ang ating mahihitâ sakali ma't umanib sa atin ang ibáng mga
Kapisánan sa paghingî ng karakarakang pagsasarilí sa Báyang amerikano?
"Didinggín bagá táyo ng pamahaaán? Makikitúngo ba ang pamahalaáng
iyan sa mga gáya nating musmós?
"Kung ang Kapulungang Báyan ngâ ay di pinakitunguhan nang humingî
itó ng Pagsasarili, ¿táyo pa kayâ?
"Malaking katiwalìan ang nilaláyon ni G. Faure!
"Kung ang kapisánan ay may talino at dangál, ang palágay na ito'y di
niyá sasang-ayúnan."
Si Kabúyas ay naupô sa gitnâ ng boông kasiyaháng loób. Si Faure namán
ang tumindíg.
--"Mga kasamahan,"--anyá--"itinatanóng ni G. Kabúyas kun anó raw ang
mahihitâ ng kabatàan sa paghingî ng karakarakang Pagsasarilí. Hindî
pulà gáya ng maling hinágap ng áking katálo kundî pagpúri pa ngâ ng
ating báyan sa ganitong pagkilos.
"Hindî man táyo dinggin ng Báyang amerikano ¿ay anó? Makagaganáp
tayo sa isang katungkúlan! Katungkúlan ng bawa't táo na hingin ang
Kalayàan ng kanyáng Lupà kapág ito'y handâ nang lumayà. Mga busabos
lang ang ayáw humingî ng Kalayàan. Ang Pilipinas ay maláon nang handâ
sa isáng Malayàng Búhay. Ibig ba nátin na ang kabatàang Pilipino ay
panganláng mga busábos?
"Hindî lang pagganáp sa isáng katungkúlan ang nilalayon ng áking
mungkahì. Ibig ko ring ipamatá sa Pamunúang amerikáno ang katotohánan
na di lang ang mga matatandâng pilipino, kundî patí ang kabatàan ay
nagkákaisá sa pananalig na ang pagsasarilí ng Pilipinas ay dápat
nang ibigáy sa kanyá; at dáhil sa katotohánang ito ay panahon na
ngayóng ang Pamahalaáng iya'y magbágo ng kilos; dápat na ngayóng
manaínga at mag-áral gumálang sa damdáming isinisigáw ng Káluluwá
ng Báyang namamanhík sa gitnâ ng dúsa. Panahón na ngayóng dápat
ipamálas ng Amerika, di lamang sa haráp ng Kapilipinúhan kundî patí sa
harap ng Sangsinúkob, na siyá ay may isáng púsong túnay na bayáni ng
Kalayàan. Panahón na ngayóng dapat isagawâ ang pangungúsap ni McKinley,
na ang hangad ng Báyang amerikano, sa kanilang panghihimasok díto,
ay di ang pagsúpil kundî ang pagpapalayà sa mga pilipino, (not as
a conquering, but rather as a liberating nation.) At panahón na
rin ngayóng dapat ipagsigáwan sa mapagbingíbingíhang Amérika ang
di maitátakwíl na katotohánan, na isáng panglulúpig at walâ kundî
panglulúpig ang magharì sa áyaw paharì; na isáng ásal-ganid ang
pagsikíl sa buhay ng may karapatáng mabúhay nang malayà; na isáng
ásal-háyop ang pagsasamantala ng Malakás sa Mahinà!...
"Anó pa ang hinihintáy ng Pamahalaáng nakasásakóp? Ibig ba ng
Pamahalaáng iyán na si Washington at ang kanyáng mga kapanahóng
namuhúnan ng dugo, sa pagtatagúyod sa hangád ng báyan nila nang
maghimagsik; ibig ba ng Pamahalaáng amerikano, aking inuulit, na
magsibalikwás ang mabubunying kaluluwang itó sa kaniláng libingan at
siyá ay sisíhin sa di pagtupád sa kanyáng tungkúlin? Alin pang áraw
ang ibig dumating? Kun kailan ba pumutî ang uwak?"...
Napútol dito ang talumpatì ni Faure. Si Juancho noón
ay biglang lumundag mulâ sa kanyáng upô at nagsisigáw
ng--"Sunog! Sunog!! Sunog!!!"
At siyá ngâ namang totoo! Nagliliáb ang palupo ng báhay!
Nangamutlâ ang lahát. Di magkamáyaw ang mga "tubig!" at "Diyos
ko!" Nangagtilían ang mga babáe. Nangag-iyákan ang mga batà.
Takbó ríni at takbó roón; sigáw dini at sigáw doón.
Nangag-unahán ang lahat sa pagpanáog.
Lumalakí ang apóy! Tupók na ang bubóng ng báhay.
Samantalang nagkákaguló ang lahat sa lupà, doon naman sa itaás ay
may ibang nangyayári.
Dalawáng táo ang nakatayô sa punò ng hagdan: isang babáe na pinipigil
ng isáng lalaki.
--"Elena,"--ang mabangís na wikà nitong hulí--"sasáma ka sa ákin ó
ikáw ay mamámatay!"
--"Ulól! at síno kang sasamáhan ko?"
--"¡Ang katawán mo ó ang iyong búhay!!"--ang muling sigaw ng lalaki
at lalòng hinigpitán ang pigil sa kamay ni Elena.
--"Háyop! bitíwan mo akó!"
--"Di maaarì!"
Sa kapipitlág ni Elena ay nabitáwan ng pumipigil ang kanyáng
kamáy. Hálos palundág na nanáog. Nguni't di pa hálos nararatíng
ang kalahatìan ng hagdán, siya'y inábot na namán ng taksíl. Ang
pangingibábaw ng Malakás sa Mahinà ay mulíng napatunayan.
Sinapúpo ng lalaki ang binibining nanglalambót; ipinanhík mulî, at
saka ipinanáog doón sa kabiláng hagdán, sa bandáng likód ng báhay. Walâ
doón ni isáng táo, sapagka't ang lahát ay nagkakatípon sa harapán.
--"Gerardo, oh Gerardo! násaan ka?"--ang tánging naisigáw ni Elena.
--"Gerardo?, anóng Gerardo?"--ang pairíng na tugón ng lalaki.--"Anó
pa ang Gegerarduhin mo ngayón? Si Gerardo'y patáy ná!"
--"Tampalasang táo!!"
--"Yaóng nanhík kanínang suót demónyo ang siyáng umutás sa kanyá!"
--"Oh mga tampalásan!!"
Si Elena ay hinimatay.
--"Lalong mabuti!"--ang sa sarilí'y nawikà ni Juancho, at pagdaka'y
inalúlan ang abâng si Elíng sa kalesa niyáng doo'y inihandâng
talagá.--"Kutsero, pika!!"