Nos, sanctitate perdita,

Poenalis expectat labor:

Hymnos ne dulces patriae

Moesti canamus exules?

Qui te piis placabilem

Spondes futurum fletibus,

Lugere da longi, Pater,

Delicta, causas exili

Verum salubrem temperet

Spe nixa moerorem fides;

Tu mox quieti nos tuae,

Laetisque reddes canticis.

Sit summa Patri gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN

DOMINICIS A SEPTUAGESIMA

AD QUADRAGESIMAM.

AD OFFICIUM NOCT.

Rebus creatis nil egens,

Temet beatus, nunc tuo

Prodis ab arcano, Deus,

Mundoque das primordia.

Tu cuncta quae non sunt vocas,

Et illa se sistunt tibi;

Miroque concentu, suo

Dant conditori gloriam.

At mundus e sinu tuo

Dum prodit aspectabilis,

Augustiorem cogitas

Mundum, Creator, alterum.

Illum Redemptor artifex

Virtutibus condet suis,

Sparsoque terris omnibus

Verbi potentis semine.

Illum, peractis seculis,

Coelo locabit; et throni

Mensaeque consortem suae

Deo redonabit Patri.

Utrique mundo qui praees,

Utrumque conserva, Pater:

Utrumque, Fili, dirige:

Utrumque, Flamen, consecra.

AD LAUDES.

Qui nos creas solus, Pater,

De pristino lapsos statu

Non solus instauras: simul

Nostros labores exigis.

Delicta poenitentibus

Clemens relaxas; improbos

Vocas morantes, et viam

Erroris urges linquere.

Scelus remordet; intimo

Pectus dolore scinditur:

Ultoris et partes Dei

Exercet in semet nocens.

Vitare plagas admonet

Aegre recepta sanitas;

Et arctiorem sensuum

Hortatur ad custodiam.

Divina non scrutabilis

O altitudo consili!

Sic vel malorum providus

Educis e sinu bona.

At obstinatis vindicem

Iram reservas: mergitur

Scelestus orbis; unicus

Noe superstes effugit.

Hic, praeco poenitentiae,

Novi sequester foederis,

Servator orbis et parens,

Christi figuram praetulit.

Sit laus Patri, laus Filio;

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vos ante Christi tempora,

Christi fideles asseclae,

Verenda justorum cohors,

Primique credentum patres:

Vestram quis o dignis queat

Efferre laudibus fidem?

Crebros anhelantis spei

Quis explicet suspiritus?

Hic exules, hic advenae,

Mundi figuram spernitis:

Non littera, sed spiritu,

Promissa pensatis bona.

Intenta mens uni Deo

Respectat aeternas domos:

Fac, Christe, nos veram quoque

Desiderare patriam.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

IN QUADRAGESIMA.

AD OFFICIUM NOCT.

Quod lex adumbravit vetus,

Quod ipse sacravit novi

Christus minister foederis,

Decurrimus jejunium.

Utamur ergo parcius

Verbis, cibis et potibus,

Somno, jocis; et arctius

Perstemus in custodia.

Intenta mens cupidinis

Fraenet rebelles impetus;

Ne cordis arcem, janua

Qua se dat, hostis occupet.

Omnes ad aram cernuo

Vultu precemur supplices:

Ploremus, atque vindicem

Flectamus iram Judicis.

Judex tremende, nos premit

Immensa moles criminum:

Immensa sed, clemens Pater,

Parcendo vinces crimina.

Nos, testa quamquam fictilis,

Opus tuum sumus tamen:

Perire ne plebem sinas

Christi redemptam sanguine.

Quod fecimus sana malum;

Auge bonum quod poscimus:

Da corde contrito, Deus,

Tuam mereri gratiam.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD LAUDES.

Solemne nos jejunii

Nunc tempus ad planctum vocat;

Plorat sacerdos; flebili

Clamore templa personant.

Lugubris at frustra sonus

Ad Numen iratum venit,

Ni corde pulsus intimo

Sensum doloris indicet.

Nil frontibus sparsus cinis,

Nil scissa vestis proderit,

Ni fracta scindantur simul

Vivo dolore pectora.

Vultum rigantes fletibus

Flectamus iram Numinis,

Quae criminis nostri memor,

Intentat ultrices minas.

O juste Judex! o Deus!

Sis lentus ad poenam, Pater:

Das poenitendi tempora,

Et cor simul da poenitens.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas;

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD VESPERAS.

Audi, benigne Conditor,

Nostras preces cum fletibus,

In hoc sacro jejunio

Fusas quadragenario.

Scrutator alme cordium,

Infirma tu scis virium;

Ad te reversis exhibe

Remissionis gratiam.

Multum quidem peccavimus;

Sed parce confitentibus:

Ad nominis laudem tui

Confer medelam languidis.

Sic corpus extra conteri

Dona per abstinentiam,

Jejunet ut mens sobria

A labe prorsus criminum.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD COMPLETORIUM.

O splendor aeterni Patris,

Tu, Christe, qui verus dies,

Et vera lux de lumine,

Mentis fugas caliginem:

En solis abcessit jubar,

Noctisque succedunt vices:

Qui prosperum donas diem,

Da tuta noctis otia.

Si clausa torpent lumina,

Suspiret ad te mens vigil;

Potente, qui te diligunt,

Servos tuere dextera.

Tu, quos molesti corporis

Gravis retardat sarcina,

Fac mentis alis libero

Sursum volatu tendere.

O spes salutis unica,

Votis adesto supplicum:

Defende quos mercatus es,

Mercede fusi sanguinis.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN

FESTO QUINQUE PLAGARUM

CHRISTI.

_Feria Sexta post Cineres._

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Prome vocem, mens, canoram,

Plange tristi carmine;

Dic Crucifixi dolores,

Mortui dic vulnera,

Innocens quae sponte Christus

Pro reis fert victima.

Caesus immiti furore

Nostra propter crimina,

Nos suo livore sanat,

Nos jacentes erigit;

Et fovet plagas tumentes,

Et cruentas alligat.

Trans manus pedesque fixus,

Nostra rumpit vincula:

Totque fontes sunt salutis,

Quot fluit plagis cruor;

Et quibus clavis tenetur,

Nos tenet fixos cruci.

Mortui pectus sacratum

Vulneratur lancea;

Inde sanguis mistus unda

Fervidus prolabitur:

Ad lavacrum praebet undam,

Ad coronas sanguinem.

Fac, Redemptor, hauriamus

His aquas de fontibus;

Poculum sint ac medela,

Sint et olim praemium;

Ut redemptus te per omne

Laudet orbis seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Lugete, pacis Angeli:

Mortalis en ultro Deus,

Culpae gerens imaginem,

Poenam nocentum sustinet.

Amoris O miraculum!

O cordis humani stupor!

Insons Deus neci datur;

Pigebit et sontes pati?

Nos sempiternis crux tua

O Christe, flammis eruit:

Hic ure vindex, hic seca,

Parcas in aeternum modo.

Caro reclamat; sed Patris

Urget voluntas: nos tua

Virtute da fortes sequi,

Jesu, quod exemplo doces.

Livore sanatos tuo,

Tuoque lotos sanguine,

Peccando ne novam sinas

Parare nos tibi crucem.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae:

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Quae te pro populi criminibus nova

Insontem properat perdere caritas?

Quid non pro misera gente luis volens

Factus victima Pontifex?

Clavi qui geminum transadigunt pedem,

Captivos laqueo daemonis eruunt;

Transfixaeque manus excutiunt vetus,

Quo mundus premitur, jugum.

Obstetrix penitus lancea perforat,

Quo nos parturiat, pectus amabile:

Hoc quae fonte fruit, nos aqua, nos cruor,

Sanat, liberat, abluit.

O vitae latices, vivida frumina!

O sacros aditus pectoris intimi!

O petrae solidae tuta foramina!

O cordis penetralia!

Te si nostra, Pater, crimina provocant,

Nati sacra lubens vulnera respice,

Cum noster laceras objiciet tuis

Judex fulminibus manus.

Fac per saeva, Pater, vulnera, per cruces,

Sic aeterna tuos quaerere gaudia,

Ut cum Prole tibi jugiter, ac tuo

Reddant Spiritui decus.

IN DOMINICA PASSIONIS.

_Quinta Quadragesimae._

AD PRIMAS VESPERAS.

Fando quis audivit, Dei

Quis grande dicat brachium?

Perculsa mens confunditur;

Stupet fides, vox deficit.

Ab orbe, Jesu, condito

Occisus Agnus, nunc Patri

Priscis adumbratam sacris

Ardes litare victimam.

At cur humi stratus jaces?

Quis iste moerentis pavor?

Quis iste qui toto fmit

Sudor cruentus corpore?

Hunc vis doloris exprimit,

Horrorque teter criminum:

Vices nocentum sustinens,

Iram reformidas Patris.

Te terret objectus calix:

At ille, ni totum bibas,

Per sempiterna nos manet

Exhauriendus secula.

Vincet pavorem caritas;

Vincet voluntas patria:

Temet potestati, Deus,

Tradis tenebrarum volens.

Et jam flagellis, ictibus,

Ludibriis, spinis, cruci,

Piacularis hostia,

Voves adorandum caput.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Opprobriis, Jesu, satur,

Ligni fatiscens pondere,

Ferale, verus Isaac,

Mactandus ascendis jugum.

Clavis statim trabalibus

Fixus manus, fixus pedes,

Sublime terris omnibus

Attolleris spectaculum.

In nos o aeterni Patris

Incomprehensa caritas!

Insons cruentae Filius

Pro sontibus morti datur.

Illo lavari sanguine

Opportuit mundi scelus;

Talem severa Numinis

Poscebat ira victimam.

Crux debitae nos vinculo

Damnationis eximit;

Et pacis aeterno ligat

Terras polumque foedere.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Dum, Christe, confixus cruci

Agis supremos spiritus,

Fas nos salubri figere

Intenta ligno lumina.

Anguis veneno perfidi

Inflicta nobis vulnera,

Pendentis e celsa trabe

Sanabit aspectus Dei.

Hic nos olympo parturis;

Hic Martyres formas tuos;

Hic ultimo sanctam fidem

Fundas amoris pignore.

Hinc cuncta terrarum, suo,

Regnator ut sedens throno,

Utrinque protensae manus

Virtute divina trahis.

Nos ergo coelestis thronum

Sinas adire gratiae,

Pedemque complexos crucis

Tuo rigari sanguine.

O spes salutis omnium,

Crux vera mundi gloria,

Infixa semper haereas

Imisque regnes cordibus.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae.

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vexilla Regis prodeunt:

Fulget crucis mysterium,

Quo carne carnis Conditor

Suspensus est patibulo.

Quo vulneratus insuper

Mucrone diro lanceae,

Ut nos lavaret crimine,

Manavit unda et sanguine.

Impleta sunt quae concinit

David fideli carmine,

Dicens: In nationibus

Regnavit a ligno Deus.

Arbor decora et fulgida,

Ornata Regis purpura,

Electa digno stipite

Tam sancta membra tangere.

Beata cujus brachiis

Secli pependit pretium,

Statera facta corporis,

Praedamque tulit tartari.

O Crux, ave, spes unica;

Hoc Passionis tempore,

Auge piis justitiam,

Reisque dona veniam.

Te, summa Deus Trinitas,

Collaudet omnis spiritus:

Quos per Crucis mysterium

Salvas, rege per secula.

IN COMPASSIONE BEATAE MARIAE.

_Feria Sexta post Dominicam Passionis._

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Dum spargit aram sanguine

Jesus salutis hostia,

Praesens doloris aemulum

Maria pectus immolat.

Caput cruentum Filii

Matris coronat verticem:

Clavis iisdem figitur

Christus cruci, Christo parens.

O passionis mutuae,

Jesu, Maria, conscii!

Alterna vobis vulnera

Inferre tandem parcite.

Quem vos doletis, noster est

Error, furorque criminum:

Totum scelus fatentibus

Partem doloris reddite.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Illaesa, te, puerpera,

Non fecerat matrem dolor;

Nascente quem nesciveras,

Orbata sentis Filio.

Dum te salutat ultimum,

Natoque tradit alteri,

Natumque tradit alterum,

In morte Christum parturis,

Non ejulantem cernimus,

Non ungue vellentem comas:

Silensque plus novit pati

Virtus dolore fortior.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN TEMPORE PASCHALI,

_Usque ad Ascensionem Domini._

AD OFFICIUM NOCT.

Adeste, Coelitum chori,

Laetum sonantes canticum,

Dum liber inter mortuos,

Christus sepulchrum deserit.

Frustra sepulcro milites

Apponit insanus furor:

Frustra specus gens perfida

Firmat sigillis ostium.

Inanis absistat metus:

Hinc nemo corpus auferet,

Sed vi reviviscet sua

Qui sponte mortem pertulit.

Clausa, sigillis integris,

Exire spelunca potest,

Quem matris alvo Virginis

Effudit illaesus pudor.

Ridebat hunc turpi trabe

Vesana pendentem cohors:

Descendat, inquit, et Deum

Illi Patrem fatebimur.

At tu, paternis obsequens

Ad usque mortem legibus,

Orbem sacerdos victima

Toto piabas sanguine.

Non ille descendit cruce;

Plus fecit; ecce mortuus

Se reddit ipse lumini,

Deo natum jam credite.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Aurora lucis dum novae

Spargit polum fulgoribus,

Victoris Agni jubilans

Orbis triumphos personet.

Fuso Redemptor sanguine

Piavit orbis crimina:

Scissoque sanctuarium

Patere dat velamine.

Granum solo reconditum

Iners manere non potest;

Vix mortuum jam germinat:

Hinc quanta pullulat seges!

Non destruuntur funere,

Sed seminantur corpora;

Fecit resurgendi viam

Surgens ab inferis Deus.

Affixa cum Christo cruci,

Christo caro commortua,

Et ipsa surget splendidis

Christi decora dotibus.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD PRIMAM, TERTIAM, SEXTAM, ET NONAM.

(_In finem Hymnorum._)

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD VESPERAS.

Forti tegente brachio,

Evasimus rubrum mare,

Tandemque durum perfidi

Jugum tyranni fregimus,

Nunc ergo laetas vindici

Grates rependamus Deo;

Agnique mensam candidis

Cingamus ornati stolis.

Hujus sacrato corpore,

Amoris igne fervidi,

Vescamur atque sanguine:

Vescendo, vivimus Deo.

Jam Pascha nostrum Christus est,

Hic agnus, haec est victima,

Cruore cujus illitos

Transmittit ultor Angelus.

O digna coelo victima,

Mors ipsa per quam vincitur,

Per quam refractis inferi

Praedam relaxant postibus.

Christus sepulcri faucibus

Emersus ad lucem redit;

Hostem retrudit tartaro,

Coelique pandit intima.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD COMPLETORIUM.

Jesu, redemptor seculi,

Qui tertio post funera

Redux ab inferis die,

Mortem resurgendo necas.

Nox atra jam terras premet,

Mergetque somno lumina:

Hostis furorem perfidi,

Artesque coecas disjice.

Ut justa dum curas Ievat,

Et corpus instaurat quies:

Sic membra somnus occupet,

Ne corda torpor opprimat.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Opus peregisti tuum:

Te, Christe, victorem necis

Aeterna, quam reliqueras,

Coelo reposcit gloria.

Jam nube vectus fulgida,

Terras jacentes despicis:

Educta longo carcere

Regem sequuntur agmina.

Mirante turma coelitum,

Panduntur aeternae fores;

Ovansque sublimem Patris

Homo Deus scandis thronum.

Illic patronus, pontifex,

Pacis sequester, quem tua

Semel profudit caritas,

Offerre pergis sanguinem.

Illinc adornas et foves

Ecclesiam sponsus tuam;

Cunctisque vitam dividis,

Infusa ceu mens, artubus.

Illinc tot inter praelia

Periclitantem sustines;

Das militanti vincere,

Palmam triumphanti paras.

Quo, Christe, praecedis caput,

Huc integrum corpus vocas:

Vestigiis tritam tuis

Fac membra sectentur viam.

Qui victor ad coelum redis,

Jesu, tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Promissa, tellus, concipe gaudia;

Te fausta coelo conciliat dies:

Deus tumentes ponet iras:

Sancta tuus Mediator intrat.

Tu, Christe, victor mortis et inferi,

Cruore partam suscipe gloriam:

Procede, regna, sume sceptrum:

Subjicitur tibi totus orbis.

Quid obstupentes suspicitis polo,

O vos, euntem, discipuli, Deum?

Ut nunc Redemptor, scandit astra,

Sic veniet metuendus ultor.

O Christe, dextrae qui Patris assides,

Fac nos triumphi participes tui:

Certamen urget: militemus,

Et duce te, superemus hostem.

Laus summa Patri, qui Genitum polo

Pads perennis suscipit obsidem:

Laus, qui triumphat, summa Nato:

Par tibi laus, utriusque Nexus.

AD LAUDES.

Jesu, nostra redemptio,

Amor et desiderium,

Deus creator omnium,

Homo in fine temporum.

Quae te vicit clementia,

Ut nostra ferres crimina,

Crudelem mortem patiens,

Ut nos a morte tolleres?

Inferni claustra penetrans,

Tuos captivos redimens,

Victor triumpho nobili,

Ad dextram Patris residens.

Ipsa te cogat pietas

Ut mala nostra superes

Parcendo, et voti compotes

Nos tuo vultu saties.

Tu esto nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium:

In te sit nostra gloria

Per cuncta semper secula.

IN OCTAVA ASCENSIONIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felix dies mortalibus,

Qua per profusum sanguinem

Homo Deus clausas diu

Intravit aeternas domos!

Nos membra, quo nostrum caput,

Quo dux praeivit, ibimus:

Si jungat una mens simul,

Nos una junget gloria.

Discessit et suis adest,

Praesente semper Spiritu,

Miscens suo se corpori

Omnes in artus influit.

At illa quae! qualis dies!

Dies tremenda sontibus,

Dum sede descendens sua

Redibit ultor criminum.

Damnatus insons a reis

Partes resumet judicis,

Ad cujus ora contrement

Dijudicandi judices.

Ut morte dignos solveret,

Morti volens se subdidit:

Cui mors Dei non proderit,

Vindicta qualis imminet!

Quem noxa lethalis premit,

Praevertat iram Numinis;

Largisque prudens debitos

Extinguat ignes fletibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Sensus quis horror percutit?

Coelum profundum scinditur:

Christum sedentem nubibus

Hinc inde stipant agmina.

Feralis ad sonum tubae

Mors jussa reddit mortuos,

Quos ad tribunal Judicis

Urgent coactos Angeli.

Pios locans ad dexteram,

Repellit ad laevam reos:

Novit gregem Pastor suum,

Oves ab haedis segregat.

Ad Judicis sedent latus,

Quicumque, spretis omnibus,

Fugere mundum pauperes,

Deum secuti pauperem.

Crux ante Judaeis probrum,

Ludibrium crux gentibus,

Terror reis, probis amor,

Summo micabit aethere.

Fixere quem dirae trabi,

Cernrent, pavebunt, ingement:

Vultu beabit quo suos,

Hoc territabit impios.

Fac, Christe, ne mores bonos

Contage mundus inquinet:

Secerne nos ab improbis

Ne misceamur sontibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES ET VESPERAS.

Nobis, olympo redditus

Qui, Christe, sedes praeparas,

Nos exules in patriam

Trahas amoris nexibus.

Bonis abundans omnibus,

Ingens eris merces, Deus.

Quam longa pro poena brevi

Tuos manebunt gaudia!

Tunc ore nudo, qualis es,

Quantusque, te videbimus,

Amabimus te jugiter,

Te jugiter laudabimus.

Si quos amas, non deseris,

Nostrae salutis obsidem

Mittas ab altis sedibus,

Qui nos adoptet, Spiritum.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN VIGILIA PENTECOSTES.

AD OFFICIUM NOCT.

O Christe, qui noster poli

Praecursor intras regiam,

Quos hic jacentes respicis,

Sursum voca, sursum rape.

Ad illa fac nos currere,

Amore casto gaudia,

Terrena quae mens non capit,

Quae sola perspicit fides:

Ubi laborum praemium

Dat ipse se suis Deus;

Et ut beatos expleat,

In omnibus fit omnia.

Qui nos ad istam gratia

Ducat potenti gloriam,

Nunc e supernis sedibus

Emitte nobis Spiritum.

Qui patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Supreme Rector coelitum,

Qui morte devicta potens,

Cruore signatam tuo

Ad astra pandis semitam:

Alto benignus e throno,

E Patris almi dextera,

Quos hic relinquis orphanos,

Non intueri desinas.

Nos, Christe, tot doloribus

Quos parturisti, respice;

Quos obstetrice lancea

Apertus effudit sinus.

Parta tuis laboribus

Jam tu potiris gloria:

Nunc hora; promissum Patris

Nunc mitte nobis Spiritum.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DIE PENTECOSTES.

AD PRIMAS VESPERAS.

Veni, superne Spiritus:

Purgata Christi sanguine,

Tuique terra jam capax,

Expandit arentes sinus.

Christi petentis aethera

Exsolve promissam fidem,

Et nostra praesens igneo

Munda lavacro pectora.

Lugemus amissum Patrem;

Te nostra tangat orbitas:

Solare moestos; anxiis

Spem redde, qui solus potes.

Docere quae Christus rudes

Prudens alumnos distulit,

Haec praeparatis insere

Novus magister mentibus.

Olim per umbras vatibus

Retecta paucis veritas,

Nunc orbe toto dissitis

Per te patescat gentibus.

Divina jam nos unctio

Informet omnes: hactenus

Mutis aratam litteris

Inscribe legem cordibus.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis, Deus,

Utrique compar, sit tibi

Decus perenne, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Inter sulphurei fulgura turbinis,

Flammarumque globos et sonitum tubae,

Antiquam veteri, monte Sina super,

Legem das populo, Deus.

His infida probas corda pavoribus;

Et peccare vetas, aut pretium mori:

Verum terribiles quid parient minae?

Quo tantus recidet tremor?

En fumantis adhuc montis ad infima

Plebs oblita datam continuo fidem,

Brutam perfida plebs effigiem colit,

Veri Numinis in locum.

Heu mens nostra, Deus, te sine quid potest?

Lucem prome animis; cordis aheneam

Molli duritiem; redde, potes, Deus,

Voci nos dociles tuae.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, alme, tibi laus quoque, Spiritus,

Per quem legis amor cordibus insitus

Dat quod lex jubet, exequi.

AD LAUDES.

Audimur: almo Spiritus

Descendit e sinu Patris,

Aegrisque fert mortalibus

Promissa coeli munera.

Quot proditur miraculis

Praesentis adventus Dei!

Jam tota sublimi domus

Repente flatu personat.

Puro caducus aethere,

Candentis ad linguae modum,

In considentum verticem

Ignitus imber depluit.

Quae flamma summas alluit

Innoxio tactu comas,

Haec gliscit arcanis simul

In pectus et mentem viis.

Stupente turba gentium,

Linguis loquuntur omnibus,

Vatum crepant oracula;

Quidquid profantur, ignis est.

Inter profandum, Spiritus

In audientes irruit,

Instincta quo passim nova

Surgit Prophetarum seges.

Sit laus Patri; laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD TERTIAM.

Veni, Creator Spiritus,

Mentes tuorum visita,

Imple superna gratia

Quae tu creasti pectora.

Qui Paracletus diceris,

Donum Dei altissimi,

Fons vivus, ignis, caritas,

Et spiritalis unctio;

Tu septiformis munere,

Dextrae Dei tu digitus,

Tu rite promissum Patris,

Sermone ditans guttura:

Accende lumen sensibus,

Infunde amorem cordibus,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,

Pacemque dones protinus;

Ductore sic te praevio,

Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,

Noscamus atque Filium,

Te utriusque Spiritum

Credamus omni tempore.

Sit laus Patri; laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quo vos Magistri gloria, quo salus

Invitat orbis, sancta cohors, Dei

Portate verbum: vos reposcit

Prima seges, pia cura fratrum.

Proh! quanta messis protinus extitit!

Ter mille verbum concipiunt viri:

Deoque maturante, reddunt

Multiplicem, bona terra, fructum.

Compuncta passim pectora fletibus

Moerent amaris, atque piaculo

Ardent salutaris lavacri

Praeteritas abolere labes.

At non Hebraeis limitibus sacer

Haerebit ardor. Sol habitabiles

Qua lustrat oras, hac triumphis

Materies patet ampla vestris.

Jam mille divum templa solo ruunt:

Cedit superbae vis sapientiae,

Cedunt tyranni, victa cedit

Carnificum rabies furentum.

Novum potentis gratia Spiritus

Creavit orbem: nos quoque, nos tuae

Succendat ardor caritatis,

Alme Deus, renovetque totos.

Laus summa Patri, summaque Filio;

Sit, sancte, compar laus tibi, Spiritus,

Quo dua mitescunt, novasque

Concipiunt pin corda flammas.

AD COMPLETORIUM.

Adsis superne Spiritus,

Pater benigne pauperum:

Sinuque fundas uberi

Promissa terris munera.

Dum nox creati luminis

Jubar tenebris obruit,

Splendere tu non desinas,

Lux increata mentium.

Hymni ecclesiae · 第 2 / 10 段