DONAWR 18, 1850. MARY WILLIAMS, Garsiwn. Bu yn dra diwyd yn holl
gynhulliadau yr eglwys drwy hir dymor ei haelodaeth; ac yr oedd yn hyfryd
sylwi ar ei llygaid llawn pan y byddai yn gwrando "yr ymadrodd am y
groes." Un o dlodion y tir ydoedd; ac wrth ei gweled weithiau yn y tes,
ac weithiau yn y tywydd, yn cerdded o amgylch i geisio elusen, bu yn alar
gennym lawer tro na buasai hyfforddiad boreuol wedi ei roddi i un o lygad
mor graff i drin gardd lysiau gryno wrth ymyl ei bwthyn. Buasai yn
hyfryd ei gweled yn gwrteithio, ac yn chwynnu, ac yn priddo ei gryniau;
ac yn cynhaeafu camamil, chwerwlys lwyd, troed y dryw, cwmffre, dant y
llew, cribau Sant Ffraid, y gemi goch, a llysiau rhinweddol eraill.
Buasai rhyw wasanaeth bychan felly, nid yn unig yn elw i gymdeithas, ond
yn ddifyrrwch i'w mheddwl, ac yn gymorth i'w myfyrdod a'i gweddi, drwy ei
chadw o gymaedd lludded a phrofedigaethau rhodianna aflesol. Y mae
llawer-oedd wedi treulio rhan fawr o'u dyddiau i gerdded o dy i dy, pan y
gallasent, ond rhoddi eu dyfais ar waith, gael rhyw oruchwylion difyrrus
a buddiol i'w cyflawni gartref. Y mae rhy fach yn cael ei wneyd gan
flaenoriaid cymydogaethau i hyfforddi a gwobrwyo diwydrwydd ac ymdrech
mewn pethau bychain.
Chwefror 1, 1850. THOMAS EVANS, Aber. Un isel "hawdd ei drin" ydoedd;
distaw yn y teuluoedd lle y gweinyddai; o ymadrodd byrr sylweddol yn y
gymdeithas grefyddol; ac o nerth taerineb anarferol mewn gweddi.