In telmennich stiltme. Men wachtet op mankoar. Den de kening:
ALDGILLIS.
Hwa seit hjir de heilwinsk? Jûle dû?
JÛLE.
(yn ienen, as yn great bislút)
De heechste seine wêz jim wei biskern!
THIED.
(foartdalik dêrop)
Flok oer jim haed, forlieders! Gean forlern!
WILFRID.
Jins mylde winsk myn tank—jins flok forjow ’k:
S’ is lichter as de loft. Hwent hjirop bou ’k.
(_hâldt it krús omhegen_).
RADBOD.
(effen skriljend, den lûd en spotsk)
In macht’ge God! Hy krôllet oan it krús!
DE PYLGER.
(ienfâldich)
Hy hie de sûnders ljeaf en stoar for ús.
ALDGILLIS.
(him effen bûgend)
Wy hearden gâns fen him en bin binijd;
Mei ’t wêze, det fen striid hy d’ Ierd’ bifrijt!
(_It doek lûkt ta)_.