"Toean, makan!"--
"Ja!"
Die ronde, bruine schouders------!
In Nai Sih's winkel zit ik tusschen knapen en oude lieden, en voor
de deur, maar drie pas ver, neemt Noe Kiang eieren uit een kistje en
legt ze in een draagmand.
Het eene ei na het andere. Hoe "veel tijd over hebbend," statig en
gracieus, hoe rhythmisch--in volmaakte schoonheid. Of ze het vermoedt,
dat ik haar arm bijna opeet------?
"Toean, makan!"
"Ja, ja Holloeki, wacht even------er zijn nog minstens------honderd
eieren in het kistje----!"