- Gelooft u, meneer? aarzelt, groenbleek, de Leeuw.
Maar André heeft zijn jasje al uitgetrokken, zijn broek, zijn hemd:
hij staat--stel u gerust!--op een zwart onderbroekje na, zoo als God
hem schiep en deed groeien. Neen ... zoo staat hij niet. André heeft
veel aan zichzelven gewerkt. Of liever verwerken laten. André
staat ... niet als een mensch, maar als een kunstvoorwerp. Want André
is geheel en al getatoueerd!
André heeft iets van een prentenboek. Onder het publiek zijn kreten
van pleizier en aardigheid om André uitgestooten. Allen omringen hem
om hem beter te zien.
Het is moeilijk u een katalogus te geven van alles wat op André's
forsche muskulatuur al zoo te zien is. Laat mij het echter beproeven.
André's guitige, een beetje bestiale, maar bruut-mooie kop,--donker
haar en vleezig lacherig gezicht, met lacherige oogen en lachenden
mond--staat op een massieven nek, die breed aflijnt naar kolossale
schouders. Zijn vierkante borsten, zijn ijzerharde bicepskogels,
geheel zijn naakte tors, zijn bult-dijen en enorme kuiten zijn één en
al illustratie, blauw-zwart op zijn jongroze vleesch. Om zijn hals is
getatoueerd een slang, die als een snoer neêr hangt, staart gekronkeld
om kop. Om zijn bovenarmen slingeren ook twee slangen, als vreemde
braceletten. Op zijn borst zijn twee, ik zal maar zeggen,
pornografische figuurtjes ingeprikt, maar zoo kunstig, dat ze mij
laten denken aan de geheime muzeum-zaal in Napels, met de kleine
obscene bronsjes uit Pompeï. Het is heusch "kunst" en geen
pornografie, zoû een aesthetisch aangelegd rechter moeten beslissen.
Het is zoo geestig en fijn geteekend, als ik nooit nog en nimmer
gezien heb. Een vogel vecht met een kreeft. Een kat zet zijn rug op
tegen een hond. Alle kleine vleeschplekjes tusschen de drie slangen
en de twee Pompeïaansche tafereelen zijn ingenomen door keurig
bewerkte détails: rozetten en arabesken. Geheel dat athletenlichaam is
één bezienswaardigheid.
Het publiek heeft André dicht omringd: iedereen wil zien en de vrouwen
strijken met de vingers over de illustraties, om te voelen of het
perspectief wel glad is.
- Ja, zegt André: alles is glad, mijn huid is als zij! Strijk maar!
- Vooruit, vooruit! brult het publiek. André le Pêcheur, contre
Theophile, le Lion du Littoral!
Cirkel wordt uitgebreid. In een kist is zaagsel en de beide lutteurs
wrijven zich de handen droog. Zij groeten elkaâr met het professionale
gebaar vol waardigheid. Gladiatoren in een antieke arena. ... Maar modern
is het schouwspel om hun zwarte onderbroekjes, en om het publiek, nu kop
aan kop.
Een jongentje dat den Lion bijstaat, gaat rond met een bakje; de sous
regenen en klikklakken neêr.
Leeuw en André grijpen elkaâr aan.
Het schijnt of zij elkander aaien.
Maar het is niet aaien, het is wederzijdsche kracht aanvoelen en schatten.
Ik zie aan des Leeuws oogen ... dat hij er inloopt.
Zij schitteren, des Leeuws wateroogen ... want hij meent, dat André
niet zoo geweldig is als hij wel dacht.
De Leeuw spant zich in; hij wil André afmatten.
In gewicht zullen zij beiden ongeveer het zelfde wegen: 108, 110 kilo.
Daar valt de Leeuw, onder André's pressie, maar hij valt op de knieën.
En blijft als een rots.
Het gaat mij weêr interesseeren, als altijd--tòch weet ik, ditmaal
beter dan ooit--dat het "chiqué" is; dat André--veél sterker en
volhoudender dan den Leeuw--moét verliezen, omdat ik het verkies.
Hoe zal het gaan?
Het publiek is eén spanning, ik ook.
- Vooruit, Leeuw! roep ik. Leg hem! Leg hem! Hoû je flink!
Het publiek stemt in.
André poogt den Leeuw omver te halen, op den rug. ...
Hij glimlacht, André: hij gluurt even naar mij, Ik weet het: hij werkt
met halve kracht.
Hij zoû den Leeuw dadelijk hebben, op zijn rug, als hij, André, het
verkoos.
Hij werkt en schudt en hijgt. ...
Mooi zoo: hij truqueert goed. ...
In het publiek wordt gewed.
Wedt maar op, oude jongens, maar weet, dat de duc de Voorzienigheid
was!
André doet zelfs de verboden trucs!
Hij strekt zich uit, zwaar op den rug van den Leeuw, en poogt hem zijn
armen te wrikken.
De Leeuw blijft onverwrikbaar.
Men applaudisseert den Leeuw!
Het doet mij pleizier voor hem!
André probeert een cravate; André probeert een ceinture; de Leeuw
blijft als een blok.
André, schijnbaar razend, ranselt met de zij van de hand op des Leeuws nek.
Publiek brult, jouwt André uit.
Denk aan de bouillabaisse, André!
Plotseling richt de Leeuw zich op de knieën, slaat zijn armen achterom
en sluit zijn handen als een schroef om André's nek. Eén beweging... hij
is òpgestaan, en de Leeuw slingert geheel André's geïllustreerde
muskulatuur over zijn leeuwenhoofd. Het lichaam van André beschrijft
een huiveringwekkenden cirkel en ligt ... op het tapijtje.
Met beide schouders gedrukt! Hoezee!!
De strijd heeft drie minuten geduurd.
- De Leeuw heeft André gelegd! De Leeuw heeft André gelegd!
Publiek is dol, juicht, schreeuwt. ...
De sous regenen, klikklakkeren op het bakje van den kleinen jongen.
De Leeuw heeft overwonnen.
Hij drukt André, die is opgestaan, de hand.
De Leeuw glimt van zweet, en straalt van trots, in den glans der
acetyleenlamp.
Hij buigt en groet met de hand links en rechts.
Een voldoening vonkt in zijn wateroog.
Hij heeft gemeend, dat hij heusch André te sterk is geweest, want,
daar is hij zeker van, André zou zich nooit laten vinden voor een
"chiqué."
De Leeuw weet niet, hoe dol André is op bouillabaisse en kelkjes
anisette, vooral als de duc die betaalt!
- Leeuw, zegt de duc; je bent bewonderenswaardig!!
En de duc schudt des Leeuws klauw.
- Ja meneer, zegt de Leeuw fier; u ziet: heelemaal gedaan is het nog
niet met den Leeuw--!
De Leeuw is zoo blij, en de duc is blij--!
De worstelaars kleeden zich aan; het publiek verspreidt zich. Vol
commentaar.
Nogmaals afscheid van den Leeuw, die verrukt is.
Daar zie ik André, met zijn leuke smoel, knipoogen hier en knipoogen
daar, en onder het nog aanwezig publiek smoezen ze, om mij, en hoor ik
waarachtig fluisteren:
- Dat is de duc; die heeft er de hand in!
- André! sis ik. Ik vermoord je, als je je mond niet houdt. ...
Ik sleep hem meê, terwijl bewonderaars den Leeuw meê voeren naar den
bistro.
Het jongentje vouwt het tapijtje op; een paar voyou's zeulen des
Leeuws gewichten hem in de buvette.
De Leeuw wordt getracteerd: hij is populair!
- Honderd franc moet ik hebben! roept André goedsmoeds, toch wel
joviaal om de grap!
- Niets anders dan een bouillabaisse krijg je! is het hertogelijk
antwoord.
* * * * *
Een half uur later, aan zee, in de Réserve, soupeer ik met André, die
guitiger is dan ooit en zich een bult buldert om dien verwaanden Leeuw.
- Wat een vent! schatert André over de oranje bouillabaisse heen.
- Arme kerel! zeg ik verteederd.
- Alleen duc, zegt André; eén ding moet je nog doen??
- En dat is. ...
- Straks, in den Rocher de Cancale, mij op een kelkje anisette trakteeren
en ... Bébert op een brandende punch??
Hij kijkt mij smeekend aan en vouwt guitig zijn pootige klauwen.
Nu ... dàt wil de duc dan wel doen.