Dat was meer dan inspecteur Baxter kon verdragen. Hij raasde als een
dolle stier. Raffles maakte hem bijna zinneloos.
„Geef mij dien brief,” riep hij tot Marholm, „en beloof mij op uw
eerewoord, dat van den inhoud niets bekend wordt. Ik zou voor altijd
onmogelijk zijn gemaakt!”
„Dat komt uit”, sprak detective Marholm, „en daar ik een groot egoist
ben en u niet graag als chef zou verliezen, kunt gij er van verzekerd
zijn, dat niemand iets van den inhoud van dezen brief te weten zal
komen.”
Tegelijk met inspecteur Baxter ontving ook de bankdirecteur Mr. Ruster
in zijn particuliere woning een brief van Raffles, waarin deze hem
voorstelde om voortaan hun beiden het leven gemakkelijker te maken en
de politie buiten hun zaken te houden.
Hij zou nu wekelijks een aantal chèques met het merk R. 100, tot een
gezamenlijk bedrag van duizend pond sterling laten aanbieden en wel
door arme lieden, wien hij de gelden naar eigen believen zou geven.
Het werd eindelijk tijd, dat het opgehoopte kapitaal meer verdeeld werd
onder de armen en niet alleen werd gebruikt voor soirées en partijen of
dergelijke nuttelooze genoegens.
„Mocht gij hierop niet willen ingaan,” zoo eindigde de brief, „dan zal
ik het geld van u komen halen, ondanks den inspecteur van politie
Baxter.
„Spaar dus onnoodige verwikkelingen; ik hoop, dat gij mij nu kent.
Antwoord mij zoo spoedig mogelijk per advertentie onder het adres R.
100, of gij mijn voorstel aanneemt.
Hoogachtend,
JOHN RAFFLES.”
Eerst sloeg de bankdirecteur met de vuist op tafel, daarop riep hij Mr.
Griffin en overlegde met dezen, wat hij moest doen.
Mr. Griffin dacht even na en antwoordde daarop op ernstigen toon:
„Heer directeur, ik zou u raden, het voorstel aan te nemen. Het is
beter, dat wij het met Raffles op deze manier klaarspelen, dan dat hij
op een goeden dag hier den heelen boel komt weghalen.”
„Allright,” sprak Mr. Ruster, „boek wekelijks duizend pond sterling als
liefdadigheidspost voor R. 100 en bezorg een advertentie voor het
ochtendblad van de „Times”.”
Met genoegen las Raffles den volgenden morgen in zijn courant de
volgende advertentie:
„R. 100.
Zend uw chèques! Wij honoreeren deze onder voorwaarde, dat gij geen
hoogere eischen stelt.