Voor de tenten in het park.
De Prinses, Rosaline, Maria, Catharina, Boyet, Edellieden, Gevolg en
een Houtvester komen op.
PRINSES. Was dat de koning, die zijn paard zoo spoorde,
De steile helling van den heuvel op?
BOYET. Ik weet niet, maar mij dunkt, hij was het niet.
PRINSES. Wie 't wezen mocht, hoogdravend was zijn streven.
We ontvingen, heeren, ons bescheid vandaag,
En keeren Zaterdag naar Frankrijk weer.--
Houtvester, spreek, waar is nu dat geboomte,
Waarin wij voor ons moordspel moeten staan?
HOUTVESTER. Vlakbij, daar aan den hoek van 't kreupelhout;
Die stand is goed, daar hebt gij 't schoonste schot.
PRINSES. Gij denkt, het is de schoonheid, die daar schiet;
En daarom spreekt gij van het schoonste schot.