[p.108]
105 Daer berst de vrijster uyt in wonder hooge klachten,
Sy melt 1) haer stille gunst 2), en opent haer gedachten;
En t'wijl sy staet en sucht en droeve tranen stort,
Soo roeptse: "Lieve vrient, en doet u niet te kort!
En wilt niet lyf en ziel op eenen tijt bederven,
110 Ghy sult oock heden selfs mijn echte trou 3) verwerven;
Keert weder daer ghy waert, komt op het drooge zant,
Siet daer tot uwen troost mijn trouwe rechterhant."
Daer waren doen ter tijt een deel geslepe gasten
Die op dien loosen vont en al den handel pasten 4),
115 Die hadden tot het werck een schuytjen toe-bereyt,
En onder aen de brugh in 't duyster wegh-geleyt;
Daer in was onse quant in grooten haest geweken
Door gunste van de nacht, en lagh aldaer versteken 5)
Terwijl de vrijster klaeght; en een van desen hoop
120 Die gaf hem by de maeght als met een snellen loop,
En vraeght haer wat'er schort, en wat'er is gesoncken,
En of de vryer leeft, dan of hy is verdroncken.
Sy seyt hem in der haest hoe al de sake staet,
"Maer o, och vrienden helpt! eer dat 'et is te laet."
125 Sijn mackers onder dies 6) die komen aen-gevaren,
En sweven met de boot te midden op de baren,
En tasten in het diep, en met een slimme vont,
En trecken, soo het scheen, een lichaem uyt den gront 7).
Maer die wil even-wel sich geensins laten helpen,
130 Ten zy de jonge maeght sijn vyer 8) begeert te stelpen.
Dit roept hy uyt de gracht, als met een flauwe stem,
En die ontrent hem zijn, die roepen nevens hem.
1) verraadt 2) genegenheid 3) trouwbelofte 4) letten
5) verborgen 6) ondertusschen 7) uit de diepte 8) vuur
[p.109]
Daer komt hy op de brugh ten lesten aen-gedropen,
Hy blaest, en zijght, en sucht, al waer hy schier versopen:
135 Syn hair was enckel kroos, als quam hy uyt'et lis,
In allen 1) soo gestelt als Jonas uyt den vis.
Maer sy, met deerenis tot aen de ziel bevangen,
Die valt hem om den hals, en kust sijn natte wangen;
Sy bid hem nevens haer in huys te willen gaen
140 Om daer niet in de kou en nat te blijven staen.
Hy seyt: "De strenge kou en kan my geenszins deren;
't Is vyer dat my ontstelt 2), en 't sal myn hert verteren,
Soo ghy het niet en helpt. Ick ben noch heden doot,
Soo ghy geen troost en brenght in desen hoogsten noot."
145 Hy staet en suyssebolt, sijn woorden blijven steken,
Het scheen dat even doen 3) sijn hert begon te breken,
Soo vreemt gaet hy te werck, soo stelt hy sijn gelaet 4):
Sy meynt dat hem de ziel als op de lippen staet.
Sy grijpt hem metter hant, sy kust hem ander werven:
150 Maer hy -- geen ander 5) praet, als van te willen sterven,
Als van te willen gaen tot in het duyster graf,
Soo sy hem niet op trou de rechter-hant en gaf.
En waerom langh verhael? hy kan soo listigh quelen,
En weet aen alle kant sijn rolle soo te spelen,
155 Dat sy dien eygen stont hem boot de rechterhant,
En stracx daer op ontfingh een schoonen diamant 6).
1) geheel en al 2) buiten mij zelf brengt 3) juist toen
4) zoo geeft hij zich een houding 5) niets anders 6) (tot
onderpand n.l.)
[p.110]