[p.98]
1255 Me-vrou, nu wat verquickt 1), hoewel noch flau genoegh,
Vraeght stracx 2): "Waer is het kint dat desen keten
[droegh?"
Het wijf seyt: "Waerde vrou, die met u heeft gesproken,
Juyst doen u metter daet zijn tranen uyt-gebroken,
Dat ìs het aerdigh dier in desen brief vermelt,
1260 En dat tot heden toe u droeve sinnen quelt.
Dat is uw eygen kint, by my wel eer gestolen,
En door mijn slim beleyt tot heden toe verholen.
Ick bidde twijffelt niet, maer neemt uw dochter aen,
En laet na desen tijt uw droeve klachten staen."
1265 Terstont vrou Giomaer, met yver 3) aen-gesteken,
Is uyt het stil vertreck in aller ijl geweken,
Sy gaet met grooten ernst en uyttermaten ras,
En geeft haer na de zael daer Preciose was.
Die sat daer vast omringht met al de kamer-maeghden.
1270 Die met een treurigh hert de jonge maeght beklaeghden,
Soo om het droef geval, als om haer soeten aert,
En dat haer teere jeught met Heydens is gepaert.
Me-vrou gaet sich in ernst na Preciose strecken 4),
Gaet aen de jonge maeght den boesem open trecken,
1275 En siet haer witteborst, men vont een kleyne vrat,
Die sy ter slincker-hant ontrent den tepel hadt.
En als men haer den voet ter aerden dede setten,
En met een vlijtigh oogh daer op bestont te letten,
Soo bleeck het metter daet, dat twee van hare teen
1280 Zijn, als een swane-poot, gewassen tegen een.
Me-vrou is buyten haer. De teyckens hier gevonden,
De vrat op hare borst, de teenen dus gebonden,
En 't gunt men uyt het schrift met klare woorden las,