[p.79]
705 Maer juyst in dit gepeys doen sagh hy Preciose,
En scheen in haer gelaet gelijck de versche rose,
Oock 1) schoonder alsse plagh. Dies als hy nader quam,
Soo wert van desen roock terstont een helle vlam.
Juyst soo gelijck een keers te voren eens ontsteken,
710 Waer van dien eygen stont het leven is geweken,
Indiense maer een reys genaeckt een hellen brant,
Is op den staenden voet in haren eersten stant:
Soo vaert de Jongelingh. Hy koomt tot haer getreden,
Hy seyt haer: "Waerde maeght, ick schenck u dese leden,
715 Ick ben bereyt te doen wat ghy bevelen sult,
En wat'er komen magh te dragen met gedult.
Ick ben van nu bereyt u wijsen 2) aen te vangen,
Laet my terstont een kleet van uw geselschap langen;
Ick sal om uwent wil met blijdschap onderstaen
720 Dat nimmer Edelman of Ridder heeft gedaen."
Dit seyt hy, en terstont began hy uyt te trecken
Al wat syn edel lijf voor desen plagh te decken;
Soo dat hy eer 3) een uyr daer op den velde staet
In als 4) soo toe-gerust gelijck een Heyden gaet.
725 Stracx koomt het gansche rot den man bewellekomen,
En hy wort onder hen als broeder aen-genomen;
Daer wort syn hooft gewiet te midden in de schaer,
Maer al met naer geheym en wonder vremt gebaer.
De naem die hem wel eer was in den doop gegeven,
730 Om als een Christen-mensch voortaen te mogen leven,
Wort by hem voor het volck ten vollen af-geleyt,
Soo dat hy nu voortaen Andreas wort geseyt.
Een met een grijsen kop die quam tot hem getreden,
En biet hem veel gelucx, en seyd' hem dese reden: