Neem op uw kruis!
Uw lasten, uw bezwaren!
Wat u moog wedervaren,
Bij smart, bij leed, bij ongeluk!
Hoe vrees’lijk zwaar dat kruis ook drukk’.
Neem op uw kruis!
Het moet gedragen worden:
Uw lend’nen dies te omgorden!
En brandende steeds uwe lamp,
Bereid tot ’s levens zwaren kamp.
Neem op uw kruis!
Hoe zwaar het ook moog’ vallen;
Gij zijt slechts één dier allen,
Die onder ’t kruis gebogen gaat,
Te dragen ’t nauwelijks in staat.
Neem op uw kruis!
Al kunt gij het niet dragen—
Vergeefs is ’t morren, klagen;
De last wordt immers lichter niet,
Door uwe klacht, door uw verdriet.
Neem op uw kruis!
Om met den strijd te aanbinden,
Uw Kruisdrager te vinden;
Die zegt: «Komt allen herwaarts gij!
Gij, met uw drukkend kruis, tot Mij!»
Neem op uw kruis!
«Ik zal u ruste geven.»
’k Richt op: «gij zult niet sneven,
’k Neem op, in uwen zwaren druk.
Mijn kruis voor uwen last en juk.»
Neem op uw kruis!
«Zachtmoedig, ned’rig ’t harte,
Leer van Mij,» in uw smarte.—
Bij alles wat u ooit ontviel,’
Geeft ruste zulks aan uwe ziel.
Neem op uw kruis!
Dan is het licht te dragen;
Dan zal Ik zelf u schragen.
Die zegt: «Komt allen herwaarts gij,
Met uw te dragen kruis tot Mij!»