Wel heuning diefje,
Myn troost, myn aaigen hart,
Myn zoete liefje!
Je helpt me uit men smart;
Nou is myn vryën uit
’k Bin breugem, jy de bruid!
Nou lach ik iens mit Krelis,
Zen vryën is gestuit,
’k Hebje in men melis.
KAM. Nou maaisjes mit je langsen
Iens braef ’edangst, dan zel je lui strak binnen schrangsen.
VETLASOEPE, _tegen Sanche_.
Ha monsier governeur, die vry was ras kedaan.
SAN. Se hebben groot gelyk; zo most ’et altyd gaen;
Maer dat was om de klucht maer, denk ik? VETL. Ze ’eb kelyke,
Ze deed maar om de zang, de mode fan frankryke
Is honorable, dat ’s lang vry. SAN. Neen, zo ik ’t vat...
Ze zellen dangsen, loop, alree man, berg je gat.
_Het bruiloftsvolk danst een boere balet._
KAM. Hoe heit ’t je gesmaakt, zeg bruidje? QU. Heel bezonder.
KAM. ’t Is van de Vetlasoep ’ebraên; ’t is ook gien wonder.
LEONT. Hoe, smaakt het niet, Pastoor? PA. Ja: maar ik heb zo wel.
KAM. Pastoor, wat dunkje? dat je ongs nou maer trouwen zel?
We hebben allemael, zou ’k denken, ons genoegen.
PASTOOR. Kom speelnoots wilt u by de bruid en bruîgom voegen;
Wy zullen ’t lieve paar veréénigen door d’echt.
KAM. Pastoor, dat hebje wel, dat ’s goed dat jy ’et zegt
Kom bruidje lief, kom ’an. QUIT. „ô Hemel, kan het weezen!
Waar blyft Bazilius? KAM. Je hoeft nou niet te vreezen!
Wat zegje binnens mongs? QU. Niets. KAM. Gimme nou een kus.
Myn pruime snuitje lief! QUIT. „Ach! myn Bazilius!
LEONT. Myn dochter, scheelt u iets? QU. „Ach! al myn leden beven,
„Ik ben onsteld, ach! lief! LEON. Wil uwe hand maar geeven
Aan uwen bruidegom. QUIT. ô Hemel! zal myn hand...
Ik vrees! ik vrees! LEONT. Waar voor?
QUIT. Het gaatme aan myn verstand.
SAN. Ik zie daer ginter volk. VETL. Ouï, daar tus die boomen,
Ze lyk wel Edelman. KAM. Ik loof dat zy hier komen
Om ’t trouwen eens te zien. SAN. De voorste is in den rouw,
En dat al diep; ’t zel om zyn beurs zyn, of zen vrouw.