_SANCHE, VETLASOEPE, en bruiloftsvolk met de tafel._
VETLASOEPE. Trek ’ier de tafle, en ’t koet, pardie, wat is hum moe
Van ’t sleepen met die koet. Was nou de bruîgom iere,
Dan zou ze maar bagyn mit al de grand plaisiere.
Zo, zo, messieurs, ’t is koet, zy ’elp ’um nok zo wat.
_Sanche haalt een boetelje wyn en een hoentje van de tafel._
ô Sanche Pance dat’s een vetje, dat je ’t vat.
ô Sellementen, dat’s een schuimpje! nou aan ’t vretten;
Kezyn boetelje, ’k moet jou eens aan ’t mondstuk zetten;
’t Is om de wyn niet, maer om ’t klukken van de fles,
Zei dronken Jurjen, en hy kraekteder wel zes
Zoo groot as deuze, in een uur tyds; nou dat’s om ’t even,
Ik mien men keel nou iens de volle laeg te geeven.
_Hy gaat in een hoek met zyn hoentje en boetelje, enz._
VETLASOEPE _tegen Sanche_.
Monsieur zit um daar zo? wat benje veur een snaak?
Jou skelme, ben jou dat? nou sel ze jou iens kraak,
Ze sel jou nou zo fin als Kollesencie maalen,
En nou de Duvle ’aal, pour jou pekelzond betaalen.
SAN. Wat segje kokkie? ik een schelm? neen dat is mis,
Je bent verkeerd men vrind. VETL. Wel zek dan wie dat ze is?
SAN. Ik bin de governeur van ’t ailand frikkedillen.
VETL. Kom aan, dan zelze jou de hiele huid of villen:
Je bent mon Ennemie. SAN. Ik hiet geen anne mie,
’k Hiet Sanche Panche. VETL. Ja, ze ken jou wel pardie.
Je bint mon fyande. Keef ’ier, keef ’ier, de skott’le,
Keef ’ier men ’oendre: of ’k brui jou kop met deze bott’le
Aan ’ondre duize stuk.
SANCHE, _hem de schottel en boetelje geevende_.
Hou daer dan, laetme gaen.
VETL. Non, non, ze raek ’ier nok zoo maklyk niet van daan.
Hum moet, pour pas la tems, jou in de deek wat rollen.
SAN. Och! och! myn lieve broer! ik hou niet van dat sollen,
’k Kan ’t niet verdraegen. VETL. ô Jou skelme, ’k eb jou vast.
Haal nou de deek eens hier. SAN. „Ik miende hier te gast
„Te gaen, ach arm! wie het van al zyn leeve daegen
„Ze zelle my......
SANCHE, _tegen Vetlasoepe terwyl een boer met de deken komt_.
Och vriend! en wil me toch niet plaegen
We zyn al weer goed vrind, de zaak is by’eleit,
Kamacho hebbenwe gesproken. VETL. Wat ze zeit!
Ze heb ’et wel kedok dat hum hier ook wou smullen;
Maar hum zel vlieken, en met wind zyn darmen vullen.
Ze ’eb lang op jou keloer, om jou hier te attrapeer,
Die deek is hier kebrokt om jou te brui wat meer.
SAN. ’k Ben nou al weer goed vrind, ga weg maar mit de deken.
Och! vrindje, helpter dan gien bidden noch gien smeeken?
VETL. Neen keerle. SAN. Och, och, gena!
VETL. Neen keerle, geen kartier,
Voort in de deken, sek. SAN. Och! was men heer maer hier,
Hy zou je lui wel gaeuw ’an duizend piesjes kappen.
VETL. Voort in de deek sek, of ik zelje om de ooren lappen.
SANCHE _word in de deken gesold_.
Help! help! ik word vermoord! help! help och! och! och! och!
VETL. ’t Sa muzekanten speul: de skelm ze leef nou noch,
Hum moet plaizierig sterf.
_Hier word gespeeld, en VETLASOEPE zingt._
Zo moet men het governeurtje leeren,
Zo, zo, zo,
Die op een andermans teer wil smeeren,
Zo, zo, zo,
Voor ’oendre, en duiven,
Zo laetze ’um wat kluiven,
Van, zo, zo, zo,
Hoe smaeken ’um deze frikkedillen,
Zo, zo, zo,
Wy tovenaers denken ’um levend te villen
Zo, zo, zo,
Dan zel ’um ons eeten,
Niet op koomen vreet en,
Van zo, zo, zo.