Lieve Vadertje Langbeen.
Ik geloof niet, dat ik ooit in den hemel zal komen. Ik geniet hier op
aarde zóó, dat ik het niet fair zou vinden, als ik hiernamaals nog eens
aan de beurt kwam. Luister eens, wat er gebeurd is!
Jerusha Abbott heeft den eersten prijs ($ 25!) gewonnen voor de schets
die „De Maandelijksche” elk jaar uitlooft. En ze is een tweede jaars!
De mededingsters zijn haast allen derde jaars. Toen ik mijn naam las,
kon ik het haast niet gelooven. Misschien wordt ik dus toch nog een
schrijfster! Ik wou dat Juffrouw Lippett me niet zoo'n vervelende naam
had gegeven; is me dat nu een naam voor een Schrijfs_ter_?
Ik ben ook al gekozen om in het tooneelstuk in de open lucht „Elck wat
Wils”, dat we dit jaar zullen opvoeren, mee te spelen. Ik zal Celia
zijn, het nichtje van Rosalinde.
En, last not least: Julia, Sallie en ik gaan komenden Vrijdag naar
New-York om onze inkoopen voor het voorjaar te doen en we blijven er den
heelen nacht over en gaan den volgenden dag met „Jongeheer Jervie” naar
den schouwburg. Hij heeft ons uitgenoodigd. Julia gaat bij haar ouders
logeeren, maar Sallie en ik gaan dien nacht naar het Maria Washington
Hotel. Heb je ooit van zoo iets heerlijks gehoord! Ik ben nog nooit in
een hotel geweest en ook nog niet in een theater. Alleen eens, toen de
Katholieke kerk een feest gaf en alle vondelingen vrijkaarten kregen,
maar dat was geen echt tooneelstuk en telt dus eigenlijk niet mee.
En wat denk je wel, dat er gegeven wordt? Hamlet! Stel je voor hoe
zalig! We hebben het juist vier weken geleden behandeld en ik ken heele
stukken uit mijn hoofd.
Ik ben nu zoo opgewonden door al die heerlijke vooruitzichten, dat ik
haast niet kan slapen.
Nacht Lieveling!
Het leven is toch heerlijk!