La verkintojn de la sekvantaj 11 artikoloj kunigis la intenco, honori
la nuntempan prezidanton de la G. E. A., sinjoron D-ron *A.
Steche*, per komuna laboro.
*Antaŭ dek jaroj, D-ro Steche*, kiel deputito de la Saksa
parlamento, *la unuan fojon oficiale pledis por nia afero en la
parlamento*. Tion ni volas rememorigi al niaj germanaj samideanoj,
samtempe atentigante la alinaciajn samideanojn pri ĉi tiu batalinto
kaj batalanto por nia ideo, kiu multe pli ol aliaj, tiel nomitaj
"eminentuloj", sukcesigis la Esperanto-movadon en nia lando. [En
*aldono* oni trovos malgrandan biografion de D-ro Steche kaj
liston de liaj presitaj artikoloj.] Vere modele li laboris depost
sia unua parlamenta poresperanta pledo; ĉar tiam estinte nur
konvinkita Esperantano, li tre baldaŭ fariĝis senlaca Esperantisto.
Li lernis nian lingvon, li faris, kvankam treege okupita kaj jam ne
juna homo, la institutan ekzamenon. Ĉiujare li denove atentigis la
publikon pri la graveco de la mondhelplingva ideo per alparoladoj
kaj bonegaj gazetartikoloj, tiel fariĝinte unu el niaj plej lertaj
propagandistoj. Li interesigis--buŝe kaj skribe--la estrojn de la
registaro kaj de la industriaj kaj komercaj rondoj; li faris por
Esperanto oficialajn vizitojn; li finance subtenis la laboron de
la Saksa Esperanto-instituto; li fariĝis eldonisto kaj redaktoro
de la "Esperanto-Spegulo"; li recenzis Esperantaĵojn kaj tradukis
germanan novelon; li timis nek vojojn nek malfacilaĵojn pro nia
afero; li eĉ kunhelpis "ĉemizmanike" dum la antaŭlaboroj por la
Germana E. Kongreso en Leipzig--*resume li faris ĉion, kion oni
povas fari kiel Esperantisto*.--Nun li estas la prezidanto de la
Germana Esperanto-Asocio, prezidanto de la porinstituta estraro,
prezidanto de ĝia patrona unuiĝo, prezidanto de la Loka ligo de l'
Esperanto-societoj en Leipzig. Kun ni, la 11 anoj de la "Vendreda
Klubo" en Leipzig (en kiu dekduo da samideanoj regule nur "laboras"),
li estas kiel klubano ligita depost ĝia ekesto. Ni ĝojas, ke ni povas
nomi lin la nia, ne nur pro lia aŭtoritateco, sed precipe ankaŭ pro
tio, ke li montris sin ĉiam vera, sincera, helpema amiko.
Kiu konas lin, tiu komprenos, kial ni dediĉas nian libreton al neniu
alia, ol al D-ro Steche.
Ankaŭ niaj *eksterlandaj amikoj* certe akceptos bonvole nian
libreton, kiu montras, ke komuna laboro por nia afero kunigas kaj
kunligas la homojn pli ol io ajn alia. Kvankam tre diversaj laŭ
karaktero, emoj, inklinoj (tre ofte plej vigla diskutado aŭdiĝas
inter ni), tamen ĉiam, ĉie, ĉiel ni estis kaj restos unuanimaj.
Verŝajne estos interesa por niaj legantoj la esploro, ĉu eble ĉe ni
dum regula kunlaborado ankaŭ la stilo de unu influis tiun de alia, ĉu
oni povas konstati "vendredanan stilon". Espereble, se oni konstatos
tian, ĝi estos nomata bona Esperanto-stilo.
Goethe diras en sia "Faŭst": "Kiu alportas multon, alportos al kelkiu
ion." Do, ne estas necese, karaj legantoj, ke vi legu ĉiujn artikolojn
de nia libreto. "Transsaltu" tion, kio ŝajnos al vi ne sufiĉe
interesa; sed serĉu, kaj certe ĉiu trovos unu artikolon, pro kiu li
ne bedaŭros, esti aĉetinta nian verketon.
Kaj la ĉefa afero: *Fondu novajn "vendredo-klubojn"* (ili ja
povas okazi ankaŭ lunde aŭ marde ktp.), en kiuj ne regas inklino aŭ
deziro al amuzaĵoj, sed nur al komuna serioza laboro! Tiam nia afero
sukcesos!
D-ro Dietterle.