't Is aaiste ien uus oine spraak,
Verscheunje dus den dichter;
Want zeker dacht hie het wat vaak,
't Wet botter en aaik ligter.
Wil mie dus vut geen straf op lesse,
As 't somtieds net to loazen wiea
Want 'k ken 't jemm' wol mooi wiearheid sesse,
'k Wiea blied, dat ik het zö viear hiea.--